Angélique Kidjo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Angélique Kidjo
Angélique Kidjo(Jarvin).jpg
Imię i nazwisko Angélique Kpasseloko Hinto Hounsinou Kandjo Manta Zogbin Kidjo
Data i miejsce urodzenia 14 lipca 1960
Ouidah
Pochodzenie Benin
Gatunek pop, folk, world music
Zawód wokalistka
Wytwórnia płytowa Columbia, PolyGram, Island, Razor & Tie
Odznaczenia
Komandor Orderu Narodowego Beninu Oficer Orderu Sztuki i Literatury (Francja)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Występ w Sali Kongresowej,
21 kwietnia 2008

Angélique Kidjo, właśc. Angélique Kpasseloko Hinto Hounsinou Kandjo Manta Zogbin Kidjo (ur. 14 lipca 1960 w Ouidah) – piosenkarka pochodząca z Beninu tworząca muzykę będącą połączeniem popu i tradycyjnych pieśni afrykańskich, ambasador dobrej woli UNICEF[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1982 wyjechała do Paryża, gdzie występowała w chórkach. Do zespołu Pili Pili zaprosił ją pianista jazzowyJasper van 't Hof i zaangażował jako wokalistkę. Na scenie występowała m.in. z Vernonem Reidem, Buddym Guyem. Wśród artystów, z którymi nagrywała lub koncertowała są Carlos Santana, Dave Matthews Band, Peter Gabriel, Bono, Herbie Hancock, Cassandra Wilson, Vernon Reid i Annie Lennox. Uważana za „Pierwszą divę Afryki”, chociaż mieszka w Nowym Jorku.

Uważa się[kto?], że Angélique Kidjo jest uosobieniem wszystkiego co najlepsze w muzyce i kulturze Afryki, jest bodaj najsłynniejszą[według kogo?] muzyczną ambasadorką i ikoną współczesnej world music. Jej płyta (Õÿö, 2010), została nominowana (2011) do nagrody Grammy w kategorii najlepszy album gatunku. Repertuar większości nagranych przez nią płyt tworzą utwory będące połączeniem popu i pieśni afrykańskich.

Artystka była jedną z głównych gwiazd ceremonii otwarcia piłkarskich mistrzostw świata w RPA w 2010. Angélique Kidjo od 2002 jest ambasadorem dobrej woli UNICEF i jedną z pierwszych gwiazd, której Marcus Miller zaproponował udział w widowisku „Marcus+”.

W sierpniu 2011 miała być gościem Marcusa Millera podczas koncertu „Solidarity of Art” w Gdańsku obok takich gwiazd jak Trilok Gurtu, Leszek Możdżer, Tomasz Stańko, Edmar Castaneda i orkiestry Sinfonia Varsovia.

W 1998 nagrała jedną z dwóch głównych piosenek do disneyowskiego filmu Król Lew 2We Are One. Za album Djin Djin Angélique Kidjo otrzymała w 2008 nagrodę Grammy[2].

Jest założycielką fundacji wspierającej edukację dziewcząt – The Batonga Foundation.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pretty
  • 1990Parakou
  • 1991Logozo
  • 1994Ayé
  • 1996Wombo Lombo
  • 1996Fifa
  • 1998Oremi
  • 2001Keep On Moving: The Best of Angelique Kidjo
  • 2002Black Ivory Soul
  • 2004Oyaya!
  • 2007Djin Djin
  • 2010Oyo – nominowana do nagrody Grammy za najlepszy album gatunku
  • 2012Spirit Rising

Przypisy

  1. UNICEF: International Goodwill Ambassadors who served in 2005 (ang.). www.unicef.org. [dostęp 2012-11-13].
  2. Marek Dusza. Brzmienia prosto z Afryki. „Rzeczpospolita”. Czwartek, 17 kwietnia 2008 roku. 91 (7992). s. A19. 
  3. Oxfam International – Angélique Kidjo (ang.) [dostęp 2012-09-29]
  4. 4,0 4,1 Angélique Kidjo – Career (ang.) [dostęp 2012-09-29]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]