Zezowate szczęście

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zezowate szczęście
Gatunek komedia
Data premiery Polska 4 kwietnia 1960
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 107 minut
Reżyseria Andrzej Munk
Scenariusz Jerzy Stefan Stawiński
Główne role Bogumił Kobiela
Barbara Kwiatkowska
Aleksander Dzwonkowski
Wojciech Siemion
Edward Dziewoński
Kazimierz Opaliński
Muzyka Jan Krenz
Zdjęcia Jerzy Lipman
Krzysztof Winiewicz
Scenografia Jan Grandys
Bolesław Kamykowski
Kostiumy Lidia Gryś
Montaż Jadwiga Zajiček
Wytwórnia Zespół Realizatorów Filmowych „Kamera”
Dystrybucja POLart Distribution Inc.[potrzebny przypis]
Kontynuacja Obywatel Piszczyk

Zezowate szczęście – polski film fabularny zrealizowany w 1960 r. przez Andrzeja Munka na podstawie powieści Sześć wcieleń Jana Piszczyka Jerzego Stefana Stawińskiego.

Film jest groteskową komedią, powiastką filozoficzną, pokazującą pechowe losy życiowego oportunisty – Jana Piszczyka.

Obsada[edytuj]

Fabuła[edytuj]

Główny bohater Jan Piszczyk (Bogumił Kobiela) od wczesnej młodości starał się jak najlepiej dopasować się do aktualnej tendencji społecznej i politycznej. Przed wojną zapisał się do harcerstwa. Niestety, mimo usilnych starań, skompromitował się podczas defilady. Niezrażony niepowodzeniem zapragnął zostać korporantem, lecz podczas antysemickich zajść na uniwersytecie wzięto go za Żyda. Podczas II wojny światowej założył upragniony mundur podchorążego, ale trafił do oflagu. Wreszcie wraz z nastaniem PRL wydawało się, że los się do niego uśmiechnął. Nie na długo.

Bibliografia[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]