Rezerwat przyrody Nietlickie Bagno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nietlickie Bagno
rezerwat faunistyczny
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Położenie gminy Miłki i Orzysz
Mezoregion Kraina Wielkich Jezior Mazurskich
Data utworzenia 2003
Akt prawny Rozporządzenie Nr 32 Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia 26 maja 2003 r.[1]
Powierzchnia 1132,91 ha
Powierzchnia otuliny 1080,341 ha
Ochrona czynna i ścisła
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Nietlickie Bagno”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Nietlickie Bagno”
Ziemia53°52′54″N 21°48′04″E/53,881667 21,801111

Rezerwat przyrody Nietlickie Bagnofaunistyczny rezerwat przyrody o powierzchni 1132,91 ha, położony w województwie warmińsko-mazurskim na terenie gmin Miłki (powiat giżycki) i Orzysz (powiat piski)[1]. Leży w obrębie Obszaru Chronionego Krajobrazu Krainy Wielkich Jezior Mazurskich oraz dwóch obszarów sieci Natura 2000ptasiego PLB280001 „Bagna Nietlickie” (4080,8 ha) oraz siedliskowego PLH280054 „Mazurskie Bagna[2].

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat został ustanowiony w 2003 roku. Zajmuje powierzchnię 1132,91 ha, dodatkowe 1080,341 ha stanowi jego otulina[1]. Większość powierzchni rezerwatu (1048,65 ha) leży na gruntach będących w zarządzie Nadleśnictwa Giżycko[3].

Celem ochrony jest zachowanie walorów krajobrazowych i przyrodniczych, rzadkich i chronionych gatunków roślin i zwierząt, przylegających do niego lasów i obszarów nieleśnych.

Bagna Nietlickie są jednym z nielicznych dużych obszarów bagiennych na Warmii i Mazurach, które przetrwały do naszych czasów. Jest to obecnie największe i najlepiej zachowane torfowisko niskie na tych terenach. Są położone na północnym krańcu ziemi piskiej między jeziorami Niegocin i Śniardwy, na terenie gmin Orzysz i Miłki.

W latach 2001–2003 udało się tam zbudować dwa progi piętrzące, co przywróciło właściwe stosunki wodne, a jego obszar stał się atrakcyjnym miejscem lęgu wielu gatunków ptaków oraz ważnym noclegowiskiem żurawia. Podczas gdy w 2003 roku notowano tu 2,5 tys. żurawi, to w roku 2005 stwierdzono co najmniej 4 tys. ptaków.

Rezerwat nie posiada planu ochrony[1], obowiązują w nim jednak zadania ochronne, na mocy których część obszaru rezerwatu (głównie grunty oznaczone w ewidencji gruntów jako łąki) podlega ochronie czynnej, a pozostała część ochronie ścisłej[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W przeszłości obszar bagien był znacznie większy i rozciągał się między jeziorami Buwełno (na wschodzie) aż niemal po Jezioro Jagodne (na zachodzie). W części wschodniej bagien znajdowało się wówczas rozległe, zarastające jezioro Wąż. W połowie XIX w. przeprowadzono tu duże prace melioracyjne w ramach powiększania terenów rolniczych. W latach 1865–69 poziom wód jeziora uległ obniżeniu o 2 m. Prace melioracyjne prowadzono jeszcze wielokrotnie przed 1945, jak i po wojnie. Mimo to do dziś w formie bardzo naturalnej i mało zmienionej przetrwało ok. 550 ha torfowisk niskich[5]. Zarówno znaczna powierzchnia, jak i naturalność decydują o wyjątkowym bogactwie florystycznym i faunistycznym tego terenu.

Szata roślinna[edytuj | edytuj kod]

Obszar rezerwatu stanowi rozległe torfowisko pokryte turzycowiskami, trzcinowiskami i innymi szuwarami z oczkami otwartej wody, na obrzeżach głównie z gęstymi łozowiskami, olszynami i brzezinami. W centralnej części znajdują się pozostałości zarośniętego jeziora Wąż.

W rezerwacie znajdują się stanowiska m.in. takich rzadkich, chronionych i zagrożonych gatunków roślin jak: brzoza niska, goździk pyszny, pełnik europejski, wierzba czarniawa, kukułka krwista, grzybienie białe, jeżogłówka różnolistna, dziewięciornik błotny.

Zwierzęta[edytuj | edytuj kod]

Występuje tu wiele rzadkich gatunków zwierząt:

Żuraw

Teren ten szczególnie upodobały sobie ptaki. "Tylko ze względu na liczbę zatrzymujących się tu żurawi Nietlickie Bagna są terenem ważnym dla ptaków o znaczeniu międzynarodowym... Jest to największa w Polsce ostoja przelotnych i nielęgawych żurawi."[5]

Pozostałe ptactwo:

podczas wędrówek, zwłaszcza jesienią zatrzymują się tu:

Nietlickie Bagno, wraz z przylegającą okolicą, stanowiło ostoję cietrzewia. Według obserwacji przeprowadzonych przez Nadleśnictwo Giżycko, od 2012 roku nie stwierdzono tu obecności tego gatunku[3].

Spośród żyjących tu ssaków na szczególną uwagę zasługują: wydra (Lutra lutra), bóbr europejski (Castor fiber) i łoś (Alces alces).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Rezerwat przyrody Nietlickie Bagno. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2020-01-01].
  2. Na podstawie interaktywnej mapy na stronie Geoserwisu GDOŚ
  3. a b Program Ochrony Przyrody. Plan Urządzenia Lasu Nadleśnictwa Giżycko na okres 01.01.2017–31.12.2026. Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Białymstoku, 2016. s. 30. [dostęp 2020-01-01].
  4. Zarządzenie Nr 1 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Olsztynie z dnia 16 stycznia 2019 r. w sprawie w sprawie ustanowienia zadań ochronnych dla rezerwatu przyrody „Nietlickie Bagno”. [dostęp 2020-01-01].
  5. a b M. Kulęgowski, W. Brenda, R. W. Pawlicki [red.], Znad Pisy, Muzeum Ziemi Piskiej, 1995, s.53

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]