Harold Jeffreys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sir Harold Jeffreys (ur. 22 kwietnia 1891 w Fatfield, Anglia, zm. 18 marca 1989 w Cambridge) – angielski astronom, statystyk, matematyk i geofizyk.

Wykładał matematykę i geofizykę na University of Cambridge od 1914 roku. Prowadził badania nad pochodzeniem Układu Słonecznego, teorią ruchów biegunów ziemskich, historią termiczną Ziemi oraz rozchodzenia się fal sejsmicznych. Pracował również nad teorią prawdopodobieństwa[1], hydrodynamiką i teorią sprężystości.

Poślubił Berthę Swirles (1903-1999), brytyjską matematyk i fizyk, i razem z żoną napisał w 1940 pracę: Metody matematyczne fizyki[2]. W 1953 otrzymał Złoty Medal Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego.

Prowadząc badania astronomiczne ustalił, że cztery duże gazowe planety (Jowisz, Saturn, Uran, Neptun) są bardzo chłodne. Opracował pierwsze modele budowy tych planet[3].

Przypisy

  1. The Theory of Probability. OUP Oxford, 6 Sierpnia 1998. ISBN 978-0-19-158967-6.
  2. Harold Jeffreys, Bertha Jeffreys: Methods of Mathematical Physics. Cambridge University Press, 18 Listopada 1999. ISBN 978-0-521-66402-8.
  3. Ziemia i Wszechświat. W: Encyklopedia Britannica. Poznań: Axel Springer Polska, 2006. ISBN 83-60563-25-X.

Bibliografia[edytuj]

  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (1962-1969)