Harold Jeffreys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sir Harold Jeffreys (ur. 22 kwietnia 1891 w Fatfield, Anglia, zm. 18 marca 1989 w Cambridge) – angielski astronom, statystyk, matematyk i geofizyk.

Studiował w St John’s College na Uniwersytecie Cambridge[1]. Następnie, od roku 1914, wykładał na tym uniwersytecie matematykę i geofizykę. Prowadził badania nad pochodzeniem Układu Słonecznego, teorią ruchów biegunów ziemskich, historią termiczną Ziemi oraz rozchodzenia się fal sejsmicznych. Pracował również nad teorią prawdopodobieństwa[2], hydrodynamiką i teorią sprężystości.

Poślubił Berthę Swirles (1903-1999), brytyjską matematyk i fizyk, i razem z żoną napisał w 1940 pracę: Metody matematyczne fizyki[3]. W 1953 otrzymał Złoty Medal Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego.

Prowadząc badania astronomiczne ustalił, że cztery duże gazowe planety (Jowisz, Saturn, Uran, Neptun) są bardzo chłodne. Opracował pierwsze modele budowy tych planet[4].

Przypisy

  1. Cook 1990 ↓, s. 306.
  2. The Theory of Probability. OUP Oxford, 6 Sierpnia 1998. ISBN 978-0-19-158967-6.
  3. Harold Jeffreys, Bertha Jeffreys: Methods of Mathematical Physics. Cambridge University Press, 18 Listopada 1999. ISBN 978-0-521-66402-8.
  4. Ziemia i Wszechświat. W: Encyklopedia Britannica. Poznań: Axel Springer Polska, 2006. ISBN 83-60563-25-X.

Bibliografia[edytuj]

  • Alan Cook. Sir Harold Jeffreys. 2 April 1891-18 March 1989. „Biographical Memoirs of Fellows of the Royal Society”. 36, 12 1990 (ang.). 
  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (1962-1969)