Uwe Boll

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Uwe Boll
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1965
Wermelskirchen
Zawód reżyser, producent filmowy
Strona internetowa

Uwe Boll (ur. 22 czerwca 1965 w Wermelskirchen) – niemiecki reżyser i producent filmowy, znany głównie z ekranizacji gier komputerowych.

Filmy Bolla często stają się obiektem ostrej krytyki, zwłaszcza ze strony krytyków filmowych oraz fanów gier, których adaptacje reżyser tworzy. W przeciwieństwie do większości reżyserów, którzy pieniądze otrzymują z hollywoodzkich studiów, filmy Bolla sponsorowane są przez jego własną firmę, Boll KG.

Kariera reżyserska[edytuj | edytuj kod]

W młodości kręcił na taśmach filmowych super 8 mm oraz wideokasetach. Studiował reżyserię filmową w Monachium i Wiedniu, a później literaturę, film oraz marketing i zarządzanie w Kolonii oraz Siegen. W 1995 roku zdobył doktorat z literatury na Uniwersytecie Kolońskim. Jego pierwszymi pracami, które trafiły do szerszej dystrybucji, są filmy German Fried Movie (1991), Amoklauf (1992) i Barschel – Mord in Genf? (1993).

Wspólnie ze swoim przyjacielem oraz partnerem w interesach, Frankiem Lustigiem, w 1991 roku założyli spółkę BOLU GmbH. Od 1998 roku jest właścicielem i menedżerem przedsiębiorstwa. W latach 19942000 był reżyserem i producentem filmów TaunusFilm. Od 1991 roku jest aktywnym reżyserem i producentem filmowym. Oprócz produkcji niemieckich reklam e-Plus, Lucky Strike, Porsche i Pall Mall, kręci także filmy. Od 2000 roku sam reżyseruje i produkuje swoje filmy. Filmy Bolla często powstają w Vancouver (Kanada), jednak spora ich część tworzona jest w Niemczech.

Swoją firmę Boll KG firmuje sloganem „Światowy lider w adaptacjach gier komputerowych”. Dotychczas na swoim koncie ma adaptacje gier House of the Dead (w Polsce film wydany pod tytułem Dom śmierci; dodatkowo powstał sequel stworzony przez innego reżysera), Alone in the Dark (w Polsce: Alone in the Dark: Wyspa cienia; sequel innego reżysera), BloodRayne (sequel BloodRayne II: Deliverance, część trzecia BloodRayne: The Third Reich), Dungeon Siege (Dungeon Siege: W imię króla), Postal² (Postal) i Far Cry (Far Cry). W planach znajduje się także ekranizacja przeznaczonej na konsole Wii gry Zombie Massacre, której premiera odbędzie się w 2010 roku.

W Polsce wydano dotychczas sześć filmów Bolla – Dom śmierci, Alone in the Dark: Wyspa cienia, BloodRayne, Dungeon Siege: W imię króla, Postal i Seed: Skazany na śmierć. Wszystkie trafiły bezpośrednio na nośniki DVD, wydawcą czterech z nich jest Monolith, Seeda zaś Vision. Imperial wydał również Dom śmierci II: Śmiertelny cel.

Boll regularnie komunikuje się ze swoimi fanami za pośrednictwem różnych internetowych grup dyskusyjnych lub forów, m.in. IGN, SomethingAwful i The Digital Bits. W dodatkach wersji DVD filmu Alone in the Dark: Wyspa cienia przyznał, że czyta także komentarze na forum IMDb.

W październiku 2016 roku Boll poinformował, że kończy kręcić filmy. Powodem ma być brak funduszy na realizację[1].

Finanse[edytuj | edytuj kod]

Pomimo kontrowersji, jakie wywołały jego wcześniejsze produkcje, reżyser wciąż pozyskuje prawa do adaptacji gier komputerowych. Jego akcjonariuszami są głównie Niemcy. Ostrożnie dobiera prawa do potencjalnych adaptacji, później sam zajmuje się wszystkimi sprawami związanymi z jej produkcją, po czym kończy produkt.

W komentarzu zawartym na DVD Alone in the Dark, Boll wyjaśnia, w jaki sposób finansuje swoje filmy: Być może to wiecie, ale nie jest łatwo skompletować budżet filmu. W Niemczech mam fundusz ochraniający podatek. Jeśli inwestujesz w Niemczech w film, zasadniczo możesz dostać pięćdziesięcioprocentowy zwrot podatku od rządu.

Pisarstwo[edytuj | edytuj kod]

Boll napisał dwie książki: Wie man in Deutschland einen Film drehen muss (tłum. Jak zrobić film w Niemczech) i Die Gattung Serie und ihre Genres (tłum. Seriale i ich gatunki).

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Tworząc filmową adaptację gry komputerowej, Boll zmienia jej zarys fabularny, środowisko i wszystko inne, co w jego mniemaniu jest zbędne, przez co zdobył sobie przydomek „mistrza błędów”. Dla przykładu, Alone in the Dark: Wyspa cienia skrytykowany został za odejście od survivalhorrorowego klimatu gry – w filmie nacisk położono przede wszystkim na tempo i żwawą akcję. Akcja gry pierwotnie rozgrywa się w Nowej Anglii w początkach XX wieku, a jej bohaterem jest detektyw, który został uwięziony w nawiedzonym wiktoriańskim domu. Film osadzony jest w nowoczesnym megalopolis, dużo w nim elementów science-fiction, film luźno nawiązuje jedynie do czwartej części gry (Koszmar powraca). Takie odchylenia bardzo irytują fanów gier, na bazie których filmy powstają.

Przez większość sympatyków gier komputerowych oraz osób lubiących kino Boll uważany jest za najgorszego reżysera wszech czasów, a jego filmy zawsze odnoszą spektakularne porażki w box office'ach.

  • Boll porównał siebie do reżyserów w stylu Sergia Leonego i Davida Lyncha
  • Filmy Bolla, zwłaszcza jego adaptacje gier komputerowych, zazwyczaj spotykają się z silną dezaprobatą krytyków filmowych. 24 stycznia 2006 roku wszystkie trzy jego ekranizacje gier znalazły się na liście stu najgorszych filmów w rankingu The Internet Movie Database
  • W Internecie znajdowała się petycja skierowana do Bolla, w której proszony jest on o zaprzestanie kręcenia filmów. Niektóre źródła twierdzą, że petycję stworzył sam reżyser[potrzebny przypis]
  • Boll próbował uzyskać prawa na zekranizowanie gry Metal Gear Solid, jednak jej twórca, Hideo Kojima, nie zgodził się nawet na rozmowy z nim
  • Reżyser próbował również uzyskać prawa do zekranizowania popularnej gry World of Warcraft, ale uzyskał odpowiedź: „Tobie nie sprzedamy praw autorskich. Na pewno nie tobie”
  • W 2008 w nakręconym przez siebie wideo zaatakował reżysera Michaela Baya, nazywając go opóźnionym w rozwoju. Bay na swojej stronie internetowej napisał, że osoby, które w ten sposób go atakują, to bardzo smutne istoty ludzkie, ale w żadnym wypadku nie przejmuje się tym, co mówią na jego temat

Odpowiedź na krytykę[edytuj | edytuj kod]

  • Na forum IMDb Boll napisał: „Ludzie piszą te wszystkie gówna o mnie, siedząc w domu, gdzie mamusia za wszystko płaci”[potrzebny przypis];
  • "Jeżeli zaś chodzi o wyzywanie krytyków na pojedynki, chodziło mi o to, żeby przestali mnie jedynie krytykować, tylko pokazali wreszcie swoje twarze i byli gotowi do konfrontacji. Myślę, że to był dobry pomysł i świetnie się wtedy bawiłem[2].
  • W czerwcu 2006 roku reżyser wyzwał krytyków swoich filmów na pojedynek. Boll, zdenerwowany tym, że ludzie oczerniają jego filmy jeszcze przed premierą, zaproponował tym, którzy wypowiadają się o nich krytycznie, pojedynek, mający odbyć się pod koniec zdjęć do filmu na podstawie gry Postal. Boll w ciągu dwóch ostatnich dni zdjęciowych zaprosi pięciu swoich najbardziej zajadłych krytyków do Vancouver, gdzie będzie kręcony film. Owe osoby będą mogły zagrać epizodyczne role w Postalu oraz wziąć udział w dziesięciorundowej walce bokserskiej z Uwem.[3]

Filmy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]