Roger Milla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roger Milla
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Albert Roger Mooh Miller
Data i miejsce urodzenia 20 maja 1952
Jaunde
Wzrost 173 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1965−1970 Eclair de Douala 61 (6)
1971−1974 Léopard de Douala 117 (89)
1974−1977 Tonnerre Jaunde 87 (69)
1977−1979 Valenciennes FC 28 (6)
1979−1980 AS Monaco 17 (2)
1980−1984 SC Bastia 113 (35)
1984−1986 AS Saint-Étienne 59 (31)
1986−1989 Montpellier HSC 95 (37)
1989−1990 JS Saint-Pierroise 32 (8)
1990−1994 Tonnerre Jaunde
1994−1995 Pelita Jaya 23 (23)
1995−1996 Putra Samarinda 12 (18)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1973−1994  Kamerun 102 (28)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2001–2007 Montpellier HSC (asystent)
2007–2011 Tonnerre Jaunde
2011–2012 Tonnerre Jaunde (dyrektor sportowy)

Roger Milla (właśc. Albert Roger Mooh Miller[1], ur. 20 maja 1952 w Jaunde) – kameruński piłkarz, grający na pozycji napastnika. Posiada także obywatelstwo francuskie.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Roger Milla to jedna z pierwszych afrykańskich gwiazd piłkarskich na arenie międzynarodowej, porównywany do gwiazd europejskich czy południowoamerykańskich. Ten międzynarodowy poziom osiągnął dopiero po skończeniu 38 lat, czyli w wieku, którym piłkarze są zwykle już po zakończeniu kariery. Pierwszym klubem Milli był Eclair Douala, do którego trafił w 1965 roku w wieku 13 lat. W 1971 roku został zawodnikiem Léopardu de Douala, w którym występował do 1974 roku. Dwukrotnie zdobył z nim mistrzostwo Kamerunu (1972, 1973). Następnie został zawodnikiem Tonnerre Yaoundé, z którym w sezonie 1974/1975 wygrał Afrykański Puchar Zdobywców Pucharów (finał 1976).

W 1977 roku wyjechał do Francji grać w Valenciennes FC, w którym występował do 1979 roku. Następnym klubem w karierze Milli było AS Monaco, z którym w sezonie 1979/1980 zdobył Puchar Francji. Ten sukces powtórzył Puchar Francji: rok później w barwach Bastii, w której występował do 1984 roku. Następnymi klubami w karierze Milli były: AS Saint-Étienne (1984-1986), Montpellier HSC (1986-1989), JS Saint-Pierroise (1989-1990), kameruński Tonnerre Jaunde (1990-1994) i indonezyjskie kluby: Pelita Jaya (1994-1995) oraz Putra Samarinda, w której Milla w 1996 roku w wieku 44 lat zakończył piłkarską karierę.

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Milla zaliczył pierwszy występ w reprezentacji Kamerunu w roku 1973 przeciwko Zairowi[2]. Reprezentował swój kraj na mistrzostwach świata w Hiszpanii w 1982. Po raz pierwszy zrezygnował z występów w drużynie narodowej w 1987 roku i przeniósł się na wyspę Reunion, by tam kończyć karierę. Jednakże w 1990 Milla otrzymał telefon od prezydenta Kamerunu, Paula Biyi, który namówił Millę na powrót do reprezentacji. Milla się zgodził, w związku z czym pojechał na swój drugi w karierze mundialMŚ 1990 we Włoszech. Milla stał się jedną z głównych gwiazd turnieju. We Włoszech zdobył 4 bramki, każde ich zdobycie celebrując charakterystycznym tańcem przy narożniku boiska, zaczynając w ten sposób swoistą modę na celebrowanie strzelonego gola w niepowtarzalny dla każdego piłkarza sposób. Dwie z tych bramek zdobył w dogrywce meczu z Kolumbią, które dały awans Kamerunowi do ćwierćfinału. Kamerun stał się pierwszą afrykańską drużyną, która awansowała w mistrzostwach świata tak daleko (potem powtórzył ten sukces Senegal na MŚ w 2002 oraz Ghana na MŚ w 2010). Milla powrócił jeszcze na mistrzostwa świata w 1994 roku w wieku 42 lat. Na MŚ w USA Kamerun odpadł w fazie grupowej, Milla zdobył jednak honorowego gola w meczu z Rosją, bijąc swój własny rekord jako najstarszy strzelec gola w turnieju mistrzostw świata.

Ponadto Milla z reprezentacją dwukrotnie zdobył Puchar Narodów Afryki (1984, 1988), grał w finale tego turnieju (1986) oraz startował na igrzyskach olimpijskich 1984 w Los Angeles.

Mundial 1990[edytuj | edytuj kod]

Roger Milla w wieku 38 lat stał się jedną z głównych gwiazd turnieju. We Włoszech zdobył 4 bramki, każde ich zdobycie celebrując charakterystycznym tańcem przy narożniku boiska, zaczynając w ten sposób swoistą modę na celebrowanie strzelonego gola w niepowtarzalny dla każdego piłkarza sposób. Dwie z tych bramek zdobył w dogrywce meczu z reprezentacją Kolumbii, które dały awans reprezentacji Kamerunu do ćwierćfinału, czym samym jego reprezentacja stała się pierwszą afrykańską drużyną, która awansowała w mistrzostwach świata tak daleko (potem powtórzył ten sukces reprezentacja Senegalu na Mundialu 2002 oraz reprezentacja Ghany na Mundialu 2010).

Mundial 1994[edytuj | edytuj kod]

W 1994 roku Roger Milla w wieku 42 lat wystąpił na trzecim w swoim karierze mundialu rozgrywanym w Stanach Zjednoczonych, co czyniło go przez 20 lat najstarszym graczem w historii mundialu (rekord pobity na Mundialu 2014 przez kolumbijskiego bramkarza Faryda Mondragóna - 43 lata, 3 dni). Dnia 28 czerwca 1994 roku podczas meczu z reprezentacją Rosji rozgrywanym na Stanford Stadium w Palo Alto strzelił dla swojej drużyny gola, co czyni go najstarszym strzelcem w historii mundialu, jednak jego drużyna przegrała ten mecz 1:6. Po tym turnieju Milla zakończył reprezentacyjną karierę.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klub Sezon Liga Liga[3] Puchar krajowy[4] Puchar międzynarodowy[5] Łącznie
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Eclair de Douala
1968/1969 Kameruńska Première Division 28 1 28 1
1969/1970 Kameruńska Première Division 29 5 29 5
Łącznie 57 6 57 6
Léopard de Douala
1970/1971 Kameruńska Première Division 29 25 29 25
1971/1972 Kameruńska Première Division 30 20 30 20
1972/1973 Kameruńska Première Division 28 19 28 19
1973/1974 Kameruńska Première Division 30 25 30 25
Łącznie 117 89 117 89
Tonnerre Yaoundé
1974/1975 Kameruńska Première Division 29 23 29 23
1975/1976 Kameruńska Première Division 28 26 28 26
1976/1977 Kameruńska Première Division 30 20 30 20
Łącznie 87 69 87 69
Valenciennes FC
1977/1978 Première Division 0 0 0 0
1978/1979 Première Division 28 6 1 1 29 7
Łącznie 28 6 1 1 29 7
AS Monaco
1979/1980 Première Division 17 2 8 3 25 5
Łącznie 17 2 8 3 25 5
SC Bastia
1980/1981 Première Division 30 9 9 8 39 17
1981/1982 Première Division 23 8 6 3 29 11
1982/1983 Première Division 29 13 2 0 31 13
1983/1984 Première Division 31 5 3 1 34 6
Łącznie 113 35 20 12 133 47
AS Saint-Étienne
1984/1985 Division 2 31 22 8 3 39 25
1985/1986 Division 2 28 9 2 2 30 11
Łącznie 59 31 10 5 69 36
Montpellier HSC
1986/1987 Division 2 33 18 2 1 35 19
1987/1988 Première Division 33 12 4 3 37 15
1988/1989 Première Division 29 7 2 0 31 7
Łącznie 95 37 8 4 103 41
JS Saint-Pierroise
1989 Réunion Premier League
1990 Réunion Premier League 23 8 23 8
Łącznie 23 8 23 8
Tonnerre Jaunde
1990/1991 Kameruńska Première Division 29 22 29 22
1991/1992 Kameruńska Première Division 30 19 30 19
1992/1993 Kameruńska Première Division 27 23 27 23
1993/1994 Kameruńska Première Division 30 25 30 25
Łącznie 116 89 116 89
Pelita Jaya
1994/1995 Indonezyjska Premier Division 23 23 23 23
Łącznie 23 23 23 23
Putra Samarinda
1995/1996 Indonezyjska Premier Division 12 18 12 18
Łącznie 12 18 12 18
Łącznie w karierze 747 413 47 25 794 438

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

Léopard de Douala[edytuj | edytuj kod]

Tonnerre Yaoundé[edytuj | edytuj kod]

AS Monaco[edytuj | edytuj kod]

SC Bastia[edytuj | edytuj kod]

Montpellier HSC[edytuj | edytuj kod]

JS Saint-Pierroise[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Kamerunu[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • Piłkarz Roku Afryki: 1976, 1990
  • Członek FIFA 100: 2004

Po zakończeniu kariery[edytuj | edytuj kod]

Roger Milla po zakończeniu kariery zasiadał w sztabie szkoleniowym francuskiego Montpellier HSC, a w latach 2007-2011 trenował kameruński Tonnerre Jaunde, którego w latach 2011-2012 był dyrektorem sportowym. Roger Milla obecnie jest ambasadorem ds. Afryki. W 2004 roku został wybrany przez Pelégo na listę FIFA 100 (100 najlepszych żyjących piłkarzy w historii), a w 2007 roku najlepszym afrykańskim piłkarzem 50-lecia[6].

W 2010 roku wystąpił w reklamie Coca-Coli promującej Mundial 2010, w której zasiadał na stadionie pijąc reklamowany produkt, a we fragmencie filmu z Mundialu 1990 wykonywał taniec po zdobycia bramki[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]