Kolęda (wizyta duszpasterska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stół przygotowany na wizytę duszpasteską: świece, kropidło, krzyż, woda święcona

Kolęda – w Polsce popularne określenie wizyty duszpasterskiej proboszcza lub osoby go reprezentującej (np. wikariusza) w domach parafian.

W Kościele katolickim wizyta taka określona jest prawem kanonicznym:

Pragnąc dobrze wypełnić funkcję pasterza, proboszcz powinien starać się poznawać wiernych powierzonych jego pieczy. Winien zatem nawiedzać rodziny, uczestnicząc w troskach wiernych, zwłaszcza w niepokojach i smutku, oraz umacniając ich w Panu, jak również - jeśli w czymś nie domagają - roztropnie ich korygując.

— kan. 529 §1.[1][2]


W polskiej tradycji odbywa się w okresie około Bożego Narodzenia. Związana jest z błogosławieństwem dla rodziny i domostwa.

W zależności od lokalnych zwyczajów kolęda może mieć różną formę. Zwyczajowo do kolędy przygotowuje się stół z krzyżem i świecami, w niektórych regionach Polski także z wodą święconą i kropidłem. Dzieci odpytywane są czasem z katechizmu, mają sprawdzane zeszyty do religii i otrzymują pamiątkowe obrazki. W czasie kolędy może być również złożona dobrowolna ofiara, rzadziej praktykuje się poczęstunek. Kolędującemu księdzu zwykle towarzyszą ministranci, a także mogą mu towarzyszyć kościelny lub organista (rzadko).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło kolęda w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Codex Iuris canonici auctoritate Joannis Pauli PP. II promulgatus, Kodeks prawa kanonicznego. Przekład polski zatwierdzony przez Konferencję Episkopatu. tekst dwujęzyczny, Edward Sztafrowski (tumaczenie) i komisja naukowa pod redakcją Kazimierza Dynarskiego. Poznań: Pallottinum, 1984.
  2. zob. także kan. 282 § 3 (pol.). W: Kodeks kanonów Kościołów wschodnich [on-line]. [dostęp 2012-01-23].