William Bateson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
William Bateson

William Bateson (ur. 8 sierpnia 1861 w Whitby, zm. 8 lutego 1926) – brytyjski genetyk, który jako pierwszy użył określenia genetyka w stosunku do badań nad dziedziczeniem.

Ukończył Rugby School, a potem studiował w St John’s College na Uniwersytecie Cambridge[1]. Bateson spopularyzował prace Mendla wśród angielsko-języcznych badaczy. Był żywym uczestnikiem dyskusji z naukowcami, którzy zajmowali się biometrią, takimi jak Walter Frank Raphael Weldon i Karl Pearson. Sądzili oni, że prawa Mendla nie mają charakteru ogólnego, a ewolucja zachodzi w sposób ciągły. Kontrowersje te zostały rozstrzygnięte wraz ze sformułowaniem syntetycznej teorii ewolucji[2].

Bateson jako pierwszy zasugerował stosowanie słowa genetyka (od greckiego genno γεννώ= urodzić), aby opisać stadia dotyczące dziedziczenia oraz różnorodności. Propozycję tę przedstawił w liście do Adama Sedgwick’a, datowanym na 18 kwietnia 1905 roku. Publicznie Bateson pierwszy raz posłużył się terminem „genetyka” podczas Trzeciej Międzynarodowej Konferencji Genetyki odbywającej się w Londynie w roku 1906. Trzy lata później Wilhelm Johannsen posłużył się słowem „gen”, aby opisać najmniejszą jednostkę informacji dziedzicznej. Również pojęcie fenotypu pojawiło się wcześniej. Bateson wraz z Reginaldem Punnettem odkryli zjawisko sprzężenia genów.

Antropolog Gregory Bateson był jego synem.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Bateson William. A Cambridge Alumni Database. [dostęp 2016-11-15].
  • William B. Provine: The Origins of Theoretical Population Genetics. University of Chicago Press, 2001. ISBN 9780226684635. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj]