Diduch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Współczesny diduch jako ozdoba we Lwowie

Diduch (dosł. dziad) – w tradycji wschodniosłowiańskiej pierwszy skoszony podczas żniw snop pszenicy i owsa lub niemłóconego żyta, ustawiany kłosem do góry w kącie izby na Boże Narodzenie. Uważany był za wróżbę urodzaju w następnym roku i traktowany jako swego rodzaju talizman przeciw złym mocom[1]. Trzymano go w domu do Trzech Króli[2], a następnie rytualnie palono.

Zwyczaj ustawiania snopa w chacie na Święto Godowe wywodzi się jeszcze z czasów przedchrześcijańskich[3] i związany był z kultem przodków. Symbolizował ducha opiekuńczego domu. Został zaadaptowany przez chrześcijaństwo na terenie Ukrainy jako zwyczaj bożonarodzeniowy.

Przypisy

  1. Stanisław Wasylewski, Życie polskie w XIX wieku, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1962, s. 387.
  2. „Lud. Organ Towarzystwa Ludoznawczego we Lwowie”. tom VIII, s. 371, 1902. 
  3. Jerzy Strzelczyk: Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian. Poznań: Rebis, 2007, s. 93. ISBN 978-83-7301-973-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
  • Danuta Benedyktowicz, Zbigniew Benedyktowicz: Dom w tradycji ludowej. Wrocław: Wiedza o Kulturze, 1992. ISBN 9788370440381.