KW-13

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
KW-13
KW-13
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Zakłady Kirowskie w Czelabińsku
Typ pojazdu czołg średni
Trakcja gąsienicowa
Załoga 4
Historia
Prototypy 1941-1942
Produkcja 1942
Wycofanie 1944
Egzemplarze 3
Dane techniczne
Silnik 1 silnik wysokoprężny, 12-cylindrowy W-2K o mocy 600 KM V12,
Transmisja mechaniczna
Pancerz 120 mm
Długość 6,65 m (całkowita)
6,90 m (kadłuba)
Szerokość 2,8 m
Wysokość 2,5 m
Masa 32 ton
Osiągi
Prędkość 65 km/h
Zasięg 320 m (200 m)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 armata czołgowa ZIS-5 76 mm i 1 karabin maszynowy DT-29 kal. 7,62 mm
Użytkownicy
 ZSRR

KW-13 – radziecki eksperymentalny czołg średni z okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na początku 1941 roku ruszyły prace nad nowym czołgiem średnim. Czołg był projektowany jako czołg uniwersalny mający zastąpić w armii T-34 oraz czołgi serii KW. Pierwszy prototyp zbudowano wiosną 1942 roku i poddano eksperymentom, podczas których został zniszczony w próbach ogniowych. Okazało się, że pojazd jest nieodporny na ogień przeciwnika, jak też ma niską wytrzymałość modułów. Co więcej, pojazd potrzebował lepszego pancerza i nowej wieży mieszczącej trzech członków załogi. Chociaż spełniono te wymagania i w grudniu 1942 roku rozpoczęto konstrukcję dwóch usprawnionych prototypów, to projekt czołgu średniego KW-13 zarzucono na korzyść T-34. Dwa powstałe prototypy wykorzystano później w projekcie produkowanego seryjnie czołgu ciężkiego IS-1 rozwiniętego w 1943 roku. Czołg nie brał udziału w walkach[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. KV-13. [dostęp 30 września 2017].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]