Killian Peier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Killian Peier
Killian Peier
Data urodzenia 28 marca 1995
Klub Ski-Club Vallée de Joux
Debiut w PŚ indywidualnie 23 listopada 2014 w Klingenthal (17. miejsce)
Debiut w PŚ drużynowo 9 lutego 2013 w Willingen (10. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 23 listopada 2014 w Klingenthal (17. miejsce)
Rekord życiowy 209,5 m na Letalnicy w Planicy (21 marca 2019)[1]
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Mistrzostwa świata
Brąz Seefeld 2019 duża
Letni Puchar Kontynentalny
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2018

Killian Peier (ur. 28 marca 1995) – szwajcarski skoczek narciarski, reprezentant klubu Vallée de Joux. Indywidualny brązowy medalista Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019 ze skoczni dużej, medalista mistrzostw kraju.

Spis treści

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

8 października 2010 w Einsiedeln zadebiutował w zawodach FIS Cup, zajmując 25. miejsce. 27 grudnia 2010 został zgłoszony do startu w Pucharze Kontynentalnym. W konkursie w Engelbergu został zdyskwalifikowany. W lutym 2011 wystartował na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2011 w Libercu. Zajął tam 12. miejsce indywidualnie i 10. w drużynie[2]. Wystartował też na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2012 w Innsbrucku, zajmując 9. miejsce indywidualnie[3].

27 grudnia 2012 w Engelbergu po zajęciu 28. miejsca zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Kontynentalnego. 8 lutego 2013 w Willingen zadebiutował w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata. Zajął w nich 39. miejsce, uzyskując awans do konkursu głównego[4]. Ten został jednak ostatecznie odwołany[5]. 9 lutego Peier po raz pierwszy wystąpił w Pucharze Świata w zawodach drużynowych. Szwajcarzy zajęli w nich 10. miejsce. Wystąpił też na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013 w Val di Fiemme. Odpadł w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego na skoczni dużej, zajmując 41. miejsce, natomiast w zawodach drużynowych zajął 10. pozycję. 8 marca w Vikersund był 9. w zawodach Pucharu Kontynentalnego[4].

W październiku 2014 zadebiutował w Letnim Grand Prix, zajmując 17. miejsce w Klingenthal. 23 listopada 2014 w swoim debiucie w zawodach indywidualnych Pucharu Świata, Peier zdobył pierwsze punkty, ponownie zajmując 17. miejsce w zawodach rozgrywanych w Klingenthal. W grudniu 2014 w Renie zajął 3. lokatę w zawodach Pucharu Kontynentalnego. Wystąpił w zawodach skoków narciarskich na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015. Indywidualnie zajął na nich 31. miejsce na skoczni normalnej i 30. na skoczni dużej. W zawodach drużynowych reprezentacja Szwajcarii z Peierem w składzie zajęła 10. pozycję[6].

W latach 2013–15 trzykrotnie startował na mistrzostwach świata juniorów. Najwyżej klasyfikowany był na 6. miejscu indywidualnie (2015) i na 7. w drużynie (2014, 2015)[7].

W sezonie 2015/2016 raz znalazł się w najlepszej trzydziestce konkursu Pucharu Świata[8]. Regularnie zdobywał punkty Letniego Grand Prix 2016, zajmując między innymi 9. pozycję w Czajkowskim. W zimowej części sezonu 2016/2017 w Pucharze Świata nie punktował. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017 zajął 18. miejsce na skoczni normalnej, 40. na dużej oraz 10. w drużynie[9].

W sezonie 2017/2018 Pucharu Świata czterokrotnie zdobywał punkty, najwyżej klasyfikowanym będąc na 27. miejscu. W grudniu 2017 zajął 3. pozycję w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Engelbergu. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018. Indywidualnie odpadł w kwalifikacjach, zajmując 41. miejsce, a konkurs drużynowy zakończył na 6. pozycji[10].

W ramach Letniego Grand Prix 2018 dwukrotnie stawał na podium, w lipcu zajmując 3. miejsce w zawodach w Hinterzarten, a we wrześniu 2. w Hinzenbach. W trzech innych konkursach również zajął miejsca w pierwszej dziesiątce. Trzykrotnie zwyciężył też, a raz był drugi w zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego 2018[11]. Cały cykl zakończył na 3. pozycji[12].

W sezonie 2018/2019 Pucharu Świata regularnie zdobywał punkty. Sześć razy konkursy cyklu kończył w pierwszej dziesiątce. Najwyżej sklasyfikowany został na 7. miejcu, w konkursie w Innsbrucku rozgrywanym w ramach 67. Turnieju Czterech Skoczni[11]. Sezon zakończył na 17. miejscu w klasyfikacji generalnej z 399 punktami[13]. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019 zdobył brązowy medal w konkursie indywidualnym na skoczni dużej w Innsbrucku; prowadził w nim po pierwszej serii. Na skoczni normalnej zajął 10., a w konkursie drużynowym 7. pozycję[11].

Zdobywał medale mistrzostw Szwajcarii. Indywidualnie był trzeci w 2014[14], drugi w 2015[15], a w 2016, 2017 i 2018 zwyciężał[16][17][18]. W zawodach drużynowych, reprezentując zespół Ski Romand, zdobył srebro w 2010[19] oraz brąz w 2015, 2016 i 2018[15][16][20].

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2013 Włochy Val di Fiemme/Predazzo nie zakwalifikował się (K-120)
2015 Szwecja Falun 31. miejsce (K-90), 30. miejsce (K-120)
2017 Finlandia Lahti 18. miejsce (K-90), 40. miejsce (K-116)
2019 Austria Seefeld/Innsbruck brązowy medal (K-120), 10. miejsce (K-99)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2013 Włochy Val di Fiemme/Predazzo 10. miejsce (K-120)[a]
2015 Szwecja Falun 10. miejsce (K-120)[b]
2017 Finlandia Lahti 10. miejsce (K-116)[c]
2019 Austria Seefeld/Innsbruck 7. miejsce (K-120)[d]

Starty K. Peiera na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
28 lutego 2013 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS 134 ind. 103,5 m 93,9 pkt Nie zakwalifikował się.
10. 2 marca 2013 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS 134 druż.[a] 110,0 m 469,1 pkt (107,4 pkt) 666,8 pkt Austria
31. 21 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 87,5 m 101,5 pkt 151,2 pkt Rune Velta
30. 26 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 117,0 m 108,5 m 172,4 pkt 96,3 pkt Severin Freund
10. 28 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 druż.[b] 110,5 m 314,2 pkt (74,6 pkt) 558,4 pkt Norwegia
18. 25 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 93,0 m 93,0 m 240,6 pkt 30,2 pkt Stefan Kraft
40. 2 marca 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 106,5 m 92,4 pkt 186,9 pkt Stefan Kraft
10. 4 marca 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[c] 114,0 m 453,0 pkt (114,0 pkt) 651,2 pkt Polska
3.FIS bronze medal.png 23 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 131,0 m 129,5 m 266,1 pkt 13,3 pkt Markus Eisenbichler
7. 24 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[d] 127,0 m 128,5 m 837,0 pkt (260,7 pkt) 150,5 pkt Niemcy
10. 1 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 98,5 m 98,0 m 207,4 pkt 10,9 pkt Dawid Kubacki

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2018 Niemcy Oberstdorf nie zakwalifikował się[21]

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2018 Niemcy Oberstdorf 6. miejsce[e]

Starty K. Peiera na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
19–20 stycznia 2018 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 151,0 m 113,4 pkt Nie zakwalifikował się.
6. 21 stycznia 2018 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[e] 175,5 m 176,5 m 1350,6 pkt (306,8 pkt) 311,6 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2013 Czechy Liberec 15. miejsce
2014 Włochy Val di Fiemme/Predazzo 22. miejsce
2015 Kazachstan Ałmaty 6. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2013 Czechy Liberec 11. miejsce[f]
2014 Włochy Val di Fiemme/Predazzo 7. miejsce[g]
2015 Kazachstan Ałmaty 7. miejsce[g]

Starty K. Peiera na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
15. 24 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS 100 ind. 98,0 m 90,0 m 236,0 pkt 47,5 pkt Jaka Hvala
11. 24 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS 100 druż.[f] 97,0 m 416,0 pkt (125,5 pkt) 670,5 pkt Słowenia
22. 31 stycznia 2014 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 86,5 m 93,5 m 202,9 pkt 28,6 pkt Jakub Wolny
7. 1 lutego 2014 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż.[g] 94,0 m 96,0 m 944,6 pkt (246,2 pkt) 82,4 pkt Polska
6. 5 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. 97,0 m 98,5 m 257,2 pkt 12,7 pkt Johann André Forfang
7. 7 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[g] 89,5 m 97,5 m 800,7 pkt (204,0 pkt) 92,6 pkt Norwegia

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2011 Czechy Liberec 12. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2011 Czechy Liberec 10. miejsce[h]

Starty K. Peiera na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
12. 15 lutego 2011 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 91,5 m 91,0 m 230,5 pkt 64,0 pkt Jarkko Määttä
10. 17 lutego 2011 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 druż.[h] 90,0 m 379,5 pkt (112,5 pkt) 534,0 pkt Polska

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2014/2015 66.
2015/2016 74.
2016/2017 niesklasyfikowany
2017/2018 54.
2018/2019 17.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2013/2014
Klingenthal Kuusamo Lillehammer Lillehammer Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Tauplitz Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Falun Lahti Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - q q - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2014/2015
Klingenthal Kuusamo Kuusamo Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Vikersund Vikersund Lahti Kuopio Trondheim Oslo Oslo Planica Planica punkty
17 - - q 30 - - 34 45 - q q - - - - q 50 - - - - - - q 54 48 q 50 - - 15
Sezon 2015/2016
Klingenthal Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Zakopane Sapporo Sapporo Trondheim Vikersund Vikersund Vikersund Lahti Lahti Kuopio Ałmaty Ałmaty Wisła Titisee-Neustadt Planica Planica Planica punkty
31 29 q 36 31 33 35 q 39 - - q - 44 q - - - - - - - 46 q q - - - - 2
Sezon 2016/2017
Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Klingenthal HS140 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Zakopane HS134 Willingen HS145 Oberstdorf HS225 Oberstdorf HS225 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Pjongczang HS140 Pjongczang HS109 Oslo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
48 q q q 49 48 44 - - - - - - - - - - q 32 49 q 37 40 q q - 0
Sezon 2017/2018
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS235 Zakopane HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS140 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
33 32 34 46 q 28 q 43 q 28 28 q 27 39 49 40 47 - - - - - 13
Sezon 2018/2019
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS135 Predazzo HS135 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Lahti HS130 Willingen HS145 Willingen HS145 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS138 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
17 41 28 16 12 21 31 19 23 7 8 9 11 13 14 27 27 32 q 8 8 11 20 10 14 32 q 26 399
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2015/2016 65.
2017/2018 32.
2018/2019 10.

Raw Air[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017 36.
2018 61.
2019 21.

Willingen Five[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 45.
2019 10.

Planica 7[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2019 29.

Puchar Świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018/2019 37.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2014 63.
2015 niesklasyfikowany
2016 29.
2017 46.
2018 6.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 28 lipca 2018 Niemcy Hinterzarten Rothaus-Schanze K-95 HS-108 104,0 m 100,5 m 255,8 pkt 3. 15,3 pkt Kamil Stoch
2. 30 września 2018 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 91,0 m 86,5 m 237,7 pkt 2. 8,0 pkt Daniel Huber

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan na 24 sierpnia 2019

2013
Hinterzarten HS108 Wisła HS134 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - q - - - - - - - 0
2014
Wisła HS134 Einsiedeln HS117 Courchevel HS132 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- q - - - - - - 17 14
2015
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowskij HS106 Czajkowskij HS140 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 punkty
- - - - - - - - - - 34 0
2016
Courchevel HS132 Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
18 q 22 21 30 25 16 9 - q 83
2017
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
27 37 49 29 34 47 17 16 38 35
2018
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Courchevel HS135 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS94 punkty
5 3 11 14 8 6 - - 2 299
2019
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS135 Zakopane HS140 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
24 18 12 5 15 20 114
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2010/2011 niesklasyfikowany
2011/2012 niesklasyfikowany
2012/2013 69.
2013/2014 niesklasyfikowany
2014/2015 34.
2015/2016 78.
2016/2017 50.
2017/2018 42.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 12 grudnia 2014 Norwegia Rena Renabakkene K-99 HS-111 108,5 m 105,5 m 262,9 pkt 3. 7,0 pkt Stephan Leyhe
2. 27 grudnia 2017 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 131,0 m 129,5 m 248,6 pkt 3. 10,5 pkt Jonathan Learoyd

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2017/2018

Sezon 2010/2011
Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Erzurum HS109 Erzurum HS109 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Pjongczang HS140 Pjongczang HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Kranj HS109 Kranj HS109 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Wisła HS134 Wisła HS134 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2011/2012
Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Erzurum HS109 Erzurum HS140 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Iron Mountain HS133 Oslo HS106 Oslo HS106 Oslo HS106 Wisła HS134 Wisła HS134 Predazzo HS134 Predazzo HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 punkty
- - - - - - - 61 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2012/2013
Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Wisła HS134 Wisła HS134 Liberec HS100 Liberec HS100 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Niżny Tagił HS100 Niżny Tagił HS100 punkty
- - 28 28 30 31 - - - 40 28 - - - - - - - 29 22 14 41 - - 9 47 - - 68
Sezon 2013/2014
Rena HS111 Rena HS111 Lahti HS130 Lahti HS130 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Courchevel HS96 Courchevel HS96 Sapporo HS100 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Seefeld HS109 Seefeld HS109 Falun HS100 Falun HS100 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Niżny Tagił HS134 punkty
33 48 - - 67 39 - - - - - - - - 61 49 56 - 62 - - - - - 0
Sezon 2014/2015
Rena HS111 Rena HS139 Rena HS139 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Wisła HS134 Wisła HS134 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Planica HS139 Planica HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Brotterode HS117 Lahti HS130 Lahti HS130 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Seefeld HS109 Seefeld HS109 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 punkty
3 7 12 7 6 - - 31 18 29 - - - - - - - - - - - - - - - - 209
Sezon 2015/2016
Rena HS111 Rena HS111 Rena HS139 Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Planica HS139 Planica HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 punkty
- - - - - - - - - - - 8 42 39 - - - - 26 45 - - - - - - - 37
Sezon 2016/2017
Vikersund HS117 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS140 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 punkty
- - - - - 27 18 - - 29 25 38 24 20 5 20 - - - - - - - - - - - - - - 99
Sezon 2017/2018
Whistler HS104 Whistler HS104 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS138 Planica HS138 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowskij HS140 punkty
- - - - 3 7 - - - - - - - - - - - - - 14 19 25 21 - - - - - 142
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Letni Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2013 81.
2014 34.
2015 45.
2016 58.
2017 48.
2018 3.

Zwycięstwa w konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 7 lipca 2018 Słowenia Kranj Bauhenk K-100 HS-109 103,0 m 105,0 m 277,6 pkt
2. 8 lipca 2018 Słowenia Kranj Bauhenk K-100 HS-109 109,5 m 109,0 m 254,6 pkt
3. 9 września 2018 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 112,0 m 115,0 m 278,4 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 7 lipca 2018 Słowenia Kranj Bauhenk K-100 HS-109 103,0 m 105,0 m 277,6 pkt 1.
2. 8 lipca 2018 Słowenia Kranj Bauhenk K-100 HS-109 109,5 m 109,0 m 254,6 pkt 1.
3. 9 września 2018 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 112,0 m 115,0 m 278,4 pkt 1.
4. 22 września 2018 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 133,0 m 127,5 m 281,8 pkt 2. 6,6 pkt Stefan Huber

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LPK 2018

2013
Stams HS115 Stams HS115 Kranj HS109 Kranj HS109 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
31 57 47 56 - - - - 28 25 9
2014
Kranj HS109 Kranj HS109 Wisła HS134 Wisła HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Stams HS115 Stams HS115 Trondheim HS140 Trondheim HS140 punkty
- - 19 33 23 27 - - - - 8 24 31 6 103
2015
Kranj HS109 Kranj HS109 Wisła HS134 Wisła HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Oslo HS106 Oslo HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - - - - 6 22 19 34 61
2016
Kranj HS109 Kranj HS109 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Stams HS115 Stams HS115 Wisła HS134 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
16 11 - - - - - - - - - - 20 - 50
2017
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Trondheim HS138 Trondheim HS138 Râșnov HS100 Râșnov HS100 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - - - 7 16 - - 51
2018
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Oslo HS106 Oslo HS106 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
1 1 - - - 4 1 - - 2 14 - - 448
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – dyskwalifikacja
 -  − zawodnik nie wystartował

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Simon Ammann, Killian Peier, Marco Grigoli i Gregor Deschwanden
  2. a b Skład zespołu: Kilian Peier, Gregor Deschwanden, Gabriel Karlen, Simon Ammann
  3. a b Skład zespołu: Gregor Deschwanden, Andreas Schuler, Killian Peier, Simon Ammann
  4. a b Skład zespołu: Andreas Schuler, Luca Egloff, Simon Ammann, Killian Peier
  5. a b Skład zespołu: Andreas Schuler, Killian Peier, Gregor Deschwanden, Simon Ammann
  6. a b Skład zespołu: Pascal Kälin, Luca Egloff, Andreas Schuler, Kilian Peier
  7. a b c d Skład zespołu: Andreas Schuler, Tobias Birchler, Luca Egloff, Killian Peier
  8. a b Skład zespołu: Luca Egloff, Andreas Schuler, Björn Fischer i Killian Peier

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2017-03-19].
  2. PEIER Killian - Athlete Information; Season 2011 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-12].
  3. PEIER Killian - Athlete Information; Season 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-12].
  4. a b PEIER Killian - Athlete Information; Season 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-12].
  5. Paweł Guzik: PŚ w Willingen: Seria próbna i konkurs odwołane. skijumping.pl, 2013-02-10. [dostęp 2013-05-31].
  6. PEIER Killian - Athlete Information; Season 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-12].
  7. PEIER Killian - Athlete Information; FIS Junior World Ski Championships (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-12].
  8. PEIER Killian - Athlete Information; Season 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-12].
  9. PEIER Killian - Athlete Information; Season 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-12].
  10. PEIER Killian - Athlete Information; Season 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-12].
  11. a b c PEIER Killian - Athlete Information; Season 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-12].
  12. PEIER Killian - Athlete Information; Continental Cup Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-12].
  13. PEIER Killian - Athlete Information; World Cup Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-12].
  14. Katarzyna Lipska: Simon Ammann zwycięża w Mistrzostwach Szwajcarii. skijumping.pl, 2014-10-19. [dostęp 2014-11-10].
  15. a b Adrian Dworakowski: Mistrzostwa Szwajcarii: Ammann wciąż bezkonkurencyjny na krajowym podwórku. skijumping.pl, 2015-10-18. [dostęp 2019-07-03].
  16. a b Dominik Formela: Peier i Windmueller mistrzami Szwajcarii, Ammann bez medalu!. skijumping.pl, 2016-10-23. [dostęp 2017-12-28].
  17. Dominik Formela: Peier obronił tytuł. skijumping.pl, 2017-10-15. [dostęp 2017-12-26].
  18. Dominik Formela: Peier mistrzem Szwajcarii. skijumping.pl, 2018-10-27. [dostęp 2018-11-17].
  19. Schweizer-Meisterschaften 2010 (niem.). swiss-ski.ch. [dostęp 2016-12-02].
  20. Dominik Formela: Wiatr storpedował Mistrzostwa Szwajcarii. skijumping.pl, 2018-10-14. [dostęp 2018-11-17].
  21. Wyniki na oficjalnej stronie FIS (ang.). 2018-01-19. [dostęp 2018-01-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]