Janusz Zemke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Janusz Zemke
Zemke Janusz.jpg
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1949
Kowalewo Pomorskie
Poseł do PE VII kadencji
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Okres urzędowania od 14 lipca 2009
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Srebrny Medal "Za zasługi dla obronności kraju"
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Janusz Władysław Zemke (ur. 24 lutego 1949 w Kowalewie Pomorskim) – polski polityk, poseł na Sejm w latach 1989–2009 (X, I, II, III, IV, V i VI kadencji), były wiceminister obrony narodowej, poseł do Parlamentu Europejskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent IV Liceum Ogólnokształcącego im. Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. W 1970 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, następnie w 1977 uzyskał stopień doktora nauk politycznych w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR w Warszawie. Posiada stopień porucznika rezerwy.

Od 1969 do rozwiązania należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1980 był etatowym pracownikiem aparatu partyjnego. Do 1981 pracował w wydziale socjalno-zawodowym KC. Od 1981 do 1983 był sekretarzem ds. propagandy, a od 1983 do 1986 sekretarzem ds. organizacyjnych KW w Bydgoszczy. W okresie 1986–1989 pracował jako zastępca kierownika w KC. Od 1989 do 1990 sprawował funkcję I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Bydgoszczy[1]. W 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej (zasiadał we władzach krajowych tej partii), następnie w 1999 do Sojuszu Lewicy Demokratycznej (jest członkiem zarządu krajowego ugrupowania).

Od 1989 do 2009 nieprzerwanie zasiadał w Sejmie. W 1989 został wybrany z ramienia PZPR, w 1991, 1993, 1997, 2001 i 2005 uzyskiwał mandat posła na Sejm kolejnych kadencji z ramienia SLD. W latach 2001–2005 pełnił funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej.

W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz szósty został posłem, kandydując z listy koalicji Lewica i Demokraci w okręgu bydgoskim i otrzymując 42 347 głosów. Był przewodniczącym Komisji Obrony Narodowej, zasiadał w Komisji do Spraw Służb Specjalnych (okresowo jako jej przewodniczący), a od 2008 w klubie Lewica. W 2009 uzyskał mandat deputowanego do Parlamentu Europejskiego VII kadencji z wynikiem 69 776 głosów[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Informacje w BIP IPN. [dostęp 15 lipca 2012].
  2. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 15 października 2011].
  3. Medale Wojska Polskiego dla parlamentarzystów. wp.mil.pl, 17 lutego 2010. [dostęp 15 października 2011].
  4. Obchody Święta Wojsk Lądowych. wojsko-polskie.pl, 29 września 2005. [dostęp 3 lipca 2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]