Andrea Riccardi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrea Riccardi
Andrea Riccardi (2009).jpg
Data i miejsce urodzenia 16 stycznia 1950
Rzym
Minister współpracy społecznej krajowej i międzynarodowej Włoch
Okres urzędowania od 16 listopada 2011
do 28 kwietnia 2013
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Andrea Riccardi (ur. 16 stycznia 1950 w Rzymie[1]) – włoski historyk, wykładowca akademicki, założyciel Wspólnoty św. Idziego. Od 2011 do 2013 minister współpracy społecznej krajowej i międzynarodowej w rządzie Mario Montiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W czasie nauki w szkole średniej w 1968 założył w jednym z rzymskich kościołów katolicką Wspólnotę św. Idziego, której członkowie spotykali się na wspólnych modlitwach i organizowali pomoc potrzebującym[2]. Organizacja stopniowo zaczęła się rozrastać, w 2012 według własnych danych liczyła około 50 tys. wolontariuszy działających w ponad 70 krajach na czterech kontynentach[3], zajmuje się wdrażaniem międzynarodowych projektów na rzecz pokoju i pojednania. Z jej ramienia Andrea Riccardi brał udział w różnych negocjacjach pokojowych w trakcie wojen domowych m.in. w Mozambiku[2].

Z wykształcenia jest historykiem, specjalizującym się w historii nowożytnej. Został profesorem na Università degli Studi Roma Tre i La Sapienza oraz na Uniwersytecie w Bari. Otrzymał tytuł doktora honoris causa m.in. Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (2008) oraz Nagrodę Karola Wielkiego (2009) za szczególne osiągnięcia w dziedzinie promocji zjednoczonej Europy oraz propagowania kultury pokoju i dialogu. Za swoją odwagę i zaangażowanie na rzecz ludzkości w 2003 znalazł się na liście „36 Współczesnych Bohaterów Europy” tygodnika „Time”.

16 listopada 2011 objął stanowisko ministra współpracy społecznej krajowej i międzynarodowej w rządzie, na czele którego stanął Mario Monti[4]. Urząd ten sprawował do 28 kwietnia 2013.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Andrea Riccardi jest autorem publikacji naukowych z zakresu historii i religii (w tym poświęconych Piusowi XII). Spośród jego książek na język polski przełożone zostały:

  • Stulecie męczenników. Świadkowie wiary XX wieku (Warszawa 2001),
  • Bóg się nie boi. Moc Ewangelii w zmieniającym się świecie (Częstochowa 2006, Edycja Świętego Pawła),
  • Jan Paweł II. Biografia (Częstochowa 2014, Edycja Świętego Pawła).

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia
Nagrody i wyróżnienia

Przypisy

  1. Andrea Riccardi na stronie Senatu XVI kadencji (wł.). [dostęp 2012-09-09].
  2. 2,0 2,1 Andrea Riccardi (ang.). time.com, 3 kwietnia 2008. [dostęp 2012-09-09].
  3. Come è nata (wł.). santegidio.org. [dostęp 2014-04-24].
  4. Skład rządu Mario Montiego na stronie Rządu Republiki Włoskiej (wł.). [dostęp 2012-09-09].
  5. Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it. [dostęp 2012-09-09].
  6. Nomination Mgr Jean-Claude Hertzog, évêque auxiliaire de Bordeaux Distinction Andrea Riccardi officier de la Légion d'honneur (fr.). la-croix.com, 25 października 2002. [dostęp 2012-09-09].
  7. Le Prix Charlemagne (fr.). aachen.de. [dostęp 2012-09-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrea Riccardi, Jan Paweł II. Biografia, Edycja Świętego Pawła, Częstochowa 2014, ISBN 978-83-7424-999-7, s. 537–538 (O Autorze)