Tilen Bartol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tilen Bartol
Tilen Bartol
Data urodzenia 17 kwietnia 1997
Klub SSK Sam Ihan
Debiut w PŚ 29 grudnia 2015 w Oberstdorfie (47. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 19 listopada 2017 w Wiśle (21. miejsce)
Rekord życiowy 247,5 m na Letalnicy w Planicy (25 marca 2018)[1][a]
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Słowenia
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto Park City 2017 drużynowo
Złoto Park City 2017 druż. miesz.
Letni Puchar Kontynentalny
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2017

Tilen Bartol (ur. 17 kwietnia 1997) – słoweński skoczek narciarski, reprezentant klubu SSK Sam Ihan. Dwukrotny drużynowy mistrz świata juniorów z 2017, medalista mistrzostw kraju.

Jest młodszym bratem Gašpera Bartola, również skoczka narciarskiego[2].

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

W zawodach rangi FIS Cup zadebiutował na zakończenie sezonu 2012/2013 na skoczni normalnej Schattenbergschanze w Oberstdorfie. Obydwa konkursy ukończył na miejscach w ósmej dziesiątce. Jego następne starty w FIS Cupie miały miejsce niespełna rok później na Wielkiej Krokwi w Zakopanem, gdzie po raz pierwszy zdobył punkty w zawodach tej rangi za zajęcie 21. miejsca[3].

W sezonie 2014/2015 po raz pierwszy wziął udział w zawodach Pucharu Kontynentalnego. W sezonie tym zanotował łącznie pięć startów, z których dwa ukończył wśród trzydziestu najlepszych (był 28. w Planicy oraz 6. w Niżnym Tagile). Został powołany do składu na mistrzostwa świata juniorów rozgrywane w Ałmaty w 2015. W konkursie indywidualnym zajął 41. miejsce, natomiast nie znalazł się w składzie na konkurs drużynowy[4].

Na inaugurację zimowej części sezonu 2015/2016 trzykrotnie plasował się na podium Pucharu Kontynentalnego w Renie, gdzie dwukrotnie zwyciężył i raz zajął 3. miejsce. Na podium cyklu w grudniu 2015 stanął jeszcze w Rovaniemi, zajmując 3. pozycję[5]. Otrzymał powołanie od trenera słoweńskiej kadry Gorana Janusa na 64. Turniej Czterech Skoczni[6]. W swoim debiucie w Pucharze Świata w Oberstdorfie 29 grudnia 2015 zajął 47. miejsce. W dalszej części sezonu startował głównie w Pucharze Kontynentalnym, nie zajmując już miejsc na podium. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów 2016, zajmując 27. miejsce indywidualnie i 5. w drużynie[5].

W sezonie 2016/2017 stawał na podium Pucharu Kontynentalnego w ramach letniej (2. miejsce we wrześniu 2016 w Lillehammer) i zimowej edycji (1. miejsce w lutym 2017 w Planicy i 3. w marcu w Renie). Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2017 zajął 9. miejsce indywidualnie, zaś w konkursach drużynowych, zarówno w zespole męskim, jak i drużynie mieszanej, zdobył złote medale. 11 marca 2017 wystąpił w drużynowym konkursie Pucharu Świata w Oslo i zajął 6. miejsce[7].

W sierpniu 2017 dwukrotnie zajął miejsca w pierwszej dziesiątce zawodów Letniego Grand Prix w Hakubie. W Letnim Pucharze Kontynentalnym 2017 sześciokrotnie stawał na podium, odnosząc jedno zwycięstwo[8]. W klasyfikacji generalnej cykl zakończył na 2. pozycji, o 73 punkty za Klemensem Murańką[9].

19 listopada 2017 w otwierającym sezon 2017/2018 Pucharu Świata konkursie w Wiśle zdobył pierwsze w karierze punkty tego cyklu, zajmując 21. miejsce. Przez całą zimową część sezonu regularnie startował w zawodach najwyższej rangi. W indywidualnych konkursach Pucharu Świata dwukrotnie plasował się w najlepszej dziesiątce. W najlepszym występie, w zawodach w Garmisch-Partenkirchen rozgrywanych w ramach 66. Turnieju Czterech Skoczni, zajął 5. miejsce[8]. W klasyfikacji generalnej sezon zakończył na 25. pozycji ze 185 punktami[10]. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018, gdzie był 39. indywidualnie, a także na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018, gdzie indywidualnie zajął 16. miejsce na skoczni normalnej i 17. na dużej, a zawody drużynowe ukończył na 5. pozycji[8].

16 marca 2016 w drugiej próbie podczas testów Letalnicy oddał skok na odległość 252 metrów (pół metra dalej od ówczesnego nieoficjalnego rekordu świata), jednak nie ustał tej próby[11]. Rekord życiowy Bartola wynosi 247,5 metra i został ustanowiony 25 marca 2018 w Planicy, podczas serii próbnej na Letalnicy przed ostatnim konkursem Pucharu Świata 2017/2018[1].

Jest medalistą mistrzostw Słowenii. Indywidualnie zdobył brązowe medale w 2018[12] i latem 2017[13], zaś w drużynie srebrne w 2014[14], 2015[15], 2016[16], 2017[17] oraz, w ramach letnich mistrzostw kraju, w 2014[18] i 2015[19].

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2018 Korea Południowa Pjongczang 16. miejsce (K-98), 17. miejsce (K-125)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2018 Korea Południowa Pjongczang 5. miejsce[b]

Starty T. Bartola na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
16. 10 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 106,0 m 102,0 m 220,8 pkt 38,5 pkt Andreas Wellinger
17. 17 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 130,5 m 130,0 m 247,5 pkt 38,2 pkt Kamil Stoch
5. 19 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[b] 129,5 m 122,0 m 967,8 pkt (231,6 pkt) 130,7 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2018 Niemcy Oberstdorf 39. miejsce

Starty T. Bartola na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
39. 19–20 stycznia 2018 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 144,0 m [c] 95,3 pkt 556,6 pkt Daniel-André Tande

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2015 Kazachstan Ałmaty 41. miejsce
2016 Rumunia Râșnov 27. miejsce
2017 Stany Zjednoczone Park City 9. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2016 Rumunia Râșnov 5. miejsce[d]
2017 Stany Zjednoczone Park City złoty medal[e], złoty medal (drużyna mieszana)[f]

Starty T. Bartola na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
41. 5 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. 92,5 m 108,9 pkt 161,0 pkt Johann André Forfang
27. 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 88,5 m 83,0 m 207,8 pkt 41,2 pkt David Siegel
5. 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż.[d] 84,0 m 85,5 m 808,0 pkt (192,1 pkt) 58,7 pkt Niemcy
9. 1 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 indywid. 92,5 m 91,0 m 245,3 pkt 17,9 pkt Viktor Polášek
1.Gold medal with cup.svg 3 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 druż.[e] 92,5 m 91,5 m 932,3 pkt (243,6 pkt)
1.Gold medal with cup.svg 5 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 druż. mix.[f] 89,0 m 91,5 m 925,3 pkt (226,1 pkt)

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2015/2016 niesklasyfikowany
2016/2017 niesklasyfikowany
2017/2018 25.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2017/2018

Sezon 2015/2016
Klingenthal HS140 Lillehammer HS100 Lillehammer HS100 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Willingen HS145 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Lahti HS130 Lahti HS100 Kuopio HS127 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Wisła HS134 Titisee-Neustadt HS142 Planica HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
- - - - - - - 47 q 49 q - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2016/2017
Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Klingenthal HS140 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Zakopane HS134 Willingen HS145 Oberstdorf HS225 Oberstdorf HS225 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Pjongczang HS140 Pjongczang HS109 Oslo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 31 - - 38 - 0
Sezon 2017/2018
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS235 Zakopane HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS140 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
21 29 35 25 36 36 21 16 5 36 q 18 - 10 17 30 28 24 33 13 q 18 185
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2015/2016 60.
2017/2018 28.

Raw Air[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017 62.
2018 14.

Willingen Five[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 10.

Planica 7[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 40.

Puchar Świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2016/2017 niesklasyfikowany
2017/2018 19.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017 30.
2018 niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2018

2017
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - - 9 5 - - - - 74
2018
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Courchevel HS135 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS94 punkty
36 - - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. 16 marca 2016 w Planicy Bartol oddał skok na odległość 252 metry, lecz zakończył go upadkiem.
  2. a b Skład zespołu: Jernej Damjan, Anže Semenič, Tilen Bartol, Peter Prevc
  3. Seria konkursowa została odwołana.
  4. a b Skład zespołu: Anže Lanišek, Tilen Bartol, Bor Pavlovčič, Domen Prevc
  5. a b Skład zespołu: Žiga Jelar, Tilen Bartol, Aljaž Osterc, Bor Pavlovčič
  6. a b Skład zespołu: Nika Križnar, Tilen Bartol, Ema Klinec, Žiga Jelar

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rekordy życiowe skoczków narciarskich (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2017-03-23].
  2. Paulina Kukurenda: Pokal Cockta w Kranju i Mislinji. skoki24.pl, 2016-06-30. [dostęp 2018-09-25].
  3. BARTOL Tilen - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-09-25].
  4. BARTOL Tilen - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-09-25].
  5. a b BARTOL Tilen - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-09-25].
  6. Andrzej Mysiak: Przed nami 64. Turniej Czterech Skoczni, 69 skoczków na starcie w Oberstdorfie. skokinarciarskie.pl, 2015-12-27. [dostęp 2015-12-27].
  7. BARTOL Tilen - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-09-25].
  8. a b c BARTOL Tilen - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-09-25].
  9. Klasyfikacja Letniego Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2017/2018. skijumping.pl. [dostęp 2018-09-25].
  10. BARTOL Tilen - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-09-25].
  11. Adam Bucholz: PŚ w Planicy: Tilen Bartol nie ustał rekordowego lotu!. skijumping.pl, 2016-03-16. [dostęp 2016-03-16].
  12. Državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2017-12-23].
  13. Državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2017-10-09].
  14. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2016-11-11].
  15. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2016-11-11].
  16. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2016-11-11].
  17. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2016-12-23].
  18. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2016-11-11].
  19. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2016-11-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]