Święty Florian

Święty Florian
Florian z Lauriacum
męczennik
Data urodzenia	ok. 250 dawn. Ceti (obecnie Zeiselmauer, Dolna Austria)
Data śmierci	4 maja 304 rz. Enns w Lauriacum (Lorch)
Kościół/ wyznanie	rzymskokatolicki
Wspomnienie	4 maja
Atrybuty	strój rzymskiego oficera, naczynie z wodą do gaszenia ognia
Patron	Królestwa Polskiego, strażaków, hutników, kominiarzy, garncarzy i piekarzy, oraz Górnej Austrii, Linz i Chorzowa
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Święty Florian, właśc. Florian z Lauriacum (ur. 2. połowa III wieku w Ceti, zm. 304) – męczennik i święty katolicki.

Biografia

Urodził się ok. 250 roku w Zeiselmauer (dawn.Ceti, Dolna Austria). Jego życie przypadło na okres prześladowań chrześcijan. W młodym wieku został powołany do armii cesarza rzymskiego – Dioklecjana (284-305). W roku 304 ujął się za prześladowanymi legionistami chrześcijańskimi, za co został skazany na karę śmierci. 4 maja 304 r. poniósł śmierć męczeńską w nurtach rzeki Enns (Anizy), na terenie dzisiejszej Górnej Austrii, w miejscowości Lauriacum (obecnie Lorch).

Ciało Floriana odnalazła wdowa Waleria. Nad jego grobem z czasem wybudowano kościół i klasztor ojców Benedyktynów, a później klasztor Kanoników laterańskich wg reguły św. Augustyna. W roku 1184 Idzi, biskup Modeny, na prośbę księcia Kazimierza Sprawiedliwego, sprowadził relikwie św. Floriana do Krakowa.

Legendy

Tradycyjnie przypisywano mu obok funkcji wojskowych dowodzenie oddziałem gaśniczym. Według legendy, ocalił płonącą wioskę jednym wiadrem wody.

Figura św. Floriana w kościele świętych Janów w Wilnie

Relikwie

W dzielnicy Krakowa – Kleparz, znajduje się kościół pw. św. Floriana, fundacji biskupa krakowskiego Gedki, gdzie według legendy zatrzymały się konie wiozące relikwie świętego na Wawel. Konie tak długo nie chciały się ruszyć z miejsca, aż zadecydowano o wybudowaniu świątyni.
Obecnie relikwie Świętego Floriana znajdują się na Wawelu, w Bazylice św. Floriana w Krakowie oraz w Chorzowie.

Patronat

Detal figury św. Floriana na rynku w Cieszynie.

Święty Florian został ustanowiony w 1436 jednym z czterech głównych patronów Królestwa Polskiego przez biskupa krakowskiego kard. Zbigniewa Oleśnickiego.

Św. Florian jest patronem wykonawców zawodów wiążących się z ogniem: strażaków, hutników, kominiarzy, garncarzy, piekarzy. Jest również patronem Górnej Austrii obok św. Leopolda oraz Linz, gdzie rozwinięty jest przemysł hutniczy.

19 października 1993 r. Kongregacja do spraw kultu Bożego przy stolicy Apostolskiej nadała miastu Chorzów patrona św. Floriana, gdzie otaczany jest szczególnym kultem.

Ikonografia

W ikonografii przedstawiany jest najczęściej w stroju rzymskiego oficera, z naczyniem z wodą do gaszenia ognia, lub wprost gaszącego pożar. Czasami jako książę. Bywa, że w ręku trzyma chorągiew.

Jego atrybutami są: kamień młyński u szyi, kolczuga, krzyż, czerwony i biały krzyż, miecz, palma męczeńska, płonący dom, orzeł, tarcza, zbroja.

Dzień obchodów

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 4 maja. W polskim Kościele ma rangę wspomnienia obowiązkowego.

Krzyż św. Floriana

• 

  Krzyż świętego Floriana wer. 1

• 

  Krzyż świętego Floriana wer. 2

• 

  Krzyż świętego Floriana wer. 3 zgeneralizowana

Zobacz też

• kult świętych
• Międzynarodowy Dzień Strażaka
• święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
• wstawiennictwo świętych
• Wzgórze Świętego Floriana

Bibliografia

• Święty Florian, żołnierz, męczennik. [dostęp 2012-11-16].
• Święty Florian – patron strażaków. KAI, 2010-05-04. [dostęp 2012-11-16].