Kwas propionowy (kwas propanowy wg obecnej nomenklatury IUPAC) – organiczny związek chemiczny z grupy kwasów karboksylowych o wzorze C2H5COOH.
W temperaturze pokojowej jest to bezbarwna ciecz rozpuszczalna w wodzie, o nieprzyjemnym ostrym zapachu, stosowana przy wyrobie rozcieńczalników oraz substancji zapachowych. Występuje w mleku i jest wytwarzany w przewodzie pokarmowym zwierząt.
Jest stosowany w przemyśle spożywczym jako środek do konserwacji żywności o symbolu E-280. Dodawany do chleba paczkowanego krojonego i chleba żytniego oraz do wyrobów ciastkarskich. Maksymalna dawka 3000 mg/kg. Dodawany jest również do pasz zwierzęcych jako środek przeciwpleśniowy.
Bakterie propionowe należące do rodzaju Propionibacterium wytwarzają kwas propionowy w fermentacji propionowej i mają zdolność rozkładu cukrów, błonnika i pektyn. Guma guar oraz pektyny są znacznie szybciej metabolizowane przez bakterie jelita grubego. Wytwarzany w tym procesie kwas propionowy i kwas masłowy, korzystnie oddziałuje na organizm człowieka. Kwas propionowy sprzyja hamowaniu syntezy cholesterolu, a kwas masłowy może być stymulatorem jelitowego systemu odpornościowego.
[edytuj] Dane przeciwpożarowe
Kwas propionowy jest palną cieczą. Pary tworzą z powietrzem mieszaniny wybuchowe. Gromadzą się w dolnych partiach pomieszczeń i w zagłębieniach terenu.
Parametry:
- temperatura zapłonu: 54 °C
- temperatura samozapłonu: 475-515 °C
- klasa wybuchowości – IIA
- klasa niebezpieczeństwa pożarowego – 2
- granice wybuchowości: 2,9-12,1%
[edytuj] Oddziaływanie na człowieka i działania uboczne
Kwas propionowy jest wchłaniany do organizmu człowieka przez drogi oddechowe, skórę i przewód pokarmowy. Wdychane pary kwasu drażnią śluzówkę jamy ustnej, oczu, nosa, górnych dróg oddechowych. Działanie kwasu propionowego może spowodować łzawienie, nieżyt nosa, kaszel, bóle w klatce piersiowej, nieżyt żołądka. Kwas propionowy w kontakcie ze skórą powoduje oparzenia. Oparzenia oczu mogą doprowadzić do utraty wzroku bez możliwości wyleczenia.
Przypisy
