Szopka bożonarodzeniowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szopka bożonarodzeniowa w kościele w Bączalu Dolnym. Polska

Szopka bożonarodzeniowamakieta lub diorama przedstawiająca wyobrażenie miejsca narodzin Jezusa Chrystusa (stajni, jaskini lub groty). Sceny obrazują moment przybycia pasterzy lub Trzech Mędrców. W każdej szopce znajduje się mały Jezus, Maria oraz Józef. Najczęściej elementem szopki polskiej są także postaci Trzech Mędrców, pasterzy, a także bydło (wół i osioł - zob. Iz 1,3) i owce, Gwiazda Betlejemska, anioły.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Tradycja szopek kolędniczych wywodzi się od obnośnych teatrzyków kukiełkowych i ludowych jasełek, które z kolei maja swoje źródło w kościelnych misteriach średniowiecznych[1]. Szopki różnią się konstrukcją, doborem postaci czasem wystawiania w zależności od regionu świata, z którego pochodzą np. szopka neapolitańska (od 8 XII), szopka krakowska (pierwszy czwartek grudnia[2]).

Formy[edytuj | edytuj kod]

Szopka bywa wykonywana jako miniatura - jako taka często jest obiektem kolekcjonerskim, a także jako konstrukcja rzeczywistej wielkości. Tak zwana "żywa szopka", to wykonana w naturalnej skali konstrukcja, w której zamiast figur owiec i bydła znajdują się żywe zwierzęta. Zdarza się także, że postacie ludzkie są grane przez żywe osoby. Pierwszą taką scenę zaaranżował św. Franciszek w 1223 roku w Greccio[3].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Białkowska Lidia: V ogólnopolski konkurs dla rzeźbiarzy ludowych na szopkę bożonarodzeniową. Chojnice: Muzeum Historyczno-Etnograficzne, Towarzystwo przyjaciól Muzeum Historyczno-Etnograficznego w Chojnicach, 2005. ISBN 83-918871-5-4.
  2. Małgorzata Niechaj Magdalena Kwiecińska,: Portrety twórców szopek krakowskich. Kraków: Muzeum Historyczne Miasta Krakowa, 2012, s. 14. ISBN 978-83-7577-172-5.
  3. Jan Dobraczyński, Doba krucjat: szkice historyczne z XI-XIII w., Instytut Wydawn. Pax, 1968, s.283

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]