Bet Alfa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Beit Alfa)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bet Alfa
בית אלפא
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jezreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Gilboa
Wysokość -81 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności

704
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Bet Alfa
Bet Alfa
Ziemia 32°30′58″N 35°25′49″E/32,516111 35,430278
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Bet Alfa (hebr. בית אלפא; ang. Beit Alfa) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Gilboa, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (HaTenoa'a HaKibbutzit).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc jest położony na wysokości 81 metrów p.p.m. na wschodniej krawędzi intensywnie użytkowanej rolniczo Doliny Charod, która jest położona między Doliną Jezreel a Doliną Bet Sze'an w Dolnej Galilei. Na południe i zachód od kibucu wznoszą się strome zbocza masywu górskiego Gilboa. Najbliżej położonymi górami są Har Barkan (497 m n.p.m.) i Har Gefet (318 m n.p.m.). Teren położony na północ i na wschód od kibucu jest płaski, chociaż opada w kierunku wschodnim w depresję Rowu Jordanu. Na północ od kibucu przepływa niewielka rzeka Charod, której wody są wykorzystywane do zasilania licznych stawów hodowlanych. W odległości 2,5 km na południowy zachód od kibucu przebiega mur bezpieczeństwa oddzielający terytorium Izraela od Autonomii Palestyńskiej[1]. W jego otoczeniu znajdują się kibuce Sede Nachum, Nir Dawid, Ma’ale Gilboa, Chefci-Bah i Bet ha-Szitta. Po stronie palestyńskiej jest wioska Fakua.

Bet Alfa jest położona w Samorządzie Regionu Gilboa, w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Większość mieszkańców kibucu jest Żydami, jednak nie wszyscy identyfikują się z judaizmem. Tutejsza populacja jest świecka[2][3]:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Mozaika podłogowa w synagodze Bet Alfa

W VI wieku w miejscu tym znajdowała się żydowska osada, po której pozostała synagoga. Następnie umiejscowiła się tutaj arabska miejscowość Beit Ilfa, która z upływem czasu została porzucona. W późniejszych wiekach w okolicy tej znajdowała się arabska wioska al-Sakhina. Została ona wysiedlona i zniszczona w dniu 12 maja 1948 roku podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny[4]. Dużo wcześniej tutejsze grunty wykupiły od arabskich mieszkańców żydowskie organizacje syjonistyczne. Grupa założycielska kibuc powstała w 1921 roku i składała się z członków żydowskiego młodzieżowego ruchu syjonistycznego Ha-Szomer Ha-Cair, którzy byli imigrantami z Polski. Zdobyli oni swoje pierwsze doświadczenie zakładając w 1921 roku kibuc Gewa. Następnie, w dniu 4 listopada 1922 roku założyli tutejszy kibuc. Początkowo pionierzy bardzo cierpieli od ciężkich warunków pracy na bagnach i chorowali na malarię[5]. W kwietniu 1927 roku kibuc odwiedził czechosłowacki prezydent Tomáš Masaryk. Była to pierwsza wizyta głowy państwa w Brytyjskim Mandacie Palestyny. W 1929 roku w pobliżu osady odkryto pozostałości synagogi Bet Alfa z okresu bizantyjskiego, w której zachowała się mozaika podłogowa. Podczas arabskich zamieszek w 1929 kibuc został zaatakowany, a jego pola uprawne zniszczone. Gdy w kwietniu 1936 roku wybuchło arabskie powstanie w Palestynie, Arabowie ponownie podpalili okoliczne pola uprawne. Zmusiło to żydowskich osadników do szukania sposobów skutecznej obrony. Szlomo Grazowski przedstawił wówczas koncepcję budowy nowej obronnej osady rolniczej. W ciągu jednego dnia wybudowano cztery baraki mieszkalne, wieżę strażniczą i podwójne ściany palisady wypełnione w środku żwirem, z zewnętrzną linią obronną utworzoną z zasieków z drutów kolczastych. W ten sposób niemożliwym było wrzucenie do środka granatu ręcznego. W ten sposób, w dniu 10 grudnia 1936 roku założono pobliski kibuc nazwany Tel Amal (hebr. תל עמל) - obecnie Nir Dawid. Była to pierwsza osada obronna nowego typu, później budowana w innych miejscach w całym kraju[6]. Podczas II wojny światowej doszło w 1940 roku do ideologicznego konfliktu mieszkańców kibucu. Zwolennicy lewicowej partii politycznej Mapai wyjechali wówczas do kibucu Ramat Jochanan. Ich miejsce zajęli zwolennicy syjonistycznego ruchu Ha-Szomer Ha-Cair. W następnych latach kibuc był jednym z ośrodków wykorzystywanych przez żydowską organizację paramilitarną Hagana. Podczas Wojny domowej w Mandacie Palestyny w dniu 1 kwietnia 1948 roku kibuc został ostrzelany z arabskich moździerzy. Gdy brytyjscy żołnierze zbliżyli się do osady, arabscy napastnicy zbiegli w góry. Po wojnie, w północnej części kibucu utworzono Instytut Edukacyjny Gilboa, który pełnił funkcję szkoły średniej dla młodzieży z całej okolicy. W odróżnieniu od zwykłych szkół, instytut posiadał własne internaty oraz pełne zaplecze obiektów sportowych i warsztatów umożliwiających naukę zawodową. Pod koniec 2003 roku instytut został zamknięty, a kompleks budynków wykorzystywano do organizowania różnych kursów edukacyjnych. Podczas II wojny libańskiej w 2006 roku w internatach umieszczono osoby ewakuowane z przygranicznych wiosek, które były ostrzeliwane przez organizację terrorystyczną Hezbollah z terytorium południowego Libanu. Następnie utworzono tutaj ośrodek absorpcji dla imigrantów z Etiopii. Przebywa w nim około 600 osób, ucząc się języka hebrajskiego, kultury i zawodu[7].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W kibucu jest ośrodek kultury z biblioteką, basen kąpielowy, sala sportowa z siłownią i centrum fitness, korty tenisowe i boisko do piłki nożnej.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej w kibucu En Charod[8].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Największą tutejszą atrakcją jest synagoga Bet Alfa pochodząca z okresu bizantyjskiego. W rzeczywistości znajduje się ona na terenie sąsiedniego kibucu Chefci-Bah. We wnętrzu synagogi można podziwiać mozaikę podłogową przedstawiającą kalendarz hebrajski ze znakami zodiaku. Teren jest objęty ochroną jako Park Narodowy Synagogi Bet Alfa[9]. W kibucu jest możliwość wynajęcia domków noclegowych, jest także camping i restauracja[10].

Gospodarka i infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie, sadownictwie, hodowli drobiu i bydła mlecznego, oraz stawach hodowlanych ryb. W tutejszej oborze zastosowano po raz pierwszy w Izraelu system automatycznego dojenia krów. Obora jest w pełni zmechanizowana. Na północ od kibucu znajduje się pas startowy wykorzystywany przez samoloty rolnicze. Od 1966 roku w kibucu istnieje zakład Beit-Alfa Technologies Ltd. (B.A.T) produkujący specjalistyczne samochody wyposażone w armatki wodne dla potrzeb straży pożarnej i policji[11]. Zakład Alfa Smart produkuje przemysłowe urządzenia automatyczne, a lokalna stolarnia produkuje meble[12]. W pobliżu jest kamieniołom wapienia. W kibucu jest przychodnia zdrowia, sklep wielobranżowy, stacja benzynowa, stolarnia i warsztat mechaniczny.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się na północny wschód na drogę nr 669, którą jadąc na południowy wschód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 6666 (prowadzi we Wzgórza Gilboa do kibucu Ma’ale Gilboa) i dalej do kibucu Nir Dawid, lub jadąc na północ dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 71 przy kibucu Bet ha-Szitta. Lokalna droga prowadzi do położonego na zachodzie kibucu Chefci-Bah.

Przypisy

  1. The Separation Barrier Map (ang.). W: B´Tselem [on-line]. 2008. [dostęp 2012-05-21].
  2. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-21].
  3. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-21].
  4. Welcome To al-Sakhina (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-05-21].
  5. Beit Alfa (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-05-22].
  6. Nir David (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-05-21].
  7. Beit Alfa (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-05-22].
  8. Beit Alfa (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-05-22].
  9. Bet Alfa Synagogue National Park (ang.). W: Israel Nature and Parks Authority [on-line]. [dostęp 2012-05-22].
  10. Bet Alfa Guest House (ang.). W: Kibbutz Beit Alfa [on-line]. [dostęp 2012-05-22].
  11. Beit-Alfa Technologies Ltd. (ang.). W: Beit-Alfa Technologies Ltd. [on-line]. [dostęp 2012-05-22].
  12. Beit-Alfa Furniture (ang.). W: Beit-Alfa Furniture [on-line]. [dostęp 2012-05-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]