Tadeusz Janczar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Janczar
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1926
Warszawa
Data i miejsce śmierci 31 października 1997
Warszawa
Zawód aktor
Współmałżonek 1. Elżbieta Habich
2. Małgorzata Lorentowicz
Lata aktywności 1946–1996
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej
Grób Tadeusza Janczara na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Tadeusz Janczar, właśc. Tadeusz Musiał (ur. 25 kwietnia 1926 w Warszawie, zm. 31 października 1997 tamże) – polski aktor teatralny i filmowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Mieszkał w podwarszawskim garnizonowym Rembertowie. W 1939 roku pod Oszmianą Rosjanie rozstrzelali jego ojca, a jego siostra zmarła z wycieńczenia na gruźlicę.

W czasie II wojny światowej brał udział w konspiracyjnym harcerstwie. Był członkiem Grup Szturmowych Szarych Szeregów. Był aktorem frontowym w 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. W 1948 roku uzyskał dyplom aktorski i jednocześnie pracował w Teatrze Domu Wojska Polskiego. Potem grał na deskach Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie. Absolwent PWST w Łodzi. Jeden z czołowych aktorów tzw. polskiej szkoły filmowej. Jedną z ostatnich ról była kreacja lekarza Sergiusza Kazanowicza – byłego więźnia obozu koncentracyjnego w serialu telewizyjnym Dom.

Mniej więcej od 1963 roku cierpiał na chorobę afektywną dwubiegunową, co praktycznie spowodowało zawieszenie kariery aktorskiej w latach 60. i 80. W tamtym czasie występował tylko w teatrze i radiu (m.in. jako Stach w powieści radiowej Matysiakowie).

Za wybitne zasługi dla kultury został w 1997 roku odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[1].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego pierwszą żoną była teatralna inspicjentka Elżbieta Habich; ich synem jest aktor Krzysztof Janczar, zaś wnukiem także aktor Krzysztof Artur Janczar. Drugą żoną była aktorka Małgorzata Lorentowicz[2].

Zmarł 31 października 1997. Pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (168 - 1 - 21/22).

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • 1955 - Nagroda Państwowa (za film Pokolenie)
  • 1955 - Nagroda Państwowa (za film Piątka z ulicy Barskiej)
  • 1955 - Złoty Krzyż Zasługi
  • 1967 - Medal 1000-lecia
  • 1970 - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1975 - Medal 30-lecia Polski Ludowej
  • 1977 - Złoty Ekran - za kreacje aktorskie w spektaklach Teatru TV: Relacja, Rzecz listopadowa, Trzeci maja
  • 1977 - Odznaczony za zasługi dla Warszawy
  • 1978 - Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury
  • 1985 - Medal 40-lecia Polski Ludowej
  • 1986 - Nagroda Specjalna władz miasta stołecznego Warszawy z okazji 30-lecia „Matysiaków”
  • 1996 - Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Przypisy

  1. M.P. z 1997 r. Nr 14, poz. 134
  2. Tygodnik Życie na Gorąco nr 27, 3 lipca 2014, s. 35

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]