Leonid Kantorowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leonid Kantorowicz
Леонид Витальевич Канторович
Ilustracja
Data urodzenia 1912
Data śmierci 1986
Zawód ekonomista
Narodowość rosyjska

Leonid Witaljewicz Kantorowicz (ur. 19 stycznia 1912 w Sankt Petersburgu, zm. 7 kwietnia 1986 w Moskwie) – rosyjski matematyk i ekonomista, laureat (wspólnie z Tjallingiem C. Koopmansem) Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii w 1975 roku. Uważany za twórcę (wraz z Georgiem Dantzigiem) programowania liniowego.

Był synem lekarza. W latach 1926-1930 studiował na Wydziale Matematycznym Leningradzkiego Uniwersytetu Państwowego, 1930-1939 pracował w Leningradzkim Instytucie Inżynierów Budownictwa Przemysłowego[1]. Od 1934 profesor uniwersytetu w Leningradzie. W 1939 ukazała się praca Kantorowicza pt. Matematyczne metody organizacji i planowania w przedsiębiorstwie (wyd. pol. 1960), formułująca podstawy programowania liniowego. Inna z ważnych prac to Optymalne decyzje ekonomiczne (wyd. ang. i pol. 1976), napisana wraz z A. B. Gorstko.

W zakresie matematyki Kantorowicz był autorem prac z teorii funkcji zmiennej rzeczywistej, przybliżonych metod analizy matematycznej oraz analizy funkcjonalnej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]