Alija podczas II wojny światowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Schemat organizacyjny Alija Bet.

Alija podczas II wojny światowej – właściwie Alija Bet (hebr. 'עלייה ב) – nielegalna imigracja Żydów do Palestyny.

Nazwa Alija Bet (litera "bet" jest drugą w alfabecie hebrajskim) odnosi się do drugiej fali żydowskiej imigrantów napływających do Palestyny pomimo sprzeciwu brytyjskich władz mandatowych. W porównaniu, nazwa Alija Alef (litera "alef" jest pierwszą w alfabecie hebrajskim) odnosi się do wcześniejszych fal żydowskiej imigrantów napływających do Brytyjskiego Mandatu Palestyny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Szósta fala żydowskich imigrantów przybywała do Palestyny w trudnych wojennych latach 1941-1947.

W tej szóstej aliji przybyli nieliczni, którym udało się uciec przed zagładą w Europie.

Podczas tej aliji doszło do kilku dramatów:

  • 12 grudnia 1940 roku zatonął podczas sztormu mały bułgarski statek "Car Krum" z 327 uchodźcami na pokładzie. Przeżyło 223 ludzi, w tym 66 dzieci. Zostali oni przewiezieni do Stambułu i deportowani do Bułgarii[1].
  • 24 lutego 1942 roku statek "Struma" został zatopiony przez sowiecki okręt podwodny "SZCZ-213". "Struma" płynęła pod flagą Panamy. Uratowano jednego rozbitka.
  • 3 sierpnia 1944 roku statek "Mafkura" (lub "Mefkure") został zatopiony przez sowiecki okręt podwodny "SC-215". Z 350 ludzi ocalało zaledwie 5.

W lipcu 1947 roku brytyjskie okręty wojenne zatrzymały u wybrzeży Palestyny statek "Exodus 1947" z 4,5 tys. żydowskich uchodźców na pokładzie. Statek został siłą zmuszony do zawrócenia do portu Marsylia we Francji. Następnie popłynął do Hamburga w Niemczech, gdzie policja siłą zmusiła Żydów do opuszczenia statku. Uwaga opinii publicznej świata była skupiona na dramacie tych Żydów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy