Ronda Rousey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ronda Jean Rousey
Ronda Jean Rousey
Ronda Rousey
Ronda Rousey
Pseudonim Rowdy
Data i miejsce urodzenia 1 lutego 1987
Riverside
Wzrost 168 cm
Masa ciała 61 kg
Styl walki judo
Kategoria wagowa kogucia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 14
Zwycięstwa 12
Przez nokauty 3
Przez poddania 9
Przez decyzje 0
Porażki 2

Ronda Jean Rousey (ur. 1 lutego 1987 w Riverside[1]) – amerykańska judoczka, brązowa medalistka olimpijska oraz wicemistrzyni świata w kategorii 70 kg oraz aktorka. Od 2011 roku profesjonalna zawodniczka mieszanych sztuk walki (MMA). Pierwsza mistrzyni UFC (od 2012 do 2015 roku) oraz mistrzyni organizacji Strikeforce (2012) w kategorii do 61 kg. Pierwsza kobieta sklasyfikowana w rankingu UFC w kategorii P4P[2].

Judo[edytuj | edytuj kod]

Do jej największych sukcesów zalicza się wicemistrzostwo świata z 2007 oraz brązowy medal igrzysk olimpijskich w Pekinie z 2008 roku[3] w kategorii do 70 kg.

Mieszane sztuki walki[edytuj | edytuj kod]

W 2010 roku postanowiła zadebiutować w mieszanych sztukach walki. Po zwyciężeniu przed czasem w trzech amatorskich walkach, na początku 2011 roku przeszła na zawodowstwo. Dwa pierwsze zawodowe pojedynki wygrała w kilkadziesiąt sekund przez poddanie, dzięki czemu podpisała z nią kontrakt organizacja Strikeforce. Rousey zadebiutowała tam w sierpniu 2011 roku w 25 sekund poddając Sarę D'Alelio, a następnie - w listopadzie - w 39 sekund Julię Budd.

3 marca 2012 roku Rousey zmierzyła się w Columbus z mistrzynią Strikeforce w wadze koguciej (do 61 kg) Mieshą Tate. Odebrała jej tytuł wygrywając przez kolejne z rzędu poddanie za pomocą dźwigni na staw łokciowy (Tate zwlekała z odklepaniem i w konsekwencji doznała kontuzji ręki)[4]. Pierwszy raz tytuł obroniła 18 sierpnia 2012 roku poddając swoją firmową dźwignią na staw łokciowy Kanadyjkę Sarę Kaufman. Następnie podpisała kontrakt z UFC. Została tym samym pierwszą kobietą w historii, która została mistrzynią tej organizacji (w wadze koguciej - 61 kg).

Amerykanka pas pierwszy raz obroniła podczas UFC 157 w lutym, kiedy zwyciężyła Liz Carmouche[5].

Władze UFC podjęły decyzję, że Rousey będzie trenerką w 18. edycji reality show The Ultimate Fighter. Trenowała jedną z ekip, drugą zaś prowadziła Miesha Tate[6]. Do rewanżu Rousey z Mieshą Tate doszło na UFC 168. Rousey ponownie zwyciężyła przez balachę, tym razem w 3. rundzie[7].

W 2014 odbyła się premiera filmu Niezniszczalni 3, w którym zagrała Lunę[8].

28 lutego 2015 roku obroniła tytuł mistrzowski przeciwko Cat Zingano, wygrywając przez poddanie w 14 sekund[9]. Była to najszybsza obrona mistrzowskiego pasa w historii UFC.

14 listopada 2015 na UFC 193 nieoczekiwanie przegrała z byłą wielokrotną mistrzynią świata w boksie Holly Holm w 2. rundzie przez ciężki nokaut po wysokim kopnięciu w głowę tracąc równocześnie tytuł mistrzowski który dzierżyła od lutego 2013[10].

30 grudnia 2016 na gali UFC 207 Rousey powróciła na ring po ponadrocznej przerwie mierząc się z mistrzynią wagi koguciej  Amandą Nunes. Ostatecznie "Rowdy" przegrała ten pojedynek po technicznym nokaucie w 48 sekundzie 1 rundy[11][12].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ronda Rousey (ang.). www.biography.com. [dostęp 2016-09-07].
  2. www.ufc.com/rankings [dostęp 30 grudnia 2013]
  3. http://www.sports-reference.com. [dostęp 2010-10-19].
  4. 'Strikeforce: Tate vs. Rousey' results: Ronda Rousey armbars Miesha Tate, wins title (ang.). mmajunkie.com, 4 marca 2012. [dostęp 2012-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-10)].
  5. http://mymma.pl/ufc-157-rousey-vs-carmouche-wyniki-na-zywo/
  6. UFC prezentuje listę uczestników The Ultimate Fighter 18: Team Rousey vs. Team Tate! 15 sierpnia 2013
  7. http://mymma.pl/ufc-168-ronda-rousey-z-osma-balacha-w-rekordzie/
  8. Ronda Rousey
  9. UFC 184: Post-fight Press Conference + Results. www.gniewni.com. [dostęp 2015-03-22].
  10. UFC 193 complete results: Holly Holm stuns Ronda Rousey - LA Times, www.latimes.com [dostęp 2017-11-26] (ang.).
  11. Koniec Rondy Rousey? Amanda Nunes wygrała w 48 sekund!, „Onet MMA”, 31 grudnia 2016 [dostęp 2016-12-31] (pol.).
  12. Grupa Wirtualna Polska, UFC 207: porażka Rondy Rousey w 48 sekund. To koniec kariery "Rowdy"? - WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 31 grudnia 2016 [dostęp 2016-12-31] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]