Ronda Rousey

Ronda Jean Rousey
Ronda Jean Rousey^[1]
	; Ronda Rousey
Pseudonim	Rowdy
Data i miejsce urodzenia	1 lutego 1987 ; Riverside
Obywatelstwo	Stany Zjednoczone
Wzrost	168 cm
Masa ciała	61 kg
Styl walki	judo
Debiut	2011
Kategoria wagowa	kogucia
Klub	Glendale Fighting Club; Gokor Hayastan Academy; SK Golden Boys
	Bilans walk zawodowych
Liczba walk	15
Zwycięstwa	13
Przez nokauty	3
Przez poddania	10
Przez decyzje	0
Porażki	2
Dorobek medalowy
	Reprezentacja Stany Zjednoczone
	Igrzyska olimpijskie
	Mistrzostwa świata
	Igrzyska panamerykańskie
	Mistrzostwa panamerykańskie
	↑ Bilans walk aktualny na 19 maja 2026. ;
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

Ronda Jean Rousey (ur. 1 lutego 1987 w Riverside^[2]) – amerykańska judoczka, wrestlerka, brązowa medalistka olimpijska oraz wicemistrzyni świata w kategorii 70 kg, profesjonalna wrestlerka oraz aktorka. Od 2011 roku profesjonalna zawodniczka mieszanych sztuk walki (MMA). Pierwsza mistrzyni UFC (od 2012 do 2015 roku) oraz mistrzyni organizacji Strikeforce (2012) w kategorii do 61 kg. Pierwsza kobieta sklasyfikowana w rankingu UFC w kategorii P4P(inne języki)^[3]. 25 lutego 2018 podpisała kontrakt z WWE - organizacją wrestlingu^[4].

Judo

Do jej największych sukcesów zalicza się wicemistrzostwo świata z 2007 oraz brązowy medal igrzysk olimpijskich w Pekinie z 2008 roku^[5] w kategorii do 70 kg.

Kariera MMA

Wczesna kariera

W 2010 roku postanowiła zadebiutować w mieszanych sztukach walki. Po zwycięstwie przed czasem w trzech amatorskich walkach, na początku 2011 roku przeszła na zawodowstwo^[6]. Dwa pierwsze zawodowe pojedynki wygrała w kilkadziesiąt sekund przez poddanie, dzięki czemu podpisała z nią kontrakt organizacja Strikeforce.

Strikeforce

Rousey zadebiutowała tam w sierpniu 2011 roku, w 25 sekund poddając Sarę D'Alelio^[6], a następnie - w listopadzie - w 39 sekund Julię Budd^[6].

3 marca 2012 roku Rousey zmierzyła się w Columbus z mistrzynią Strikeforce w wadze koguciej (do 61 kg) Mieshą Tate. Odebrała jej tytuł, wygrywając przez kolejne z rzędu poddanie za pomocą dźwigni na staw łokciowy (Tate zwlekała z odklepaniem i w konsekwencji doznała kontuzji ręki)^[7]. Pierwszy raz tytuł obroniła 18 sierpnia 2012 roku, poddając swoją firmową dźwignią na staw łokciowy Kanadyjkę Sarę Kaufman.

UFC

Następnie podpisała kontrakt z UFC. Została tym samym pierwszą kobietą w historii, która została mistrzynią tej organizacji (w wadze koguciej - 61 kg)^[8].

Amerykanka pas pierwszy raz obroniła podczas UFC 157 w lutym, kiedy zwyciężyła Liz Carmouche^[9].

Władze UFC podjęły decyzję, że Rousey będzie trenerką w 18. edycji reality show The Ultimate Fighter. Trenowała jedną z ekip, drugą zaś prowadziła Miesha Tate^[10]. Do rewanżu Rousey z Mieshą Tate doszło na UFC 168. Rousey ponownie zwyciężyła przez balachę, tym razem w 3. rundzie^[11].

28 lutego 2015 roku obroniła tytuł mistrzowski przeciwko Cat Zingano, wygrywając przez poddanie w 14 sekund^[12]. Była to najszybsza obrona mistrzowskiego pasa w historii UFC.

14 listopada 2015 na UFC 193 nieoczekiwanie przegrała z wielokrotną mistrzynią świata w boksie Holly Holm. W drugiej rundzie otrzymała ciężki nokaut po wysokim kopnięciu w głowę, tracąc równocześnie tytuł mistrzowski, który dzierżyła od lutego 2013^[13].

30 grudnia 2016 na gali UFC 207 Rousey powróciła na ring po ponad rocznej przerwie mierząc się z mistrzynią wagi koguciej Amandą Nunes. Ostatecznie "Rowdy" przegrała ten pojedynek po technicznym nokaucie w 48 sekundzie 1 rundy^[14]^[15].

MVP

Po blisko dziesięcioletniej przerwie od rywalizacji kolejną walkę Rousey ogłoszono w lutym 2026 roku. Jej przeciwniczką była Gina Carano, a pojedynek odbył się 16 maja 2026 roku w hali Intuit Dome(inne języki) w Inglewood^[16]. Rousey poddała rywalkę dźwignią na staw łokciowy już w 17 sekundzie pierwszej rundy^[17]. Pojedynek był walką wieczoru gali organizowanej przez Most Valuable Promotions(inne języki) i jednocześnie pierwszym w historii wydarzeniem MMA transmitowanym na żywo przez platformę Netflix^[16].

Osiągnięcia i nagrody

Mieszane sztuki walki

2012: mistrzyni Strikeforce w wadze koguciej
2012–2015: mistrzyni UFC w wadze koguciej
ESPY Awards
- 2014, 2015: Najlepsza sportsmenka^[18]^[19]
- 2015: Najlepszy zawodnik sportów walki^[19]
World MMA Awards
- 2012, 2013, 2014: Zawodniczka Roku
Wrestling Observer Newsletter
- 2014, 2015: Najbardziej wartościowy zawodnik MMA
- 2014: Najwybitniejszy zawodnik MMA
- 2014, 2015: Największy draw

Judo^[20]

Letnie igrzyska olimpijskie
- 2008: 3. miejsce w kat. -70 kg (Pekin)
Mistrzostwa świata
- 2007: 2. miejsce w kat. -70 kg (Rio de Janeiro)
Igrzyska panamerykańskie
- 2007: 1. miejsce w kat. -70 kg (Rio de Janeiro)
Mistrzostwa panamerykańskie
- 2004: 1. miejsce w kat. -63 kg (Margarita)
- 2005: 1. miejsce w kat. -63 kg (Portoryko)
- 2006: 2. miejsce w kat. -63 kg (Buenos Aires)
- 2007: 3. miejsce w kat. -70 kg (Montreal)
Puchar świata
- 2006: 1. miejsce w kat. -63 kg (Birmingham)
- 2007: 1. miejsce w kat. -70 kg (Wiedeń)
- 2008: 1. miejsce w kat. -70 kg (Budapeszt)

Wrestling

WWE Slammy Awards
- 2015: Wydarzenie Roku z The Rock^[21]
WWE Raw Women’s Championship (1 raz)
WWE Smackdown Women's Championship (2 razy)

Lista zawodowych walk w MMA

Wynik	Bilans	Przeciwnik (bilans przed walk)	Rozstrzygnięcie	Runda	Czas	Rozgrywki	Data	Miejsce	Uwagi
Wygrana	13-2	Gina Carano (7-1)	Poddanie (dźwignia prosta na staw łokciowy)	1	0:17	MVP MMA 1: Rousey vs. Carano	16.05.2026	Inglewood	Main Event
Przegrana	12-2	Amanda Nunes (13-4)	TKO (ciosy pięściami)	1	0:48	UFC 207	30.12.2016	Las Vegas	Walka o pas mistrzowski UFC w wadze koguciej, Main event
Przegrana	12-1	Holly Holm (9-0)	KO (kopnięcie na głowę i ciosy pięściami w parterze)	2	0:59	UFC 193	15.11.2015	Melbourne	Straciła pas mistrzowski UFC w wadze koguciej, Main event
Wygrana	12-0	Bethe Correira (9-0)	KO (prawy prosty)	1	0:34	UFC 190	01.08.2015	Rio de Janeiro	Obrona pasa mistrzowskiego UFC w wadze koguciej, Main event
Wygrana	11-0	Cat Zingano (9-0)	Poddanie (dźwignia na staw łokciowy)	1	0:14	UFC 184	28.02.2015	Los Angeles	Obrona pasa mistrzowskiego UFC w wadze koguciej, Main event
Wygrana	10-0	Alexis Davis (16-5)	TKO (ciosy pięściami w parterze)	1	0:16	UFC 175	05.07.2014	Las Vegas	Obrona pasa mistrzowskiego UFC w wadze koguciej, Co-Main event
Wygrana	9-0	Sara McMann (7-0)	TKO (kolano na wątrobę i ciosy pięściami)	1	1:06	UFC 170	22.02.2014	Las Vegas	Obrona pasa mistrzowskiego UFC w wadze koguciej, Main event
Wygrana	8-0	Miesha Tate (13-4)	Poddanie (dźwignia na staw łokciowy)	3	0:58	UFC 168	28.12.2013	Las Vegas	Obrona pasa mistrzowskiego UFC w wadze koguciej, Co-Main event
Wygrana	7-0	Liz Carmouche (8-2)	Poddanie (dźwignia na staw łokciowy)	1	4:49	UFC 157	23.02.2013	Anaheim	Zdobyła pas mistrzowski UFC w wadze koguciej, Main event
Wygrana	6-0	Sarah Kaufman (15-1)	Poddanie (dźwignia na staw łokciowy)	1	0:54	Strikerofce: Rousey vs. Kaufman	18.08.2012	San Diego	Obrona pasa mistrzowskiego Strikeforce w wadze koguciej, Main event
Wygrana	5-0	Miesha Tate (12-2)	Poddanie (dźwignia na staw łokciowy)	1	4:27	Strikeforce: Tate vs. Rousey	03.03.2012	Columbus	Zdobyła pas mistrzowski Strikeforce w wadze koguciej, Main event
Wygrana	4-0	Julia Budd (2-1)	Poddanie (dźwignia na staw łokciowy)	1	0:39	Strikeforce 20: Challengers	18.11.2011	Las Vegas	Co-Main event
Wygrana	3-0	Sarah D'Alelio (4-1)	Poddanie (balacha)	1	0:25	Strikeforce 18: Challengers	12.08.2011	Las Vegas
Wygrana	2-0	Charmaine Tweet (0-0)	Poddanie (dźwignia na staw łokciowy)	1	0:49	HKFC 12: School of Hard Knocks	17.06.2011	Calgary	Co-Main event
Wygrana	1-0	Ediane Gomes (6-1)	Poddanie (dźwignia na staw łokciowy)	1	0:25	KOTC - Turning Point	27.03.2011	Tarzana	Debiut w MMA

^[6]

Kariera aktorska

W 2014 odbyła się premiera filmu Niezniszczalni 3, w którym zagrała Lunę. W 2015 w filmie Szybcy i wściekli 7 wystąpiła w roli Kary^[22]. Co więcej, w 2019 roku epizodycznie wcieliła się w postać Leny Bosko w serialu 9-1-1 oraz pojawiła się w Aniołkach Charliego jako instruktorka walki^[23].

Publikacje

My Fight / Your Fight, 2015, Regan Arts, ISBN 978-1-941393-26-0

Przypisy

↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f Profil ze statystykami w MMA na tapology.com. tapology.com. [dostęp 2018-04-02]. (ang.).
↑ Ronda Rousey. www.biography.com. [dostęp 2016-09-07]. (ang.).
↑ www.ufc.com/rankings [dostęp 30 grudnia 2013]
↑ Ronda Rousey zadebiutowała w WWE. "To mój priorytet na najbliższe lata" - Sport WP SportoweFakty [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).
↑ Ronda Rousey Biography and Olympic Results | Olympics at Sports-Reference.com. [dostęp 2010-10-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-04-06)].
↑ ^a ^b ^c ^d Ronda Rousey ("Rowdy") | MMA Fighter Page [online], Tapology [dostęp 2026-05-19] (ang.).
↑ 'Strikeforce: Tate vs. Rousey' results: Ronda Rousey armbars Miesha Tate, wins title. mmajunkie.com, 4 marca 2012. [dostęp 2012-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-05)]. (ang.).
↑ Ronda Rousey becomes the first women's champion in UFC history.... ufc.com, 2012.12.06. [dostęp 2018-04-02]. (ang.).
↑ Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2013-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-31)].
↑ UFC prezentuje listę uczestników The Ultimate Fighter 18: Team Rousey vs. Team Tate!. mymma.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-30)]. 15 sierpnia 2013
↑ Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2013-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-31)].
↑ UFC 184: Post-fight Press Conference + Results. www.gniewni.com. [dostęp 2015-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-14)].
↑ UFC 193 complete results: Holly Holm stuns Ronda Rousey - LA Times [online], www.latimes.com [dostęp 2017-11-26] (ang.).
↑ Koniec Rondy Rousey? Amanda Nunes wygrała w 48 sekund!, „Onet MMA”, 31 grudnia 2016 [dostęp 2016-12-31] (pol.).
↑ Grupa WirtualnaG.W. Polska Grupa WirtualnaG.W., UFC 207: porażka Rondy Rousey w 48 sekund. To koniec kariery "Rowdy"? - WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 31 grudnia 2016 [dostęp 2016-12-31] (pol.).
↑ ^a ^b Ronda Rousey - Gina Carano. Kiedy walka? Jakie są zasady pojedynku? [online], www.polsatsport.pl, 17 lutego 2026 [dostęp 2026-04-03] .
↑ JakubJ. Madej JakubJ., 17 sekund! Ronda Rousey błyskawicznie poddała Ginę Carano swoją koronną techniką (WIDEO) | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 17 maja 2026 [dostęp 2026-05-19] .
↑ ESPY Awards 2014 winners and top moments [online], cbsnews.com [dostęp 2014-07-17] (ang.).
↑ ^a ^b 2015 ESPY Awards Nominees and Winners [online], abc13.com [dostęp 2015-07-16] (ang.).
↑ Lista osiągnięć Rondy Rousey w bazie danych judoinside.com [online], judoinside.com [dostęp 2018-04-02] (ang.).
↑ 2015 Slammy Award winners [online], wwe.com [dostęp 2018-04-02] (ang.).
↑ Ronda Rousey. Filmweb. [dostęp 2019-09-27].
↑ Ronda Rousey [online], Filmweb [dostęp 2023-01-04] (pol.).

Linki zewnętrzne

[2] Bilans walk aktualny na 19 maja 2026.

[tapo-1] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f Profil ze statystykami w MMA na tapology.com. tapology.com. [dostęp 2018-04-02]. (ang.).

[3] Ronda Rousey. www.biography.com. [dostęp 2016-09-07]. (ang.).

[4] www.ufc.com/rankings [dostęp 30 grudnia 2013]

[5] Ronda Rousey zadebiutowała w WWE. "To mój priorytet na najbliższe lata" - Sport WP SportoweFakty [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).

[6] Ronda Rousey Biography and Olympic Results | Olympics at Sports-Reference.com. [dostęp 2010-10-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-04-06)].

[:0-7] Ronda Rousey ("Rowdy") | MMA Fighter Page [online], Tapology [dostęp 2026-05-19] (ang.).

[8] 'Strikeforce: Tate vs. Rousey' results: Ronda Rousey armbars Miesha Tate, wins title. mmajunkie.com, 4 marca 2012. [dostęp 2012-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-05)]. (ang.).

[9] Ronda Rousey becomes the first women's champion in UFC history.... ufc.com, 2012.12.06. [dostęp 2018-04-02]. (ang.).

[10] Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2013-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-31)].

[11] UFC prezentuje listę uczestników The Ultimate Fighter 18: Team Rousey vs. Team Tate!. mymma.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-30)]. 15 sierpnia 2013

[12] Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2013-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-31)].

[13] UFC 184: Post-fight Press Conference + Results. www.gniewni.com. [dostęp 2015-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-14)].

[14] UFC 193 complete results: Holly Holm stuns Ronda Rousey - LA Times [online], www.latimes.com [dostęp 2017-11-26] (ang.).

[15] Koniec Rondy Rousey? Amanda Nunes wygrała w 48 sekund!, „Onet MMA”, 31 grudnia 2016 [dostęp 2016-12-31] (pol.).

[16] Grupa WirtualnaG.W. Polska Grupa WirtualnaG.W., UFC 207: porażka Rondy Rousey w 48 sekund. To koniec kariery "Rowdy"? - WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 31 grudnia 2016 [dostęp 2016-12-31] (pol.).

[:1-17] Ronda Rousey - Gina Carano. Kiedy walka? Jakie są zasady pojedynku? [online], www.polsatsport.pl, 17 lutego 2026 [dostęp 2026-04-03] .

[18] JakubJ. Madej JakubJ., 17 sekund! Ronda Rousey błyskawicznie poddała Ginę Carano swoją koronną techniką (WIDEO) | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 17 maja 2026 [dostęp 2026-05-19] .

[19] ESPY Awards 2014 winners and top moments [online], cbsnews.com [dostęp 2014-07-17] (ang.).

[acb-20] 2015 ESPY Awards Nominees and Winners [online], abc13.com [dostęp 2015-07-16] (ang.).

[21] Lista osiągnięć Rondy Rousey w bazie danych judoinside.com [online], judoinside.com [dostęp 2018-04-02] (ang.).

[22] 2015 Slammy Award winners [online], wwe.com [dostęp 2018-04-02] (ang.).

[Filmweb-23] Ronda Rousey. Filmweb. [dostęp 2019-09-27].

[24] Ronda Rousey [online], Filmweb [dostęp 2023-01-04] (pol.).

[1]

[a]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]

[23]

Waga piórkowa	Germaine de Randamie (2017) Cris Cyborg (2017–2019) Amanda Nunes (2018-2023)
Waga kogucia	Ronda Rousey (2012–2015) Holly Holm (2015–2016) Miesha Tate (2016) Amanda Nunes (2016–2021) Julianna Peña (2021–2022) Amanda Nunes (2022-2023) Raquel Pennington (2024) Julianna Peña (2024–2025) Kayla Harrison (od 2025)
Waga musza	Nicco Montaño (2017–2018) Walentina Szewczenko (2018-2023) Alexa Grasso (2023-2024) Walentina Szewczenko (od 2024)
Waga słomkowa	Carla Esparza (2014–2015) Joanna Jędrzejczyk (2015–2017) Rose Namajunas (2017–2019) Jéssica Andrade (2019) Zhang Weili (2019–2021) Rose Namajunas (2021–2022) Carla Esparza (2022) Zhang Weili (od 2022)

Mężczyźni (waga ciężka)	Alistair Overeem (2007) Daniel Cormier (2012)
Mężczyźni (waga półciężka)	Bobby Southworth (2006) Renato Sobral (2008) Gegard Mousasi (2009) Muhammed Lawal (2010) Rafael Cavalcante (2010) Dan Henderson (2011)
Mężczyźni (waga średnia)	Frank Shamrock (2007) Cung Le (2008) Jake Shields (2009) Ronaldo Souza (2010) Luke Rockhold (2011)
Mężczyźni (waga półśrednia)	Nick Diaz (2010) Nate Marquardt (2012) Tarec Saffiedine (2013)
Mężczyźni (waga lekka)	Clay Guida (2006) Gilbert Melendez (2006) Josh Thomson (2008) Gilbert Melendez (2009) Gilbert Melendez (2009)
Kobiety (waga piórkowa)	Cris Cyborg (2009)
Kobiety (waga kogucia)	Sarah Kaufman (2010) Marloes Coenen (2010) Miesha Tate (2011) Ronda Rousey (2012)