Tomb Raider: The Angel of Darkness

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tomb Raider: The Angel of Darkness
Producent Core Design
Wydawca Eidos Interactive
Dystrybutor POL: Cenega
Seria gier Tomb Raider
Reżyser Jeremy Heath-Smith
Adrian Smith
Artysta Andre Gordella
Scenarzysta Murti Schofield
Kompozytor Peter Connelly
Martin Iveson
Data wydania Świat: 30 czerwca 2003
PL: 7 lipca 2003
Gatunek przygodowa gra akcji
Tryby gry gra jednoosobowa
Język angielski
Wymagania sprzętowe
Platforma Windows 98 / 2000 / XP, PlayStation 2
Nośniki 2 CD
Wymagania

procesor Pentium 4 1,5 GHz lub podobny, 128 MB RAM, karta graficzna 64 MB RAM zgodna z DirectX 9.0

Kontrolery klawiatura, mysz, gamepad (dla PlayStation 2)
Poprzednik Tomb Raider: Chronicles
Kontynuacja Tomb Raider: Legenda

Tomb Raider: The Angel of Darknessprzygodowa gra akcji wyprodukowana przez Core Design i wydana 30 czerwca 2003 roku. Jest to szósta gra z serii Tomb Raider i ostatnia stworzona przez Core Design. Gra została uznana przez recenzentów, graczy oraz fanów serii za zdecydowanie najsłabszą część, głównie ze względu na niewygodne sterowanie, niestabilny silnik graficzny oraz słabą fabułę[1].

Opis fabuły[edytuj]

Wymyślona na potrzeby gry fabuła napisana została tak, aby przekonać graczy co do zasadności stworzenia kolejnej części serii. W poprzedniej osłonie, The Last Revelation, Lara Croft została uśmiercona, jak jednak okazuje się w The Angel of Darkness, przeżyła. Bohaterka przybywa do Paryża, gdzie spotkała się ze swoim mentorem, Wernerem von Croyem, do którego wciąż czuła urazę o porzucenie na pastwę losu podczas egipskiej eskapady. W całym mieście panuje strach przed seryjnym mordercą, nazwanym przez prasę jako „Monstrum”. Morderca kradnie części ciała i pozostawia specjalne znaki malowane krwią ofiary. W trakcie kłótni z Wernerem von Croyem, Lara na chwilę traci przytomność, zaś kiedy się budzi, mężczyzna już nie żyje, a na miejsce morderstwa przybywają francuscy policjanci. Główną podejrzaną o zabójstwo jest Lara, która musi uciekać oraz oczyścić się z zarzutów. Jednym z kroków jest spotkanie z przyjaciółką von Croya – Margot Carvier, która daje Larze stary notatnik mentora, który ten pozostawił jej na przetrzymanie. Lara dowiaduje się wówczas, że von Croy nawiązał współpracę z klientem Pieterem van Eckhardtem. Mężczyzna zlecił mu znalezienie jego pięciu Obrazów Obscura (ang. Obscura Paintings), które namalował na przełomie XIV i XV wieku. Następnego dnia okazuje się, że Margot została zamordowana przez „Monstrum”.

Jak później odkryje Lara, krótko przed śmiercią Werner von Croy kontaktował się z francuskim biznesmenem Louisem Bouchardem. Bohaterka spotyka się z mężczyzną w wyludnionej części Paryża, gdzie ten ukrywa się przez „Monstrum”. Na spotkaniu z Bouchardem Lara dowiaduje się, że von Croy oferował mu propozycję współpracy nad włamaniem się na teren archeologicznych wykopów pod Muzeum w Luwrze. Lara dociera do wnętrza muzeum przez odpływy burzowe, a na miejscu zdobyła kolejne informacje, które łączą wykopaliska z Obrazami Obscura. Obrazy dotyczą postaci Nephilim, postaci stworzonej z hybrydy aniołów i ludzi, którzy żyli w Turcji. Po połączeniu pięciu metalowych symboli mocy, które skrywają obrazy, tworzą one talizman o nazwie Sanglyph, znany też jako Znak Krwi. Można wskrzesić Śpiącego (też Cubiculum Nephili), ostatniego przedstawiciela wymarłego gatunku Nephilim. Aby tego uniknąć, starożytne społeczeństwo o nazwie Lux Veritatis ukradło jeden z obrazów i ukryło go w chronionym grobowcu pod Muzeum w Luwrze. Lara musi przedostać się tam, by zdobyć obraz. W międzyczasie odkrywa, że każdy z obrazów został przemalowany przez Brata Obscura z Lux Veritatis, który wcześniej zrobił każdemu z malowideł sekretną kopię, zwaną Ryciną Obscura. W trakcie ucieczki z muzeum, Lara zostaje zatrzymana przez Kurtisa Trenta, ostatniego reprezentanta społeczności Lux Veritatis, którego atrybutem jest magiczne ostrze Chirugai. Mężczyzna kradnie jej ikonę, jednak oboje zostają ogłuszeni. Po odzyskaniu przytomności, Lara spotyka Boucharda, który informuje ją o pobycie „Monstrum” w Pradze. Przed wyjazdem do Czech bohaterka powraca do apartamentu Wernera Von Croya, gdzie doznaje retrospekcji, dzięki którym przypomina sobie, że mężczyznę zabił Eckhardt. Po wyjściu z mieszkania Lara odbiera telefon komórkowy jednego z zabitych strażników i dowiaduje się, że Bouchard nasłał na nią mordercę.

Bohaterka wyrusza do Pragi. Na miejscu spotyka lokalnego dziennikarza Luddicka, który opowiada jej o alchemiku o imieniu Eckhardt, który jest szefem tajemniczej organizacji o nazwie Cabal i który – jego zdaniem – ukrywa się pod pseudonimem „Monstrum”. W mieście Lara spotyka Boucharda, który tłumaczy, że Echhardt zlecił mu jej zabójstwo. Dodaje, że celem alchemika jest wskrzeszenie Nephilim. Lara dowiaduje się także, że każda z sekretnych Rycin Obscura zawiera zakodowaną mapę prowadzącą do miejsca ukrycia poszczególnego Obrazu Obscura. Niedługo później mężczyzna zostaje zamordowany. Z pomocą Luddicka, Lara przedostaje się do władz Cabal w Strahov, a w międzyczasie jest świadkiem morderstwa Luddicka przez Eckhardta. Niedługo później ponownie spotyka Kurtisa Trenta, który zamyka ją w komorze, a sam zabija potwory o nazwie Proto-Nephilim, poczwary powstałe w wyniku nieudanych prób stworzenia nowych gatunków Nephilim. Lara i Kurtis podejmują współpracę i oboje starają się powstrzymać Eckhardt złożeniem talizmanu Sanglyph. Kurtis wręcza Larze dwa odłamki Ostrzy Ochronnych (ang. Periapt Shards), starożytnej broni stworzonej przez Lux Veritatis. Mężczyzna otrzymał je od swojego ojca, który został zamordowany przez Eckhardta. Żeby go zabić, oboje będą potrzebowali trzeciego ostrza, który znajduje się w laboratorium Eckhardta. W czasie, gdy będzie zdobywała artefakt, Kurtis walczy z Boaz, potworem powstałym ze zmutowanego członka organizacji Cabal – Kristiny Boaz, twórczyni Proto-Nephilim. Mężczyzna ostatecznie zabija potwora, ale odnosi ciężkie rany – potwór przebija ostrzem jego klatkę piersiową.

Po zdobyciu trzeciego Ostrza Ochronnego, Lara napotyka Eckhardta, który jest w trakcie wskrzeszania Śpiącego, co robi przy użyciu talizmanu Sanglyph i fragmentów ludzkiego ciała, które pochodzą z ofiar „Monstrum”. Bohaterce udaje się zranić mężczyznę za pomocą dwóch Ostrzy Ochronnych, jednak przed zadaniem finałowego ciosu zostaje zaatakowana przez jego pomocnika Joachima Karela. Ten ostatecznie zabija Eckhardta ostatnim odłamkiem, odkrywając jednocześnie, że jest Nephilimem. Zdradził, że wykorzystał Eckhardta, by ten zapewnił mu przedłużenie gatunku. Przyznał się również do tego, że manipulował Larą, przeistaczając się w postaci Boucharda, Luddicka i Kurtisa Trenta, by odzyskać Obrazy Obscura. Mężczyzna oferuje Larze nieśmiertelność w zamian za pomoc w dokończeniu zadania. W tym samym czasie kobieta doznaje retrospekcji i przypomina sobie, że to Karel był „Monstrum”, który zabił Wernera von Croya, bo ten nie dostarczył mu jednego z Obrazów Obscura. Bohaterka odmawia pomocy, wyrywa talizman Sanglyph z ciała Eckhardta i nakłada go na Śpiącego, przez co ten wybucha, zabierając Karela ze sobą. Po całym wydarzeniu Lara odkrywa należące do Kurtisa Trenta ostrze Chirugai, które kieruje ją do komory Boaz.

Rozgrywka[edytuj]

Początkowo z tytułu gry chciano usunąć frazę Tomb Raider, jednak później producenci wycofali się z tego pomysłu, polegając na rozpoznawalności marketingowej nazwy. Pierwotnymi tytułami gry były Tomb Raider: Next Generation lub Tomb Raider: The Lost Dominion, jednak ostatecznie zdecydowano się na Tomb Raider: The Angel of Darkness. Jej premiera planowana była na koniec 2002 roku, a jedną z planowanych dat był 14 listopada 2002 roku. Ostatecznie data premiery została przesunięta, a firma Core Design chciała wydać grę pod koniec 2003 roku. Wydawca, Eidos Entertainment, wymusił jednak na firmie wcześniejszą publikację gry, ustalając ostateczny termin na koniec czerwca 2003 roku, czyli czwartego kwartału roku fiskalnego. W przypadku niedotrzymania terminu, wydawca Eidos miał zagrozić firmie Core Design zwolnieniem wszystkich pracowników.

Zgodnie z zapowiedziami, rozgrywka została wzbogacona o oryginalne elementy, np. cRPG, gdzie czemu Lara z każdą misją zwiększa swe umiejętności – jest silniejsza, sprawniejsza itp.. Wprowadzono możliwość interakcji Lary z osobami mogącymi pomóc jej w osiągnięciu konkretnych celów. Bohaterka potrafi też walczyć wręcz, skradać się i czołgać, a jej wytrzymałość (np. podczas wspinania się) odliczał pasek wytrzymałości. Producenci gry stworzyli także drugą grywalną postać – Kurtisa Trenta.

Producenci znacznie zmodyfikowali sterowanie, zastępując je nowym oraz wprowadzając możliwość sterowania myszką komputerową. Znacznie poprawili też grafikę, dzięki której postacie składały się z 5000 wielokątów, a nie z 500, a także dodali dokładniejsze tekstury oraz kamerę względną.

Kontynuacja[edytuj]

Pierwotnie fabuła Angel of Darkness została rozłożona na dwie następne części, co zostało wstrzymane wskutek przejęcia produkcji gry przez Crystal Dynamics. W następnej części, pod roboczym tytułem The Lost Dominion, akcja miała rozgrywać się w zaginionym mieście pod Kapadocją, gdzie rzekomo istniała twierdza Nephilimów, ostatnich przedstawicieli upadłych aniołów wspomnianych w Księdze Henocha oraz w zamku Kriegler w Niemczech, w którym znajdowało się więzienie Eckhardta. W 2013 roku fani serii zapowiedzieli prace nad kontynuacją serii.

Odbiór gry[edytuj]

Grę wydano w liczbie miliona egzemplarzy, jednak Eidos, rozczarowany recenzjami, zwolnił zespół Core Design. Seria stawała się wyraźnie wtórna, co Angel of Darkness ostro zakomunikował. W Eidos zapadła więc decyzja o przekazaniu pieczy nad serią innej z firm-córek korporacji, Crystal Dynamics. To właśnie tej firmie Brytyjczycy przyznali prawo do robienia gier z serii Tomb Raider.

Gra Tomb Raider: The Angel of Darkness uzyskiwała przeciętne oceny recenzentów, zaś średnia ocen oscylowała od 3 do 7,9 na 10 punktów. Recenzenci zwracali uwagę na liczne błędy techniczne w grze, sami twórcy niedługo po premierze udostępniali „łatki” poprawiające grywalność. Często krytykowali sterowanie, w opinii zdecydowanej większości graczy kompletnie niegrywalne np. ze względu na „toporność” ruchów bohaterów. Co więcej, producentom zarzucano niedopracowanie systemu walki wręcz, pracy kamery oraz grafiki, czego efektem stały się migające tekstury, samowolne zamykanie się aplikacji czy skoki obrazu niezależnie od możliwości posiadanego sprzętu.

Recenzenci doceniali warstwę dźwiękową i muzyczną gry[2].

Przypisy

  1. Porównanie ocen w serwisie Gamerankings.com. GameRankings. [dostęp 2012-08-07].
  2. TOMB RAIDER: THE ANGEL OF DARKNESS (PS2) (ang.). W: IGN [on-line]. www.ign.com, 2003-06-24. [dostęp 2016-07-09].