Reprezentacja Kamerunu w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reprezentacja Kamerunu w piłce nożnej
Przydomek Les Lions indomptables (Nieposkromione Lwy)
Związek Fédération camerounaise de football
Trener Volker Finke
Najwięcej meczów Rigobert Song (137)[1]
Najwięcej bramek Samuel Eto’o (56)[1]
Skrót FIFA CMR
Miejsce w rankingu FIFA Increase2.svg 53. (14 lipca 2016) (575 pkt.)
Miejsce w rankingu Elo 53. (10 lipca 2016) (1612 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
Kamerun Kamerun – Francja Somali Francuskie 9:2
(Madagaskar; 14.04.1960)[2]
Najwyższe zwycięstwo
Kamerun Kamerun –  Czad 9:0
(Kongo; kwiecień 1965)[2]
Najwyższa porażka
 Korea PołudniowaKamerun Kamerun 5:0
(Seul; 04.10.1984)[2]

 NorwegiaKamerun Kamerun 6:1
(Oslo; 31.10.1990)[2]

 RosjaKamerun Kamerun 6:1
(Palo Alto; 28.06.1994)[2]

 KostarykaKamerun Kamerun 5:0
(San José; 09.03.1997)[2]

Strona domowa

Reprezentacja Kamerunuzespół piłkarski, reprezentujący Kamerun w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo kameruńskie. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Fédération camerounaise de football (FECAFOOT).

Historia[edytuj]

11 stycznia 1959 w Jaunde - podczas Pierwszego Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia - doszło do założenia Fédération camerounaise de football (FECAFOOT) - kameruńskiego związku piłki nożnej, mimo że Kamerun nie był jeszcze wówczas niepodległym państwem (francuska część tego kraju stała się bowiem samodzielna od 1 stycznia 1960). Pierwszy, oficjalny mecz międzypaństwowy reprezentacja Kamerunu - jako niepodległego państwa (Republiki Kamerunu) - rozegrała 14 kwietnia 1960 przeciwko Somali Francuskiemu (w latach 1894-1967 nazwa obecnego Dżibuti), zwyciężając 9:2. Było to spotkanie I rundy towarzyskiego turnieju na Madagaskarze[2]. Co prawda wcześniej (w latach 1953-1956) Kameruńczycy rozegrali kilka spotkań towarzyskich, jednak z uwagi na fakt, że w tym czasie Kamerun nie posiadał statusu niepodległego państwa, a dodatkowo nie istniała kameruńska federacja piłkarska, trudno te pojedynki uznać za oficjalne mecze międzypaństwowe. W 1962 FECAFOOT przystąpiła do FIFA, a w 1963 została członkiem Afrykańskiej Konfederacji Piłkarskiej.

Kamerun siedmiokrotnie wystąpił w mistrzostwach świata, będąc pierwszą drużyną z Afryki, która dotarła do ćwierćfinału tej imprezy, co do dziś jest jego najlepszym występem podczas mundialu (później ten sukces powtórzyły jeszcze Senegal i Ghana). Podczas mundialu 1990 zespół Nieposkromionych Lwów, prowadzony przez Rosjanina Walerego Niepomniaszczyja, przegrał po dogrywce z Anglią. Wcześniej, w rozgrywkach grupowych sensacyjnie pokonał - w meczu otwarcia - mistrzów świata Argentyńczyków 1:0.

Kamerun czterokrotnie wygrywał Puchar Narodów Afryki (w 1984, 1988, 2000 i 2002), a w 2000 zespół U23 prowadzony przez Jeana-Paula Akono zdobył złoty medal Igrzysk Olimpijskich w Sydney.

Ponadto Kameruńczycy dwukrotnie wystąpili w Pucharze Konfederacji: w 2001 i 2003, gdy zajęli 2 miejsce po porażce 0:1 z Francją.

W marcu 2006 do dymisji podał się selekcjoner reprezentacji Portugalczyk Artur Jorge. Jego następca – Holender Arie Haan – został wybrany pięć miesięcy później. Z kolei vacat po odejściu Haana trwał aż siedem miesięcy; dopiero w sierpniu 2007 władze federacji i ministerstwa sportu postanowiły w internecie ogłosić konkurs na trenera kadry. Swoje zgłoszenia przysłało 78 szkoleniowców (m.in. Polak Wojciech Łazarek). W połowie września ogłoszono, że nowym selekcjonerem będzie Horst Köppel, jednak ten były reprezentant Niemiec w ostatniej chwili zmienił zdanie i zrezygnował. Ostatecznie obowiązki od tymczasowego opiekuna reprezentacji Juliusa Nyonghy przejął rodak Köppela Otto Pfister.

Od 2013 roku reprezentację prowadzi niemiecki szkoleniowiec - Volker Finke.

Udział w Mistrzostwach Świata[edytuj]

  • 19301962Nie brał udziału (był kolonią brytyjsko-francuską)
  • 1966Wycofał się z eliminacji
  • 19701978Nie zakwalifikował się
  • 1982 – Faza grupowa
  • 1986Nie zakwalifikował się
  • 1990 – Ćwierćfinał
  • 1994 – Faza grupowa
  • 1998 – Faza grupowa
  • 2002 – Faza grupowa
  • 2006Nie zakwalifikował się
  • 2010 – Faza grupowa
  • 2014 – Faza grupowa

Udział w Pucharze Narodów Afryki[edytuj]

  • 19571962Nie brał udziału (był kolonią brytyjsko-francuską)
  • 19631965Nie brał udziału
  • 1968Nie zakwalifikował się
  • 1970 – Faza grupowa
  • 1972 – III miejsce
  • 19741980Nie zakwalifikował się
  • 1982 – Faza grupowa
  • 1984Mistrzostwo
  • 1986 – II miejsce
  • 1988Mistrzostwo
  • 1990 – Faza grupowa
  • 1992 – IV miejsce
  • 1994Nie zakwalifikował się
  • 1996 – Faza grupowa
  • 1998 – Ćwierćfinał
  • 2000Mistrzostwo
  • 2002Mistrzostwo
  • 2004 – Ćwierćfinał
  • 2006 – Ćwierćfinał
  • 2008 – II miejsce
  • 2010 – Ćwierćfinał
  • 20122013Nie zakwalifikował się
  • 2015 – Faza grupowa
  • 2017 – Zakwalifikował się
  • 2019 – Gospodarz

Aktualna kadra zawodnicza[edytuj]

Kadra zawodnicza na Mistrzostwa Świata 2014[3]

Nr Pozycja Imię i nazwisko Data
urodzenia (wiek)
Mecze Bramki Klub
1 BR Loïc Feudjou 14 kwietnia 1992 (22) 2 0 Kamerun Cotonsport Garua
2 OB Benoît Assou-Ekotto 24 marca 1984 (30) 22 0 Anglia Queens Park Rangers F.C.
3 OB Nicolas N’Koulou 27 marca 1990 (24) 48 0 Francja Olympique Marsylia
4 OB Cédric Djeugoué 28 sierpnia 1992 (21) 3 0 Kamerun Cotonsport Garua
5 OB Dany Nounkeu 11 kwietnia 1986 (28) 16 0 Turcja Beşiktaş JK
6 PM Alex Song 9 września 1987 (26) 47 0 Anglia West Ham United
7 PM Landry N’Guémo 28 listopada 1985 (28) 40 3 Francja Girondins Bordeaux
8 NP Benjamin Moukandjo 12 listopada 1988 (25) 17 2 Francja AS Nancy
9 NP Samuel Eto’o (kapitan) 10 marca 1981 (33) 115 56 Włochy Sampdoria
10 NP Vincent Aboubakar 22 stycznia 1992 (22) 24 2 Francja FC Lorient
11 PM Jean II Makoun 29 maja 1983 (31) 66 5 Francja Stade Rennais FC
12 OB Henri Bedimo 4 czerwca 1984 (30) 31 0 Francja Olympique Lyonnais
13 NP Éric Maxim Choupo-Moting 23 marca 1989 (25) 26 12 Niemcy Schalke 04
14 OB Aurélien Chedjou 20 czerwca 1985 (28) 31 1 Turcja Galatasaray SK
15 NP Pierre Webó 20 stycznia 1982 (32) 56 18 Turcja Fenerbahçe SK
16 BR Charles Itandje 2 listopada 1982 (31) 9 0 Turcja Konyaspor
17 PM Stéphane M’Bia 20 maja 1986 (28) 49 3 Hiszpania Sevilla FC
18 PM Eyong Enoh 23 marca 1986 (28) 38 2 Turcja Antalyaspor
19 NP Fabrice Olinga 12 maja 1996 (18) 3 0 Belgia SV Zulte Waregem
20 PM Edgar Salli 17 sierpnia 1992 (21) 9 1 Francja RC Lens
21 OB Joël Matip 8 sierpnia 1991 (22) 24 0 Niemcy FC Schalke 04
22 OB Allan Nyom 10 maja 1988 (26) 10 0 Hiszpania Granada CF
23 BR Sammy N’Djock 25 lutego 1990 (24) 3 0 Turcja Fethiyespor

Selekcjonerzy[edytuj]

Lata pracy Imię i nazwisko trenera
1960 – 1965 Komisja techniczna
1965 – 1970 Francja Dominique Colonna
1970 Kamerun Raymond Fobete i
Francja Dominique Colonna
1970 – 1973 Niemcy Peter Schnittger
1973 – 1975 Jugosławia Vladimir Beara
1976 – 1979 Jugosławia Ivan Ridanović
1980 – 1982 Jugosławia Branko Žutić
1982 Francja Jean Vincent
1982 – 1984 Jugosławia Radivoje Ognjanović
1985 – 1988 Francja Claude Le Roy
1988 – 1990 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Walerij Niepomniaszczij
1991 – 1992 Francja Philippe Redon
1993 – 1994 Kamerun Jean Manga Onguéné
1994 Kamerun Léonard Nseké
1994 Francja Henri Michel
1994 – 1996 Kamerun Jules Nyongha
1996 – 1997 Belgia Henri Depireux
1997 – 1998 Kamerun Jean Manga Onguéné
1998 Francja Claude Le Roy
1999 – 2001 Francja Pierre Lechantre
2001 Kamerun Jean-Paul Akono
2001 – 2004 Niemcy Winfried Schäfer
2004 – 2006 Portugalia Artur Jorge
2006 – 2007 Holandia Arie Haan
2007 – 2009 Niemcy Otto Pfister
2009 Kamerun Thomas N’Kono
2009 – 2010 Francja Paul Le Guen
2010 – 2011 Hiszpania Javier Clemente
2011 – 2012 Francja Denis Lavagne
2012 – 2013 Kamerun Jean-Paul Akono
2013 – Niemcy Volker Finke

Rekordziści[edytuj]

Najwięcej meczów[1]
Mecze Zawodnik Lata gry w kadrze Gole
137 Rigobert Song 1993 – 2010 4
118 Samuel Eto’o 1997 – 56
118 Geremi Njitap 1996 – 2010 25
112 Thomas N’Kono 1976 – 1990 0
102 Roger Milla 1973 – 1994 28
Dane według stanu na 19.06.2014
Najwięcej goli[1]
Gole Zawodnik Lata gry w kadrze Mecze
56 Samuel Eto’o 1997 – 118
45 François Omam-Biyik 1986 – 1998 75
33 Patrick M’Boma 1995 – 2004 57
28 Roger Milla 1973 – 1994 102
21 Alphonse Tchami 1988 – 1998 57
Dane według stanu na 19.06.2014

Przypisy

  1. a b c d Players with 100+ Caps and 30+ International Goals (ang.). rsssf.com, 2014-06-11. [dostęp 2014-06-11].
  2. a b c d e f g Cameroon - List of International Matches (ang.). rsssf.com, 2013-12-23. [dostęp 2014-06-20].
  3. Kadra Kamerunu na MŚ 2014 (pol.). eurofutbol.pl. [dostęp 2014-06-02].

Linki zewnętrzne[edytuj]