17 Dywizja Pancerna (III Rzesza)
| 17 Dywizja Pancerna 17. Panzer-Division |
|
 |
|
| Znak taktyczny | |
| Historia | |
| Państwo |  III Rzesza |
| Sformowanie | 1940 |
| Rozformowanie | 1945 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | gen. mjr Karl Ritter von Weber |
| Ostatni | gen. mjr Theodor Kreschmer |
| Działania zbrojne | |
| II wojna światowa | |
| Organizacja | |
| Rodzaj wojsk | wojska pancerne |
| Rodzaj sił zbrojnych | wojska lądowe |
| Skład | patrz tekst |
17 Dywizja Pancerna (niem. 17. Panzer-Division) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej
Spis treści |
[edytuj] Historia
Została sformowana rozkazem z 1 listopada 1940 przeformowania 27 Dywizji Piechoty.
W maju 1941 roku została włączona w skład 2 Grupy Pancernej i wraz z tą armią wzięła udział ataku na ZSRR w ramach Grupy Armii "Środek". Walczyła w tym okresie na pod Smoleńskiem, Briańskiem, Tułą i Orłem.
W grudniu 1942 roku weszła w skład Grupy Armii "Don" i wzięła udział w walkach o odblokowanie otoczonej w Stalingradzie 6 Armii. W marcu 1943 roku weszła w skład Grupy Armii "Południe" i walczyła nad Dnieprem. Następnie w walkach wycofała się w kierunku Polski.
Od września 1944 roku brała udział w walkach nad Wisłą w rejonie Baranowa Sandomierskiego. Po rozpoczęciu w styczniu 1945 roku przez wojska radzieckie ofensywy styczniowej została rozbita, a jej resztki wycofano w rejon Ścinawy, gdzie koncentrowała się i została uzupełniona. Następnie broniła linii Odry, a następnie jej resztki wycofały się na Morawy. Tam też skapitulowała w maju 1945 roku.
[edytuj] Dowódcy
- gen. mjr Karl Ritter von Weber (1940-1941)
- gen. wojsk panc. Wilhelm Ritter von Thoma (1941)
- gen. mjr Hans Jürgen von Arnim (1941)
- gen. por. Rudolf-Eduard Licht (1941-1942)
- gen. wojsk panc. Fridolin von Senger und Etterlin (1942-1943)
- gen. por. Walter Schilling (1943)
- gen. por. Karl-Friedrich von der Meden (1943-1944)
- gen. mjr Rudolf Demme (1944)
- płk Albert Brux (1944-1945)
- gen. mjr Theodor Kreschmer (1945)
[edytuj] Skład
[edytuj] 1941
- 39 pułk pancerny (Panzer-Regiment 39)
- 17 Brygada Strzelców (Schützen Brigade 17)
- 40 pułk strzelców (Schützen Regiment 40)
- 63 pułk strzelców (Schützen Regiment 63)
- 17 batalion motocyklowy (Kradschützen Bataillon 17)
- 27 pułk artylerii (Artillerie Regiment 27)
- 27 batalion rozpoznawczy (Aufklärungs Abteilung 27)
- 27 dywizjon przeciwpancerny (Panzerjäger Abteilung 27)
- 27 batalion pionierów (Pionier Bataillon 27)
- 27 batalion łączności (Nachrichten Abteilung 27)
[edytuj] 1943
- 39 pułk pancerny (Panzer-Regiment 39)
- 40 pułk grenadierów pancernych (Panzer Grenadier Regiment 40)
- 63 pułk grenadierów pancernych (Panzer Grenadier Regiment 63)
- 27 pułk artylerii pancernej (Panzer Artillerie Regiment 27)
- 17 pancerny batalion rozpoznawczy (Panzer Aufklärungs Abteilung 17)
- 297 dywizjon artylerii przeciwlotniczej (Heeres Flak Artillerie Abteilung 297)
- 27 dywizjon niszczycieli czołgów (Panzerjäger Abteilung 27)
- 27 pancerny batalion pionierów (Panzer Pionier Bataillon 27)
- 27 pancerny batalion łączności (Panzer Nachrichten Abteilung 27)
[edytuj] Bibliografia
- Marcin Bryja: Panzerwaffe. Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 1996. ISBN 83-86209-67-4.
- Chris Bishop: Niemieckie wojska pancerne w II wojnie światowej. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2009. ISBN 9788311113916.
- Dariusz Jędrzejewski, Zbigniew Lalak: Niemiecka broń pancerna 1939-1945. Warszawa: Wyd. Lampart, 1998. ISBN 83-867-7636-6.
- Tadeusz Sawicki: Niemieckie wojska lądowe na froncie wschodnim. Warszawa: PWN, 1987. ISBN 83-01-06556-7.
