Tomb Raider: The Angel of Darkness

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tomb Raider: The Angel of Darkness
Producent Core Design
Wydawca Eidos Interactive
Dystrybutor POL: Cenega
Seria gier Tomb Raider
Reżyser Jeremy Heath-Smith
Adrian Smith
Artysta Andre Gordella
Scenarzysta Murti Schofield
Kompozytor Peter Connelly
Martin Iveson
Data wydania Świat: 30 czerwca 2003
PL: 7 lipca 2003
Gatunek przygodowa gra akcji
Tryby gry gra jednoosobowa
Język angielski
Wymagania sprzętowe
Platforma Windows 98 / 2000 / XP, PlayStation 2
Nośniki 2 CD
Wymagania

procesor Pentium 4 1,5 GHz lub podobny, 128 MB RAM, karta graficzna 64 MB RAM zgodna z DirectX 9.0

Kontrolery klawiatura, mysz, gamepad (dla PlayStation 2)
Poprzednik Tomb Raider: Chronicles
Kontynuacja Tomb Raider: Legenda

Tomb Raider: The Angel of Darkness, wydana także jako Tomb Raider VI: The Angel of Darkness[1]przygodowa gra akcji wyprodukowana przez Core Design i wydana 30 czerwca 2003 roku. Jest to szósta gra z serii Tomb Raider i ostatnia stworzona przez Core Design. Gra została uznana przez recenzentów, graczy oraz fanów serii za zdecydowanie najsłabszą część, głównie ze względu na niewygodne sterowanie, niestabilny silnik graficzny oraz słabą fabułę[2].

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

W Paryżu panuje strach przed seryjnym mordercą, nazywanym przez prasę jako „Monstrum”. Morderca kradnie części ciała i pozostawia na miejscu zbrodni znaki, malowane krwią ofiary.

Lara Croft przybywa do Paryża, by spotkać się z dawnym mentorem, Wernerem von Croyem. W trakcie kłótni dotyczącej wydarzeń w Egipcie Lara traci przytomność, a kiedy się budzi, odkrywa zwłoki von Croya. Na miejsce morderstwa przybywają francuscy policjanci. Główną podejrzaną o zabójstwo jest Lara, która musi uciekać, a następnie oczyścić się z zarzutów[3]. Na prośbę von Croya Lara spotyka się z jego przyjaciółką, Margot Carvier, historyczką i naukowcem w Muzeum w Luwrze. Kobieta przekazuje Larze stary notatnik mentora, który ten pozostawił jej na przetrzymanie. Lara dowiaduje się, że von Croy nawiązał współpracę z Pieterem van Eckhardtem, który zlecił Wernerowi znalezienie pięciu Obrazów Obscura (ang. Obscura Paintings) namalowanych przez niego na przełomie XIV i XV wieku. Następnego dnia Lara dowiaduje się, że Margot Carvier została zamordowana przez „Monstrum”.

Lara odkrywa, że tuż przed śmiercią von Croy kontaktował się z francuskim przedsiębiorcą, Louisem Bouchardem. Spotyka się z mężczyzną w wyludnionej części Paryża, gdzie ten ukrywa się przed „Monstrum”. Na spotkaniu z Bouchardem Lara dowiaduje się, że von Croy oferował mu propozycję współpracy nad włamaniem się na teren archeologicznych wykopów pod Muzeum w Luwrze. Lara dociera do wnętrza muzeum przez odpływy burzowe, a na miejscu zdobywa kolejne informacje, które łączą wykopaliska z Obrazami Obscura – Obrazy dotyczą Nephilim, postaci stworzonej z hybrydy aniołów i ludzi żyjących w Turcji. Po połączeniu pięciu metalowych symboli mocy, które skrywają obrazy, tworzą one talizman o nazwie Sanglyph (znany też jako Znak Krwi), dzięki któremu można wskrzesić Śpiącego (też Cubiculum Nephili), ostatniego przedstawiciela wymarłego gatunku Nephilim. Aby tego uniknąć, starożytne społeczeństwo o nazwie Lux Veritatis ukradło jeden z obrazów i ukryło go w chronionym grobowcu pod Muzeum w Luwrze. Lara udaje się tam, by zdobyć obraz. W międzyczasie odkrywa, że każdy z obrazów został przemalowany przez Brata Obscura z Lux Veritatis, który wcześniej zrobił każdemu z malowideł sekretną kopię, czyli Rycinę Obscura.

W trakcie ucieczki z muzeum Lara zostaje zatrzymana przez Kurtisa Trenta, ostatniego reprezentanta społeczności Lux Veritatis, którego atrybutem jest magiczne ostrze Chirugai. Mężczyzna kradnie jej ikonę, jednak oboje zostają ogłuszeni. Odzyskawszy przytomność, Lara spotyka Boucharda, który informuje ją o pobycie „Monstrum” w Pradze. Przed wyjazdem do Czech bohaterka wraca do apartamentu Wernera Von Croya, gdzie doznaje retrospekcji, dzięki którym przypomina sobie, że mężczyznę zabił Eckhardt. Po wyjściu z mieszkania Lara odbiera telefon komórkowy jednego z zabitych strażników i dowiaduje się, że Bouchard nasłał na nią mordercę.

Lara wyrusza do Pragi. Na miejscu spotyka lokalnego dziennikarza o imieniu Luddick. Mężczyzna opowiada jej o alchemiku imieniem Eckhardt, który jest szefem tajemniczej organizacji o nazwie Cabal. To on – zdaniem Luddicka – ukrywa się pod pseudonimem „Monstrum”. W mieście Lara spotyka Boucharda, który tłumaczy, że Echhardt zlecił mu jej zabójstwo. Dodaje, że celem alchemika jest wskrzeszenie Nephilim. Lara dowiaduje się też, że każda z sekretnych Rycin Obscura zawiera zakodowaną mapę prowadzącą do miejsca ukrycia poszczególnego Obrazu Obscura. Niedługo później mężczyzna zostaje zamordowany.

Z pomocą Luddicka Lara przedostaje się do władz Cabal w Strahov, a w międzyczasie jest świadkiem morderstwa Luddicka przez Eckhardta. Niedługo później ponownie spotyka Kurtisa Trenta, który zamyka ją w komorze, a sam zabija potwory o nazwie Proto-Nephilim, będące poczwarami powstałymi w wyniku nieudanych prób stworzenia nowych gatunków Nephilim. Lara i Kurtis podejmują współpracę i razem starają się powstrzymać Eckhardta przed złożeniem talizmanu Sanglyph. Kurtis wręcza Larze dwa odłamki Ostrzy Ochronnych (ang. Periapt Shards), starożytnej broni stworzonej przez Lux Veritatis. Mężczyzna otrzymał je od swojego ojca, który został zamordowany przez Eckhardta. Żeby zabić wroga, potrzebują trzeciego ostrza, które znajduje się w laboratorium Eckhardta. W czasie, gdy Lara zdobywa artefakt, Kurtis walczy z Boaz, potworem powstałym ze zmutowanego członka organizacji Cabal – Kristiny Boaz, twórczyni Proto-Nephilim. Mężczyzna zabija potwora, ale odnosi ciężkie rany po tym, jak potwór przebija ostrzem klatkę piersiową.

Po zdobyciu trzeciego Ostrza Ochronnego Lara spotyka Eckhardta, który jest w trakcie wskrzeszania Śpiącego, co robi przy użyciu talizmanu Sanglyph i fragmentów ludzkiego ciała, które pochodzą z ofiar „Monstrum”. Bohaterce udaje się zranić mężczyznę za pomocą dwóch Ostrzy Ochronnych, jednak przed zadaniem finałowego ciosu zostaje zaatakowana przez jego pomocnika, Joachima Karela. Ten zabija Eckhardta ostatnim odłamkiem, ujawniając również, że jest Nephilimem. W rozmowie z Larą wyjaśnia, że wykorzystał Eckhardta, by ten zapewnił mu przedłużenie gatunku. Przyznaje się również, że manipulował Larą, przeistaczając się w napotykane przez nią postaci (np. w Boucharda, Luddicka i Kurtisa Trenta), by odzyskać Obrazy Obscura. Oferuje bohaterce nieśmiertelność w zamian za pomoc w dokończeniu zadania. Widząc blizny na dłoni Karela, Lara doznaje kolejnej retrospekcji i przypomina sobie, że to Karel był „Monstrum”, który zabił Wernera von Croya, bo ten nie dostarczył mu jednego z Obrazów Obscura. Odmawia pomocy, po czym wyrywa talizman Sanglyph z ciała Eckhardta i nakłada go na Śpiącego, przez co ten wybucha.

Powróciwszy na miejsce walki z Boaz, Lara odkrywa należące do Kurtisa Trenta ostrze Chirugai, które kieruje ją do komory Boaz.

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Początkowo z tytułu gry chciano usunąć frazę Tomb Raider, jednak później producenci wycofali się z tego pomysłu, polegając na rozpoznawalności marketingowej nazwy. Pierwotnymi tytułami gry były Tomb Raider: Next Generation lub Tomb Raider: The Lost Dominion, jednak ostatecznie zdecydowano się na Tomb Raider: The Angel of Darkness. Jej premiera planowana była na koniec 2002, a jedną z planowanych dat był 14 listopada 2002 Data premiery następnie została przesunięta, a firma Core Design chciała wydać grę pod koniec 2003. Wydawca, Eidos Entertainment, wymusił jednak na firmie wcześniejszą publikację gry, ustalając ostateczny termin na koniec czerwca 2003, czyli czwartego kwartału roku fiskalnego. W przypadku niedotrzymania terminu wydawca Eidos miał zagrozić firmie Core Design zwolnieniem wszystkich pracowników.

Zgodnie z zapowiedziami, rozgrywka została wzbogacona o oryginalne elementy, np. cRPG, gdzie czemu Lara z każdą misją zwiększa swe umiejętności – jest silniejsza, sprawniejsza itp.. Wprowadzono możliwość interakcji Lary z osobami mogącymi pomóc jej w osiągnięciu konkretnych celów. Bohaterka potrafi też walczyć wręcz, skradać się i czołgać, a jej wytrzymałość (np. podczas wspinania się) odliczał pasek wytrzymałości. Producenci gry stworzyli także drugą grywalną postać – Kurtisa Trenta.

Producenci znacznie zmodyfikowali sterowanie, zastępując je nowym oraz wprowadzając możliwość sterowania myszką komputerową. Znacznie poprawili też grafikę, dzięki której postacie składały się z 5000 wielokątów, a nie z 500, a także dodali dokładniejsze tekstury oraz kamerę względną.

Odbiór gry[edytuj | edytuj kod]

Grę wydano w liczbie miliona egzemplarzy, jednak Eidos, rozczarowany recenzjami, zwolnił zespół Core Design. Seria stawała się wyraźnie wtórna, co Angel of Darkness ostro zakomunikował. W Eidos zapadła więc decyzja o przekazaniu pieczy nad serią innej z firm-córek korporacji, Crystal Dynamics. To właśnie tej firmie Brytyjczycy przyznali prawo do robienia gier z serii Tomb Raider.

Gra Tomb Raider: The Angel of Darkness uzyskiwała przeciętne oceny recenzentów, zaś średnia ocen oscylowała od 3 do 7,9 na 10 punktów. Recenzenci zwracali uwagę na liczne błędy techniczne w grze, sami twórcy niedługo po premierze udostępniali „łatki” poprawiające grywalność. Często krytykowali sterowanie, w opinii zdecydowanej większości graczy kompletnie niegrywalne np. ze względu na „toporność” ruchów bohaterów. Co więcej, producentom zarzucano niedopracowanie systemu walki wręcz, pracy kamery oraz grafiki, czego efektem stały się migające tekstury, samowolne zamykanie się aplikacji czy skoki obrazu niezależnie od możliwości posiadanego sprzętu.

Recenzenci doceniali warstwę dźwiękową i muzyczną gry[4].

Kontynuacja[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie fabuła Angel of Darkness została rozłożona na dwie następne części, co zostało wstrzymane wskutek przejęcia produkcji gry przez Crystal Dynamics. W następnej części, pod roboczym tytułem The Lost Dominion, akcja miała rozgrywać się w zaginionym mieście pod Kapadocją, gdzie rzekomo istniała twierdza Nephilimów, ostatnich przedstawicieli upadłych aniołów wspomnianych w Księdze Henocha oraz w zamku Kriegler w Niemczech, w którym znajdowało się więzienie Eckhardta. W 2013 roku fani serii zapowiedzieli prace nad kontynuacją serii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Valve: Tomb Raider VI: The Angel of Darkness w serwisie Steam (pol.). Steam.
  2. Porównanie ocen w serwisie Gamerankings.com. GameRankings. [dostęp 2012-08-07].
  3. Doug Radcliffe: Tomb Raider: Angel of Darkness Game Guide (ang.). GameSpot. [dostęp 2010-06-02].
  4. TOMB RAIDER: THE ANGEL OF DARKNESS (PS2) (ang.). W: IGN [on-line]. www.ign.com, 2003-06-24. [dostęp 2016-07-09].