SU-2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy działa samobieżnego. Zobacz też: Su-2 – sowiecki samolot bombowy.

SU-2 – radzieckie działo samobieżne wykorzystujące podwozie ciągnika artyleryjskiego Kommunar.

2 października 1930 Rewolucyjna Rada Wojenna ZSRR podjęła uchwałę na mocy której do 1 października 1931 roku miało powstać kilkanaście typów dział samobieżnych. Wśród nich miały znaleźć się działa wykorzystujące podwozia ciągników Kommunar i Stalliniec. Ich uzbrojeniem miały być armaty polowe wz. 1902 lub przeciwlotnicze wz. 1915/28.

Prototyp pojazdu wykorzystującego podwozie Kommunara powstał w zakładach Bolszewik, przy współpracy składu wojskowego nr 60. Prototypowy wóz wykorzystywał podwozie ciągnika i armatę polową wz. 02 osadzoną na podstawie wykorzystywanej w pociągach pancernych. Obsługę chroniła tarcza pancerna grubości 10 mm. Ponieważ w pojeździe brakowało miejsca na amunicję miała być ona przewożona w holowanej przyczepie.

Prototyp wykonano w 1932 roku i po pomyślnym przejściu prób został zarekomendowany do przyjęcia do uzbrojenia, ale z niewiadomych przyczyn rozwój tego działa przerwano i nie było ono produkowane seryjnie. Ogółem wyprodukowano tylko 12 sztuk.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Magnuski. Lekkie działa samobieżne 76 mm dla wsparcia ogniowego sowieckiej piechoty. Cz. I. Przedwojenne eksperymenty. „Nowa Technika Wojskowa”. 2000. nr 9. s. str. 29-32. ISSN 1230-1655. 
  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak, Encyklopedia współczesnej broni palnej, Warszawa: WIS, 1994, ISBN 83-86028-01-7, OCLC 169820275.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]