Difenhydramina

Z Wikipedii

Difenhydramina
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	C17H21NO
Masa molowa	255,355 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	58-73-1
Klasyfikacja
Wykaz środków odurzających	nieklasyfikowany
Stosowanie w ciąży	kategoria B
Farmakokinetyka
Biodostępność	86%
Okres półtrwania	2-8 h
Wiązanie z białkami osocza i tkanek	98 do 99%

Difenhydramina, chlorowodorek difenhydraminy, C₁₇H₂₁NO · HCl - pochodna etanoloaminy, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji dostępny bez recepty. Wykazuje silne działanie ośrodkowe i cholinolityczne. Hamuje podrażnienie błędnika. Podawany jest profilaktycznie w celu zapobiegania kinetozom. Działa dwa razy silniej od dimenhydrynatu.

[edytuj] Działanie i użycie

Difenhydramina działa na ośrodkowy układ nerwowy, blokując działanie histaminy w receptorach H₁. Zmniejsza kurczliwość mięśni gładkich. Stosowana w przypadkach choroby lokomocyjnej, nieżytu nosa wywołanego alergią, pokrzywki oraz po użądleniach i ukąszeniach owadów.

Difenhydramina, tak jak inne leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji, wykazuje działanie antycholinergiczne, dlatego powszechnym efektem ubocznym jest senność wraz z nadmiernym uspokojeniem, obniżeniem sprawności ruchowej, suchością w ustach i gardle, zaczerwienieniem skóry, szybkim i nieregularnym biciem serca, porażeniem akomodacji oka, światłowstrętem (fotofobia), utrudnieniem oddawania moczu, zaparciami, trudnościami ze skupieniem uwagi, utratą pamięci krótkotrwałej, halucynacjami, dezorientacją i stanami delirium (obłęd, majaczenie).

Difenhydramina, z uwagi na powodowanie senności, znalazła zastosowanie w środkach o działaniu nasennym bądź wspomagającym zasypianie, np APAP Noc ^[1]

Ze względu na swoje własności psychoaktywne difenhydramina jest używana rekreacyjnie, wywołuje realistyczne omamy wzrokowe i słuchowe wraz z szeregiem nieprzyjemnych efektów ubocznych, podobnych do tych wywołanych użyciem alkaloidów tropanowych.

Przypisy

Przeczytaj zastrzeżenia dotyczące pojęć medycznych w Wikipedii!