Ignacy Wyssogota Zakrzewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ignacy Wyssogota Zakrzewski
Ignacy Wyssogota Zakrzewski
Ignacy Wyssogota Zakrzewski
Wyssogota
Wyssogota
Data urodzenia 1745
Miejsce urodzenia Białcz
Data śmierci 15 lutego 1802
Miejsce śmierci Żelechów
Rodzina Wyssogota-Zakrzewscy
Rodzice Izydor Wyssogota-Zakrzewski
Izabela Radomicka
Małżeństwo Konstancja Wyssogota-Zakrzewska
Dzieci Marianna Wyssogota-Zakrzewska, Agnieszka Wyssogota-Zakrzewska, Tadeusz Wyssogota-Zakrzewski
Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława

Ignacy Wyssogota Zakrzewski herbu Wyssogota (ur. 1745, zm. 15 lutego 1802) – pierwszy prezydent Warszawy, chorąży poznański 1790-1795, stolnik poznański 1787-1790, podczaszy poznański 1786-1787, poseł na Sejm Czteroletni, wolnomularz, odznaczony Orderem Orła Białego (1792) i Orderem Świętego Stanisława (1792). [1]

Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 roku[2]. Posłował z województwa poznańskiego na Sejm Czteroletni w 1788 roku[3]. W 1791 był współzałożycielem Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej. W 1792 został na krótko prezydentem Warszawy, lecz wkrótce Targowica pozbawiła go tej funkcji. Był członkiem sprzysiężenia, przygotowującego wybuch powstania kościuszkowskiego[4], w kwietniu 1794 po wypędzeniu Rosjan ze stolicy w wyniku insurekcji warszawskiej objął ponownie prezydenturę. 17 kwietnia stanął na czele Rady Zastępczej Tymczasowej. Wszedł następnie do Rady Najwyższej Narodowej jako szef jej Wydziału Żywności. Nagrodzony złotą obrączką Ojczyzna Obrońcy Swemu nr 12[5]. Po upadku powstania został uwięziony w Petersburgu, uwolniony w 1796. Resztę życia spędził w swoim majątku w Żelechowie, gdzie został także pochowany na tamtejszym cmentarzu. Na nagrobku znajduje się napis zwierający dwa błędy. Podana jest błędna data jego śmierci (powinno być 1802, a nie 1801). Napis podaje także, że Wyssogota-Zakrzewski był prezesem Rady Nieustającej. Nie jest to prawda, gdyż był członkiem Rady Tymczasowej.

Dla uczczenia jego pamięci jedna z pierzei Rynku Starego Miasta w Warszawie nosi nazwę Strony Zakrzewskiego. Wcześniej nazywała się Zamkowa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Zahorski, Ignacy Wyssogota Zakrzewski - prezydent Warszawy, Wydawnictwo PWN, 1963

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 265.
  2. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 528.
  3. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 314.
  4. Bartłomiej Szyndler, Powstanie kościuszkowskie 1794, Warszawa 1994, s. 33.
  5. Gazeta Rządowa, nr 69 11 września 1794 roku, s. 277.