Esz (litera)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ʃ ʃ

Esz (Ʃʃ) jest literą alfabetu łacińskiego. Została wprowadzona przez Isaaca Pitmana w roku 1847 do jego alfabetu fonetycznego do oznaczania spółgłoski szczelinowej zadziąsłowej bezdźwięcznej. Obecnie jest używana w IPA oraz w alfabetach kilku języków afrykańskich.

Majuskuła esz przypomina literę grecką sigma (Σ σ ς), natomiast minuskuła przypomina literę "długie s" (ſ) i symbol całki (∫).

Unicode[edytuj | edytuj kod]

W Unicode litera jest zakodowana:

  • Ʃ - wielka litera łacińska esz - U+01A9
  • ʃ - mała litera łacińska esz - U+0283