Grzegorz Mielcarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grzegorz Mielcarski
Grzegorz Mielcarski 2.jpg
Imię i nazwisko Grzegorz Mielcarski
Data i miejsce
urodzenia
19 marca 1971
Chełmno,  Polska
Pozycja napastnik
Wzrost 188 cm
Masa ciała 83 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1986–1987
1987–1989
1989–1992
1993
1993–1994
1994
1994–1995
1995–1999
1999–2000
2000–2001
2001
2002–2003
Orzeł Chełmno
Polonia Bydgoszcz
Olimpia Poznań
Servette Genewa
Górnik Zabrze
Olimpia Poznań
Widzew Łódź
FC Porto
UD Salamanca
Pogoń Szczecin
AEK Ateny
Amica Wronki

Ogółem w Ekstraklasie:


88 (28)
6 (1)
23 (8)
11 (4)
17 (7)
41 (8)
19 (2)
20 (9)
2 (2)
9 (2)

168 (58)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1991–1998  Polska 10 (1)
Dorobek medalowy

Grzegorz Mielcarski (ur. 19 marca 1971 w Chełmnie) – były polski piłkarz grający na pozycji napastnika, reprezentant Polski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę rozpoczynał w sezonie 1986/87 od występów w Orle Chełmno. Następnie przeniósł się do Polonii Bydgoszcz. Stamtąd przeszedł do występującej w I lidze Olimpii Poznań, w której zadebiutował 19 listopada 1989 w meczu ze Śląskiem Wrocław (1:1)[1]. W Olimpii Mielcarski grał przez 3,5 roku (zajmował z klubem kolejno 5, 8, 14 miejsce w lidze), a następnie przeszedł do szwajcarskiego zespołu Servette Genewa. Zagrał tam w 6 meczach i strzelił 1 bramkę, a Servette zajęło 3 miejsce w lidze.

Po pół roku napastnik wrócił do Polski, do Górnika Zabrze. Zagrał tam w 23 meczach i strzelił 8 bramek (3 miejsce w lidze), a następnie wrócił na krótko do Olimpii Poznań. Kolejnym klubem Mielcarskiego był Widzew Łódź, w którego barwach zadebiutował 5 listopada 1994 w meczu z Rakowem Częstochowa (2:2)[2]. Pierwszą bramkę dla Widzewa strzelił 4 marca 1995 w meczu z Wartą Poznań (2:0)[3]. 11 czerwca uzyskał hat-tricka w spotkaniu z Hutnikiem Kraków (4:0)[4]. Mielcarski w łódzkim klubie zagrał w 17 meczach i strzelił 7 bramek, zajął z nim 2 miejsce w lidze.

Dobre występy Mielcarskiego zainteresowały portugalskie FC Porto, dokąd został ściągnięty w kolejnym sezonie. Łącznie przez 4 lata zawodnik zagrał tam w 41 meczach ligowych i strzelił 8 bramek. Czterokrotnie zdobywał mistrzostwo Portugalii, a raz krajowy puchar.

Na sezon 1999/00 przeniósł się do hiszpańskiego klubu UD Salamanca, z którą zajął 4 miejsce w Segunda Division. Rok później wrócił do Polski, tym razem do Pogoni Szczecin. Zadebiutował w niej 29 lipca 2000 w meczu ze Śląskiem Wrocław (2:0)[5]. Pierwszą bramkę dla Pogoni strzelił 12 sierpnia w meczu z Orlenem Płock (3:2)[6]. Mielcarski zajął z Pogonią 2 miejsce w I lidze.

Przed kolejnym sezonem zawodnik przeszedł do greckiego AEK Ateny, w którym zagrał tylko w 2 meczach, strzelając 2 bramki. Na koniec kariery wrócił do ojczyzny, do Amiki Wronki. W jej barwach zadebiutował 14 marca 2003 w meczu z Legią Warszawa (3:4)[7]. Pierwszą bramkę dla zespołu z Wronek zdobył 19 marca z Polonią Warszawa (1:3)[8]. Swój ostatni mecz ligowy Mielcarski rozegrał 23 listopada z Górnikiem Łęczna (3:2)[9].

25 sierpnia 2010 Mielcarski wystąpił w meczu I rundy Pucharu Polski na szczeblu okręgu mazowieckiego, w którym zespół Canal+Sport złożony z dziennikarzy i ekspertów stacji[10] przegrał z Kosą Konstancin 1:3[11].

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1986/87 Orzeł Chełmno  Polska
1987/88 Polonia Bydgoszcz  Polska III liga
1988/89 Polonia Bydgoszcz  Polska III liga
1989/90 Olimpia Poznań  Polska I liga 17 0
1990/91 Olimpia Poznań  Polska I liga 29 14
1991/92 Olimpia Poznań  Polska I liga 31 9
1992/93 (j) Olimpia Poznań  Polska I liga 11 5
1992/93 (w) Servette Genewa  Szwajcaria Liga Nationale A 6 1
1993/94 Górnik Zabrze  Polska I liga 23 8
1994/95 (j) Olimpia Poznań  Polska I liga 11 4
1994/95 Widzew Łódź  Polska I liga 17 7
1995/96 FC Porto  Portugalia Primeira Divisão 5 2
1996/97 FC Porto  Portugalia Primeira Divisão 12 1
1997/98 FC Porto  Portugalia Primeira Divisão 12 3
1998/99 FC Porto  Portugalia Primeira Divisão 12 2
1999/00 UD Salamanca  Hiszpania Segunda División 19 2
2000/01 Pogoń Szczecin  Polska I liga 20 9
2001/02 (j) AEK Ateny  Grecja Alpha Ethniki 2 2
2002/03 (w) Amica Wronki  Polska I liga 8 2
2003/04 (j) Amica Wronki  Polska I liga 1 0
2010/11 (j) Canal+Sport  Polska

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Polski Mielcarski zagrał w 10 meczach i strzelił 1 bramkę. Zdobył z nią wicemistrzostwo olimpijskie w Barcelonie w 1992.

Mecze w reprezentacji Polski[edytuj | edytuj kod]

l.p. Data Miejsce Przeciwnik Rezultat Rozgrywki Grał Uwagi
1. 21 sierpnia 1991 Gdynia  Szwecja
2-0
towarzyski
do 57'
2. 18 listopada 1992 Iława  Łotwa
1-0
towarzyski
90'
Bramka
3. 26 listopada 1992 Buenos Aires  Argentyna
0-2
towarzyski
od 49'
4. 29 listopada 1992 Montevideo  Urugwaj
1-0
towarzyski
do 45'
5. 1 lutego 1993 Nikozja  Cypr
0-0
towarzyski
do 59'
6. 3 lutego 1993 Ramat Gan  Izrael
0-0
towarzyski
od 46'
7. 17 sierpnia 1994 Radom  Białoruś
1-1
towarzyski
90'
Żółta kartka
8. 4 września 1994 Ramat Gan  Izrael
1-2
elim. Euro 1996
do 59'
9. 25 marca 1998 Warszawa  Słowenia
2-0
towarzyski
od 61'
10. 22 kwietnia 1998 Osijek  Chorwacja
1-4
towarzyski
do 51'

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Od grudnia 2004 roku Mielcarski pełnił funkcję dyrektora sportowego Wisły Kraków. Do klubu sprowadził m.in. Jakuba Błaszczykowskiego i trenera Dana Petrescu[12]. 31 stycznia 2006 roku złożył rezygnację[13], uzasadniając ją brakiem możliwości współpracy z obecnym zarządem klubu i realizacji powierzonych mu zadań, głównie ze względu na konflikt z ówczesnym p.o. prezesa Zdzisławem Kapką i ściśle z nim współpracującym menedżerem, właścicielem niemieckiej firmy Avance Sport, Adamem Mandziarą[potrzebne źródło] – w październiku 2005 sprzeciwił się przelewowi na konto Avance Sport 640 tys. euro za rzekome usługi menedżerskie[14][15]; złożono do prokuratury wniosek o wszczęcie dochodzenia w sprawie próby wyłudzenia pieniędzy, klub zwrócił się też do FIFA o cofnięcie licencji menedżerskiej Mandziarze[16].

Pomimo początkowego odrzucenia rezygnacji przez właściciela Bogusława Cupiała i zaproponowania mu stanowiska wiceprezesa ds. sportowych, Mielcarski na początku lutego odszedł z Wisły[17].

Następnie zajął się komentowaniem meczów piłkarskich Ekstraklasy i reprezentacji w Canal+ Sport, Canal+ Sport 2 i TVP.

Na początku 2009 roku zarząd PZPN nominował Mielcarskiego do Wydziału Zagranicznego związku. Decyzja została ogłoszona, zanim były piłkarz wyraził swoją zgodę na to powołanie. Nie czując tego wydziału i jego misji, nominację odrzucił[18].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]