Joni Mitchell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Joni Mitchell
Joni Mitchell 2004.jpg
Joni Mitchell (1983)
Imię i nazwisko Roberta Joan Anderson
Data i miejsce urodzenia 7 listopada 1943
Fort Macleod
Instrument gitara
Typ głosu kontralt
Gatunek AOR[1], jazz[1], jazz-rock[1], rock psychodeliczny[1], folk rock[1], muzyka poważna[1]
Zawód muzyk (piosenkarka, kompozytorka), autorka tekstów piosenek
Aktywność od 1964
Wytwórnia płytowa Reprise, Asylum, Geffen, Nonesuch, Hear Music
Odznaczenia
Order Kanady – Towarzysz (Companion)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Joni Mitchell, 1974

Joni Mitchell, właśc. Roberta Joan Anderson (ur. 7 listopada 1943 w Fort Macleod[1]) – kanadyjska piosenkarka folk rockowa, popowa i jazz rockowa oraz wokalistka jazzowa. Zaczynała swoją karierę muzyczną w małych klubach nocnych w Zachodniej Kanadzie, później grając na ulicach Toronto. W 1965 Mitchell przeprowadziła się do Kalifornii, gdzie nagrała swój pierwszy album w 1968. Przeboje takie jak "Big Yellow Taxi" i "Woodstock" z jej następnego albumu, Ladies of Canyon, uznane były za definiujące dla całego pokolenia. Jej najbardziej osobisty album Blue wydany w 1971 nazwany był jednym z najlepszych albumów w historii[2]. Zawsze poszukująca nowych inspiracji, Mitchell eksperymentowała z różnymi gatunkami – wcześniejsze albumy wpisywały się w stylistykę folk rock, późniejsze albumy były inspirowane jazzem i muzyką elektroniczną, jej największy komercyjny sukces Court and Spark z 1974 ma popowe brzmienie.

Mitchell miała nieoceniony wpływ na twórców różnych gatunków. Jest też wysoce ceniona przez krytyków. Allmusic napisało o niej: "Kiedy opadnie kurz, Joni Mitchell wyłoni się jako najważniejsza i najbardziej wpływowa piosenkarka drugiej połowy XX-wieku"[3]. W równie pochlebnych słowach Rolling Stone nazwało Mitchell "jednym z najlepszych tekściarzy w historii"[4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Joni Mitchell urodziła się w Albercie jako Roberta Joan Anderson. Już jako nastolatka nauczyła się grać na gitarze z samouczka Pete'a Seegera. W czasie studiów zaczęła grać profesjonalnie najpierw w Albercie, a potem w Toronto.

W 1965 wyszła za mąż za folkowego piosenkarza Chucka Mitchella. To krótkotrwałe małżeństwo zaowocowało pseudonimem artystycznym, pod którym artystka jest znana. Krótko po zawarciu małżeństwa Joni przeniosła się do Detroit, a potem do Nowego Jorku, by tam kontynuować swą muzyczną karierę. Z czasem stała się jedną z najważniejszych kobiecych gwiazd gatunku folk rocka.

W swej długiej karierze Joni Mitchell przeszła przez fazę zainteresowania lżejszym gatunkiem muzyki pop, jak i jazzem, a nawet muzyką etniczną, lecz dziedziną jej największych dokonań jest folk rock, w którym zaliczana jest do ścisłego grona najważniejszych gwiazd gatunku.

Do największych przebojów Joni Mitchell należą Both Sides Now, Eastern Rain, The Circle Game, Big Yellow Taxi, You Turn Me On (I'm a Radio), Help Me, Free Man in Paris, Raised on Robbery oraz najważniejszy w jej twórczości Woodstock, rozsławiony coverem grupy Crosby, Stills, Nash & Young.

W 1997 Joni Mitchell została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame[5].

W 2003 została sklasyfikowana na 72. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów wszech czasów magazynu Rolling Stone[6].

Nagrody Grammy[edytuj | edytuj kod]

Rok Kategoria Nagrania Wynik
1969 Best Folk Performance Clouds Wygrana
1974 Album of the Year Court and Spark Nominacja
1974 Record of the Year "Help Me" Nominacja
1974 Pop Female Vocalist Court and Spark Nominacja
1974 Best Arrangement Accompanying Vocalist(s) "Down To You" Wygrana
1976 Pop Female Vocalist The Hissing of Summer Lawns Nominacja
1977 Best Album Package Hejira Nominacja
1988 Pop Female Vocalist Chalk Mark in a Rain Storm Nominacja
1995 Best Pop Album Turbulent Indigo Wygrana
1995 Best Album Package Turbulent Indigo Wygrana
2000 Best Female Pop Vocal Performance Both Sides Now Nominacja
2000 Best Traditional Pop Vocal Album Both Sides Now Wygrana
2002 Lifetime Achievement Award Wygrana
2003 Best Instrumental Arrangement Accompanying Vocalist(s) Woodstock", (Travelogue) Wygrana
2007 Album of the Year River: The Joni Letters Wygrana
2007 Best Pop Instrumental Performance "One Week Last Summer" Wygrana

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1968: Joni Mitchell (aka Song to a Seagull)
  • 1969: Clouds
  • 1970: Ladies of the Canyon
  • 1971: Blue
  • 1972: For the Roses
  • 1974: Court and Spark
  • 1974: Miles of Aisles [live]
  • 1975: The Hissing of Summer Lawns
  • 1976: Hejira
  • 1977: Don Juan's Reckless Daughter
  • 1979: Mingus
  • 1980: Shadows and Light [live]
  • 1982: Wild Things Run Fast
  • 1985: Dog Eat Dog
  • 1988: Chalk Mark in a Rain Storm
  • 1991: Night Ride Home
  • 1994: Turbulent Indigo
  • 1996: Hits
  • 1996: Misses
  • 1998: Taming the Tiger
  • 2000: Both Sides Now
  • 2002: Travelogue
  • 2003: Complete Geffen Recordings
  • 2004: The Beginning of Survival
  • 2004: Dreamland
  • 2005: Songs of Prairie Girl
  • 2007: Shine

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Jason Ankeny: Joni Mitchell Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2010-10-01].
  2. 500 Greatest Albums of All Time.
  3. Joni Mitchell Biography.
  4. David Wild: Joni MItchell.
  5. Rock 'n' Roll Hall of Fame Inductees 1986 – 2010 (ang.). digitaldreamdoor.nutsie.com. [dostęp 2010-05-01].
  6. Rolling Stone's "The 100 Greatest Guitarists of All Time" Do you agree? (ang.). theinsider.com. [dostęp 2010-05-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]