Adonis Stevenson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Adonis Stevenson
Pseudonim Superman
Data i miejsce urodzenia 22 września 1977
Port-au-Prince
Obywatelstwo Kanada Kanada
Wzrost 180 cm
Styl walki leworęczny
Kategoria wagowa superśrednia, półciężka
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 27
Zwycięstwa 26
Przez nokauty 21
Porażki 1 (1 KO)
  1. Bilans walk aktualny na 4 kwietnia 2015.

Adonis Stevenson (ur. 22 września 1977 w Port-au-Prince) – kanadyjski bokser, aktualny mistrz świata WBC w wadze półciężkiej.

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

Stevenson, nie miał zbyt bogatej kariery amatorskiej. W 2006 roku podczas Igrzysk wspólnoty narodów zdobył srebrny medal w wadze średniej. W finale pokonał go reprezentant gospodarzy Jarrod Fletcher. Karierę amatorską zakończył z bilansem, 33 zwycięstw i 5 porażek.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodowiec zadebiutował 30 września 2006 roku, nokautując w pierwszej rundzie innego debiutanta Mike'a Funka. Do sierpnia 2008 roku, pokonał dwunastu rywali w tym dziewięciu przez nokaut, zdobywając mistrzostwo Kanady oraz tytuły WBC Continental Americas, WBC International.

16 kwietnia 2010 roku doznał pierwszej porażki w karierze. Sprawcą tej niespodzianki był Amerykanin Darnell Boone, który pokonał go przez techniczny nokaut w drugim starciu. W pierwszej rundzie to Stevenson dominował, posyłając Boone'a na deski 2krotnie. W następnej rundzie Kanadyjczyk ruszył do ataku nadziewając się na mocny prawy rywala. Stevenson wstał i nie dał się wyliczyć, jednak sędzia postanowił przerwać pojedynek.

Na ring powrócił 8 kwietnia 2011 roku. Pokonał przez nokaut w trzeciej rundzie Amerykanina Dereka Edwardsa, zdobywając mistrzostwo Ameryki północnej (NABA). 10 grudnia 2011 roku zwyciężył przez techniczny nokaut w dziewiątej rundzie Aarona Pryora Jr, zdobywając pas WBO NABO.

18 lutego 2012 roku zdobył pas IBF Inter-Continental, brutalnie nokautując w pierwszej rundzie Jesusa Gonzaleza[1]. Nokaut był jednym z najlepszych w 2012 roku.

20 kwietnia 2012 roku pokonał przez techniczny nokaut w drugiej rundzie Urugwajczyka Noé Gonzáleza Alcobę, zdobywając tytuł WBC Silver. Stevenson dopadł Gonzáleza w drugiej rundzie, spychając go serią ciosów do narożnika i sędzia postanowił przerwać pojedynek[2].

12 października 2012 roku pokonał przez techniczny nokaut w dwunastej rundzie Amerykanina Donovana George'a. George był na deskach 2krotnie w rundzie piątej, raz w rundzie szóstej. Pojedynek został przerwany przez sędziego w ostatniej rundzie, gdy George upadł po raz drugi w tej odsłonie[3]. Stawką walki był eliminator IBF do pasa, który posiada Carl Froch.

22 marca 2013 roku zmierzył się z Darnellem Boonem, który zadał mu jedyną porażkę w karierze. Stevenson udanie się zrewanżował, nokautując rywala w szóstej rundzie[4].

8 czerwca 2013, Stevenson zmierzył się w walce o mistrzostwo świata WBC w wadze półciężkiej. Jego rywalem był obrońca tytułu, Chad Dawson. Stevenson niespodziewanie zwyciężył przez techniczny nokaut już w pierwszej rundzie, posyłając Dawsona na deski. Dawson zdołał powstać, ale sędzia postanowił przerwać pojedynek[5].

28 września 2013 w hali Bel Center w Montrealu Kanadyjczyk pokonał w pierwszej obronie pasa Amerykanina, byłego mistrz świata IBF Tavorisa Clouda. Cloud poddał walkę po siedmiu rundach.

30 listopada 2013 w Quebecu w Kanadzie w drugiej obronie Stevenson pokonuje przez techniczny nokaut w szóstej Brytyjczyka Tonyego Bellewa.

24 maja 2014 w Montrealu Stevenson w kolejnej obronie pasa, wygrał jednogłośnie na punkty z Polakiem Andrzejem Fonfarą (sędziowie punktowali 115-110, 115-110 i 116-109 dla Kanadyjczyka)[6].

19 grudnia 2014 w Quebecu znokautował Rosjanina Dmitrija Suchockiego (22-3, 16 KO) w piątej rundzie[7].

4 kwietnia 2015 na gali w Pepsi Coliseum w Quebec City w piątej obrony pasa, Kanadyjczyk pokonał jednogłośnie na punkty 115:111, 116:110 i 115:110 Kameruńczyka Sakio Bikę (32-6-3, 21 KO)[8].

Lista walk na zawodowym ringu[edytuj | edytuj kod]

Wynik Rekord Przeciwnik Werdykt Runda Data Miejsce Uwagi
Wygrana 26-1 Kamerun Sakio Bika UD 12 4.04.2015 Kanada Quebec City, Quebec, Kanada Obrona mistrzostwa świata WBC w wadze półciężkiej.
Wygrana 25-1 Rosja Dimitrij Suchocki KO 5/12 19.12.2014 Kanada Quebec City, Quebec, Kanada Obrona mistrzostwa świata WBC w wadze półciężkiej.
Wygrana 24-1 Polska Andrzej Fonfara UD 12 24.05.2014 Kanada Montreal, Kanada Obrona mistrzostwa świata WBC w wadze półciężkiej.
Wygrana 23-1 Wielka Brytania Tony Bellew TKO 6/12 30.11.2013 Kanada Quebec City, Quebec, Kanada Obrona mistrzostwa świata WBC w wadze półciężkiej.
Wygrana 22-1 Stany Zjednoczone Tavoris Cloud RTD 7/12 28.09.2013 Kanada Montreal, Kanada Obrona mistrzostwa świata WBC w wadze półciężkiej.
Wygrana 21-1 Stany Zjednoczone Chad Dawson TKO 1/12 8.06.2013 Kanada Montreal, Kanada Zdobył mistrzostwo świata WBC w wadze półciężkiej.
Wygrana 20-1 Stany Zjednoczone Darnell Boone KO 6/10 22.03.2013 Kanada Montreal, Kanada
Wygrana 19-1 Stany Zjednoczone Don George TKO 12/12 12.10.2012 Kanada Montreal, Kanada Eliminator IBF w wadze superśredniej.
Wygrana 18-1 Urugwaj Noé González Alcoba TKO 2/12 20.04.2012 Kanada Montreal, Kanada Zdobył pas WBC Silver w wadze superśredniej.
Wygrana 17-1 Stany Zjednoczone Jesus Gonzalez KO 1/12 18.02.2012 Kanada Montreal, Kanada Zdobył pas IBF Inter-Continental w wadze superśredniej.
Wygrana 16-1 Stany Zjednoczone Aaron Pryor Jr TKO 9/12 10.12.2011 Kanada Montreal, Kanada Obronił pas NABA i zdobył pas WBO NABO w wadze superśredniej.
Wygrana 15-1 Stany Zjednoczone Shujaa El-Amin TKO 1/8 7.09.2011 Stany Zjednoczone Las Vegas, USA
Wygrana 14-1 Stany Zjednoczone Derek Edwards KO 3/10 8.04.2011 Kanada Montreal, Kanada Zdobył pas NABA w wadze superśredniej.
Przegrana 13-1 Stany Zjednoczone Darnell Boone TKO 2/8 16.04.2010 Stany Zjednoczone Salisbury, USA
Wygrana 13-0 Bahamy Jermain Mackey TKO 5/12 25.09.2009 Kanada Montreal, Kanada Zdobył pas WBC International w wadze superśredniej.
Wygrana 12-0 Stany Zjednoczone Anthony Bonsante KO 1/12 1.08.2008 Kanada Montreal, Kanada Obronił pas WBC Continental Americas w wadze superśredniej.
Wygrana 11-0 Stany Zjednoczone Dhafir Smith TKO 5/12 5.04.2008 Kanada Montreal, Kanada Zdobył pas WBC Continental Americas w wadze superśredniej.
Wygrana 10-0 Kanada David Whittom UD 10 7.12.2007 Kanada Montreal, Kanada Zdobył mistrzostwo Kanady w wadze superśredniej.
Wygrana 9-0 Stany Zjednoczone Marlon Hayes UD 8 3.08.2007 Kanada Montreal, Kanada
Wygrana 8-0 Meksyk Alvaro Enriquez KO 1/6 8.06.2007 Kanada Montreal, Kanada
Wygrana 7-0 Barbados Marcus Thomas KO 1/8 12.05.2007 Kanada Montreal, Kanada
Wygrana 6-0 Stany Zjednoczone Carl Cockerham UD 6 14.04.2007 Kanada Montreal, Kanada
Wygrana 5-0 Stany Zjednoczone Etianne Whitaker TKO 1/4 10.02.2007 Kanada Montreal, Kanada
Wygrana 4-0 Meksyk Eduardo Calderon TKO 1/6 11.12.2006 Kanada Montreal, Kanada
Wygrana 3-0 Stany Zjednoczone Bonnie Joe McGee TKO 2/4 18.11.2006 Kanada Trois-Rivières, Kanada
Wygrana 2-0 Kanada Ferenc Lankonde TKO 1/4 28.10.2006 Kanada Gatineau, Kanada
Wygrana 1-0 Kanada Mike Funk KO 1/4 30.09.2006 Kanada Montreal, Kanada

TKO – techniczny nokaut, KO – nokaut, UD – jednogłośna decyzja, SD- niejednogłośna decyzja, MD – decyzja większości, PTS – walka zakończona na punkty

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]