Świeca roratnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Świeca roratnia, tzw. roratka – świeca adwentowa umieszczana i palona w świątyniach w czasie roratnich Mszy Świętych zgodnie z tradycją Kościoła katolickiego.

Świeca jest koloru białego, bądź jasno-żółtego. Przewiązuje się ją białą wstążką i dekoruje zielenią (przeważnie mirtem). W kościołach umieszcza się ją na ołtarzu. Natomiast w domu stawia się ją na ołtarzyku domowym i najczęściej umieszcza obok figurki lub obrazu Matki Bożej. Zapala się ją w czasie wieczornic i modlitw porannych. Potocznie zwana jest roratką.

Świeca roratnia stanowi symbol Maryi, która w czasie adwentu "niesie w łonie" Chrystusa, określanego mianem "prawdziwej światłości".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wysocki J., Rytuał rodzinny, Warmińskie Wyd. Diecezjalne, Olsztyn 1981, brak ISBN