Shelly-Ann Fraser-Pryce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Shelly-Ann Fraser-Pryce
Shelly-Ann Fraser-Pryce Sopot 2014.jpg
Klub MVP Track & Field Club
Wzrost 152 cm
Masa ciała 52 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Jamajka
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Pekin 2008 lekkoatletyka
(bieg na 100 m)
Złoto
Londyn 2012 lekkoatletyka
(bieg na 100 m)
Srebro
Rio de Janeiro 2016 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 100 m)
Srebro
Londyn 2012 lekkoatletyka
(bieg na 200 m)
Srebro
Londyn 2012 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 100 m)
Brąz
Rio de Janeiro 2016 lekkoatletyka
(bieg na 100 m)
Mistrzostwa świata
Złoto
Berlin 2009 bieg na 100 m
Złoto
Berlin 2009 sztafeta 4 × 100 m
Złoto
Moskwa 2013 bieg na 100 m
Złoto
Moskwa 2013 bieg na 200 m
Złoto
Moskwa 2013 sztafeta 4 × 100 m
Złoto
Pekin 2015 bieg na 100 m
Złoto
Pekin 2015 sztafeta 4 × 100 m
Srebro
Osaka 2007 sztafeta 4 × 100 m
Srebro
Daegu 2011 sztafeta 4 × 100 m
Halowe mistrzostwa świata
Złoto
Sopot 2014 bieg na 60 m

Shelly-Ann Fraser-Pryce (ur. 27 grudnia 1986 w Kingston) – jamajska lekkoatletka, sprinterka.

W 2008 roku zdobyła złoty medal igrzysk olimpijskich w Pekinie. Wicemistrzyni świata w biegu rozstawnym 4 x 100 z roku 2007. Podczas mistrzostw świata w Berlinie (2009) złote medale w biegu na 100 metrów oraz sztafecie 4 × 100 metrów.

W 2010 wykryto w jej organizmie obecność niedozwolonych środków[1][2][3], przewinienie Jamajki nie kwalifikowało się do wieloletniej dyskwalifikacji[4] i ostatecznie zawieszono zawodniczkę na okres 6 miesięcy (8 lipca 2010 – 7 stycznia 2011), a także anulowano osiągnięte przez nią wyniki uzyskane od dnia przeprowadzenia testów antydopingowych (23 maja 2010)[5][6][7][8][9].

8 stycznia 2011 roku Fraser poślubiła swego wieloletniego partnera, Jasona Pryce. Jamajka nazywa się odtąd Shelly-Ann Fraser-Pryce[10].

Zwyciężczyni łącznej punktacji Diamentowej Ligi 2012 w biegu na 100 metrów[11]. Rok później triumfowała w klasyfikacji Diamentowej Ligi zarówno na 100, jak i na 200 metrów[12].

Na koniec 2013 została laureatką plebiscytu na lekkoatletkę roku – IAAF World Athlete of the Year[13].

Osiągnięcia[edytuj]

Rok Impreza Miejsce Konkurencja Lokata Wynik
2002 Mistrzostwa Ameryki Środkowej i Karaibów juniorów Barbados Bridgetown Bieg na 200 m 4. miejsce 25,24[14]
2002 Mistrzostwa Ameryki Środkowej i Karaibów juniorów Barbados Bridgetown Sztafeta 4 x 100 m Gold medal with cup.svg 1. miejsce 45,33[14]
2005 Mistrzostwa panamerykańskie juniorów Kanada Windsor Sztafeta 4 x 100 m 4. miejsce 46,26[15]
2007 Mistrzostwa świata Japonia Osaka Sztafeta 4 x 100 m Silver medal with cup.svg 2. miejsce 42,01
2008 Igrzyska olimpijskie Chińska Republika Ludowa Pekin Bieg na 100 m Gold medal with cup.svg 1. miejsce 10,78
2008 Światowy finał lekkoatletyczny IAAF Niemcy Stuttgart Bieg na 100 m 1. miejsce 10,94
2009 Mistrzostwa świata Niemcy Berlin Bieg na 100 m Gold medal with cup.svg 1. miejsce 10,73
2009 Mistrzostwa świata Niemcy Berlin Sztafeta 4 x 100 m Gold medal with cup.svg 1. miejsce 42,06
2009 Światowy finał lekkoatletyczny IAAF Grecja Saloniki Bieg na 100 m 2. miejsce 10,89
2015 Mistrzostwa świata Chińska Republika Ludowa Pekin Bieg na 100 m Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 10,76
2015 Mistrzostwa świata Chińska Republika Ludowa Pekin Sztafeta 4 × 100 m Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 41,07
2016 Igrzyska olimpijskie Brazylia Rio de Janeiro Bieg na 100 m Bronze medal olympic.svg 3. miejsce 10,86
2016 Igrzyska olimpijskie Brazylia Rio de Janeiro Sztafeta 4 × 100 m Silver medal olympic.svg 2. miejsce 41,36

Rekordy życiowe[edytuj]

Konkurencja Data Miejsce Czas Wiatr
Bieg na 60 metrów (hala) 9 marca 2014 Polska Sopot 6,98
Bieg na 100 metrów 29 czerwca 2012 Jamajka Kingston 10,70 +0,6 m/s
Bieg na 200 metrów 8 sierpnia 2012 Wielka Brytania Londyn 22,09 -0,2 m/s

Przypisy

  1. Shelly-Ann Fraser przyłapana na dopingu (pol.). Sports.pl. [dostęp 9 lipca 2010].
  2. Shelly-Ann Fraser's sample returns positive findings (ang.). trackalerts.com. [dostęp 9 lipca 2010].
  3. Shelly-Ann Fraser positiv getestet (niem.). leichtatletik.de. [dostęp 9 lipca 2010].
  4. Fraser niewinna? (pol.). Sports.pl. [dostęp 9 września 2010].
  5. Olympic champion Fraser gets 6-month ban (ang.). SuperSport. [dostęp 6 października 2010].
  6. Six mois de suspension pour Shelly-Ann Fraser, retour en janvier (fr.). leparisien.fr. [dostęp 6 października 2010].
  7. Shelly-Ann Fraser für sechs Monate gesperrt (niem.). leichtatletik.de. [dostęp 6 października 2010].
  8. Shelly-Ann Fraser, sancionada con seis meses por dopaje (hiszp.). MARCA.com. [dostęp 6 października 2010].
  9. Doping Shelly-Ann Fraser (pol.). eurosport.pl. [dostęp 6 października 2010].
  10. Olympiam Weds (ang.). jamaicagleaner.com. [dostęp 9 stycznia 2011].
  11. Zdobywcy diamentów w 2012 (pol.). Oficjalny portal Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. [dostęp 8 września 2012].
  12. Bruksela: szybki bieg Lewandowskiego w DL (pol.). Oficjalny portal Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. [dostęp 7 września 2013].
  13. Bolt and Fraser-Pryce are crowned 2013 Athletes of the Year (ang.). iaaf.org. [dostęp 6 lutego 2014].
  14. a b Central American & Caribbean Junior Championships 2002 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 2016-02-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-31)].
  15. Pan American Junior Championships 2005 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 2016-02-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-31)].

Bibliografia[edytuj]