Dynamo Moskwa (piłka nożna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy sekcji piłkarskiej klubu Dinamo Moskwa. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Football pictogram.svg Dinamo Moskwa
«Динамо» Москва
Pełna nazwa футбольный клуб
«Динамо» Москва
Przydomek Biało-Niebiescy
Milicjanci
Barwy          
Data założenia 1923
Liga Priemjer-Liga
Stadion Arena Khimki
Prezes Rosja Borys Rotenberg[1]
Trener Rosja Stanisław Czerczesow
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Dynamo Moskwa (Футбольный клуб «Динамо» Москва, Futbołnyj Klub "Dinamo" Moskwa) – rosyjski klub sportowy z siedzibą w Moskwie, znany głównie z sekcji piłki nożnej i hokeja na lodzie (artykuł opisuje klub piłkarski), w sezonie 2013/14 drużyna piłkarzy występuje w Premier Lidze. W czasach Związku Radzieckiego klub podlegał Ministerstwu Spraw Wewnętrznych.

Głównymi rywalami Dinama Moskwa są kluby Spartak i Zenit. Derby ze Spartakiem są najstarsze w Rosji, to jest od pierwszego mistrzostwa ZSRR. Spotkania z Zenitem, często są „brudne”, tym meczom towarzyszą walki i wzajemne obelgi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Trudne początki (1923—1924)[edytuj | edytuj kod]

Towarzystwo sportowe "Dinamo" zostało założone w 1923 roku. Zadanie sformowania drużyny piłkarskiej Dinama przypadło Fiodorowi Czulkowowi grającemu wcześniej w piłkę nożną w zespole KFS. Czulkow włączył do drużyny głównie swoich byłych znajomych z boiska - tak więc do drużyny trafili m.in. Wasyl Żytariew i Michaił Dienisow.

Na swój pierwszy mecz (17 czerwca 1923) wyszli oni w białych koszulkach z czarnym kołnierzem[2] . Był to ćwierćfinał regionalnych rozgrywek z zespołem "Krasnej Presnii". Dinamowcy przegrali 2–3 po spornym rzucie karnym w końcówce meczu. Pierwszego gola w historii drużyny zdobył Wasyl Żytariew. Skład Dinama wyglądał następująco: Czulkow - Pietrow, Ignatow, Łenchikow - Owiećkin, Niewierow, Szumieł - Troicki, Denisow, Żytariew i Titow


Dinamo przegrało swój pierwszy mecz 2–3 po kontrowersyjnym rzucie karnym w 82' minucie.

Pierwsze sukcesy (1925—1935)[edytuj | edytuj kod]

Jeszcze zanim powstała ogólnokrajowa liga, Biało-Niebiescy odnosili lokalne sukcesy, takie jak mistrzostwo Moskwy (pierwsze w 1926) i Puchar Towarzystwa Sportowego Dinamo (1929). Swój pierwszy międzynarodowy mecz Dinamo rozegrało 6 września 1926 wygrywając aż 7–1 z reprezentacją robotników Łotwy[3] .

W tym czasie tworzyły się późniejsze symbole klubu. W 1926 roku Aleksandr Borisow stworzył logo Dinama, które z drobnymi poprawkami dotrwało w tej wersji do dziś. Dwa lata później (1928) zbudowany został Centralny Stadion Dinama na którym piłkarze moskiewskiej drużyny rozgrywali swoje "domowe" mecze aż do roku 2008.

Lata sławy[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy ogólnokrajowe rozgrywki ligowe ZSRR odbyły się wiosną 1936 roku i na pierwszej pozycji zakończyła je drużyna moskiewskiego Dinama. Biało-Niebiescy wygrali wszystkie 6 meczów i z kompletem punktów wyprzedzili Kijowian. W sezonie jesiennym wyprzedził ich tylko lokalny rywal - Spartak. Rok później Dinamowcy wrócili na ligowy szczyt, a do tego zdobyli Puchar kraju wygrywając w finale z Dinamem Tbilisi 5–2.

Po 3 latach przerwy Dinamo sięgnęło po mistrzostwo po raz kolejny. Tak więc do wybuchu II wojny światowej klub z Moskwy zgromadził 3 mistrzostwa i 1 puchar kraju.

3-letnia przerwa w ogólnokrajowych rozgrywkach nie zaszkodziła Biało-Niebieskim. W 1945 roku Dinamo w trochę odmienionym składzie zdobyło mistrzostwo ZSRR rozgramiając większość rywali, a jedynym zespołem jaki zdołał ich pokonać był CSKA Moskwa. W listopadzie tegoż roku jako pierwsza w historii Radziecka drużyna, piłkarze z Moskwy wybrali się na zachód, do Wielkiej Brytanii, gdzie zremisowali z Chelsea F.C. 3–3 i Glasgow Rangers 2–2, zaś wygrali efektownie z Cardiff City 10–1 oraz z słynnym wówczas Arsenalem (ze S. Matthewsem w składzie) 4–3.

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Seria sukcesów przedłużyła się wraz z przyjściem do klubu świetnego bramkarza Lwa Jaszyna. Przez 20 lat gry w klubie (1950—1971) Jaszyn zdobył pięciokrotnie tytuł mistrza ZSRR, a puchar kraju trzykrotnie.

Lata 70. i 80. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

Po okresie dominacji schedę po moskiewskim Dinamie w lidze przejęły: Spartak a potem również Dynamo Kijów. W 1972 roku miało miejsce ważne międzynarodowe wydarzenie w historii Dinama z Moskwy, które dotarło do finału Pucharu Zdobywców Pucharów przegrywając w nim 2–3 ze szkockim Rangers F.C.. Mimo końca kariery Lwa Jaszyna Dinamo wciąż dysponowało niezłym składem, który w 1973 i 1975 roku zajął trzecie miejsce w lidze. Wiosną 1976 roku Dinamowcy Moskwy zdobyli swoje ostatnie (11-te) mistrzostwo ZSRR. Rok później sięgnęli po krajowy puchar.

Następna dekada, już mniej udana. Słabe mecze przeplatały się z dobrymi - Dinamo kończyło sezon 1984 na odległym 16 miejscu w lidze jednocześnie zdobywając krajowy puchar, a w sierpniu 1985 roku odpadło z rozgrywek pucharowych już w 1/16.

Lata 90.[edytuj | edytuj kod]

Lata dziewięćdziesiąte rozpoczęły się od wstrząsu dla całego świata - w 1991 roku rozpadł się Związek Radziecki. Wraz z nim przestała istnieć radziecka liga piłkarska, co oznaczało że w każdym z nowo powstałych państw rozgrywki odbywać się będą osobno. Swój pierwszy sezon w Federacji Rosyjskiej Dinamowcy mogą zaliczyć do udanych - zajęli trzecie miejsce w lidze. Rok później powtórzyli to osiągnięcie. Sezon 1994 Dinamo zakończyło na drugim ligowym miejscu, a rok później zdobyło Puchar Rosji wygrywając w finale po karnych z Rotorem Wołgograd.

Po raz kolejny Dinamo Moskwa na ligowym podium znalazło się w sezonie 1997, wyprzedzone jedynie przez Spartak, i wołgogradzki Rotor.

Po roku 2000[edytuj | edytuj kod]

Na początku XXI wieku klub pozyskiwał wielu sponsorów, co umożliwiło rozwój i kupno wielu nowych zawodników. Wyniki jednak nie przychodziły. Klub optymistycznie wchodzący w nowe tysiąclecie jako piąta drużyna Rosji, potem dołował, szczególnie w latach 2004 i 2006, kiedy to zajmował odległe dwucyfrowe miejsca. W 2007 roku sytuacja się poprawiła, a Dinamowcy ukończyli sezon jako szósta drużyna kraju, dochodząc też do ćwierćfinału rozgrywek pucharowych. Z początkiem 2008 r. nowym sponsorem klubu został Alszir Usmanow, właściciel holdingu Metalloinvest oraz kilku innych dużych podmiotów gospodarczych. Spowodowało to, że przed sezonem 2008 drużyna z Moskwy stawiana była jako kandydat do podium, a w przyszłości pewnie i do mistrzostwa. Biało-Niebiescy zakończyli ten sezon na III miejscu. Od 2010 roku sponsorem Dinama jest drugi co do wielkości bank w Rosji - Bank VTB.

Aleksandr Kokorin

Choć Dinamo przegrało 5 pierwszych meczów ligowych sezonu 2012/13 to zakończyło ten sezon na niezłej 7-ej pozycji, a mogło być lepiej gdyby nie sensacyjna porażka z "outsiderem" ligi Ałaniją Władykaukaz 0–1. W następnym sezonie Biało-Niebiescy zajęli 4 miejsce po drodze pokonując późniejszych mistrzów CSKA Moskwa (2–0 na wyjeździe i 4–2 u siebie) i wicemistrzów Zenit Petersburg (4–2 na wyjeździe).

Po wygranych kwalifikacjach w sezonie 2014/15 Dinamo zadebiutowało w rozgrywkach Ligi Europy UEFA, gdzie sensacyjnie odniosło serię zwycięstw stając się trzecią drużyną w historii tych rozgrywek, która wygrała wszystkie mecze fazy grupowej.


Rosja Bilans występów klubu piłkarskiego Dinamo w rozgrywkach ligowych Rosji
(Stan na 31 grudnia 2014)
Generic football.png
Poziom Liga Razy M Z R P B+ B- Pkt Sezon(y) Awansów Spadków
I Priemjer-Liga 13 sez. 390 156 102 132 518 458 ? od 2002— -
II Pierwyj Dywizjon - -
III Wtaroj Dywizjon -
IV Trietja liga* -
V Liga Amatorska


Logo klubu[edytuj | edytuj kod]

Stroje[edytuj | edytuj kod]

1924
1937
1953
1970
1977
1984
2007
2012
2013

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Trofea międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

FIFA Logo (2010).svg Zdobyte trofea w rozgrywkach międzynarodowych
(Stan na 25 października 2014)
Generic football.png
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)
UEFA Cup (adjusted).png
Puchar UEFA/ Liga Europy
zdobywca -
finalista -
Coppacoppe.png
Puchar Zdobywców
zdobywca -
finalista 1 1972

Trofea krajowe[edytuj | edytuj kod]

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Zdobyte trofea w rozgrywkach ZSRR
(Stan na )
Generic football.png
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)



Mistrzostwo
I miejsce 11 1936 (w), 1937, 1940, 1945, 1949, 1954, 1955, 1957, 1959, 1963, 1976
II miejsce 11 1936 (j), 1946, 1947, 1948, 1950, 1956, 1958, 1962, 1967, 1970, 1986
III miejsce 5 1952, 1960, 1973, 1975, 1990

Puchar
zdobywca 6 1937, 1953, 1967, 1970, 1977, 1984
finalista 5 1945, 1949, 1950, 1955, 1979
Supercup.png
Superpuchar
zdobywca 1 1977
finalista 1 1984
Rosja Zdobyte trofea w rozgrywkach Rosji
(Stan na 25 października 2014)
Generic football.png
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)



Mistrzostwo
I miejsce -
II miejsce 1 1994
III miejsce 4 1992, 1993, 1997, 2008
Simple gold cup.svg
Puchar
zdobywca 1 1995
finalista 4 1997, 1999, 2012

Aktualny Skład[edytuj | edytuj kod]

Stan na 1 stycznia 2015

Canchita de fútbol.svg
Szunin
Douglas T.
Hubočan
Żyrkow
Rotienberg
Vainqueur
Yusupow
Dzsudzsak
Ionow
Kokorin
K. Kuranyi
Skład w meczu z Mordowią Sarańsk (2–1)
12 kwietnia 2015
Nr Poz. Piłkarz
1 BR Rosja Anton Szunin
2 OB Rosja Grigorij Morozow
3 OB Holandia Alexander Büttner
4 OB Kongo Christopher Samba
5 OB Holandia Douglas Franco Teixeira
6 PO Francja William Vainqueur
7 PO Węgry Balázs Dzsudzsák
8 PO Rosja Artur Yusupow
9 NA Rosja Aleksandr Kokorin
11 PO Rosja Aleksiej Ionow
13 OB Rosja Władimir Granat
Nr Poz. Piłkarz
14 PO Francja Mathieu Valbuena
15 OB Słowacja Tomáš Hubočan
18 PO Rosja Jurij Żyrkow
21 BR Rosja Roman Berezowski
22 NA Niemcy Kevin Kurányi
23 PO Bułgaria Stanisław Manolew
25 OB Rosja Aleksiej Kozłow
27 PO Rosja Igor Dienisow
30 BR Rosja Władimir Gabułow
47 PO Rosja Roman Zobnin

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

Aktualny sezon[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]