Jean-Éric Vergne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jean-Eric Vergne
Jean-Éric Vergne podczas Festival Automobile International 2012
Jean-Éric Vergne podczas Festival Automobile International 2012
Pełne imię i nazwisko Jean-Eric Vergne
Kraj  Francja
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1990
Pontoise
Sezon 2014
Seria Formuła 1
Zespół Scuderia Toro Rosso
Samochód STR9
Nr startowy 25
Partnerzy Daniił Kwiat
Sukcesy

2007: Francuska Formuła Renault Campus (mistrz)
2008: Francuska Formuła Renault (mistrz nieoficjalny)
2009: Formuła Renault Eurocup (wicemistrz)
2009: Formuła Renault 2.0 WEC (wicemistrz)
2010: Brytyjska Formuła 3 (mistrz)
2011: Formuła Renault 3.5 (wicemistrz)

Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Jean-Éric Vergne (ur. 25 kwietnia 1990 w Pontoise) – francuski kierowca wyścigowy. Od sezonu 2012 reprezentuje Toro Rosso w Formule 1.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Formuła Renault[edytuj | edytuj kod]

Francuz rozpoczął karierę w 2001 roku, od startów w kartingu. W sezonie 2007 zadebiutował we Francuskiej Formule Renault Campus. W pierwszym roku startów zdobył tytuł mistrzowski.

W latach 2008–2009 łączył starty pomiędzy europejskim, a zachodnioeuropejskim Pucharem Formuły Renault, we francuskiej ekipie SG Formula. W pierwszym podejściu zmagania w nich zakończył odpowiednio na 6. i 4. miejscu w końcowej klasyfikacji (został nieoficjalnym mistrzem Francuskiej Formuły Renault). W drugim został dwukrotnie wicemistrzem (w obu przypadkach uległ Hiszpanowi, Albertowi Coście).

Formuła 3[edytuj | edytuj kod]

Na sezon 2010 Francuz podpisał kontrakt z mistrzowskim zespołem Carlin Motorsport, na starty w Brytyjskiej Formule 3. Vergne zdominował rywalizację w brytyjskiej serii, zwyciężając w 13 z 29 wyścigów, w tym 11 razy startował z pole position. Tytuł zapewnił sobie na rundę przed zakończeniem sezonu. Z brytyjskim zespołem wziął udział również w prestiżowym wyścigu Masters of Formula 3 (zajął w nim 4. pozycję).

Oprócz regularnych startów w tej serii, Vergne wystąpił również w dwóch rundach nowo-utworzonej serii GP3, we francuskiej ekipie Tech 1 Racing. W ciągu czterech wyścigów dwukrotnie dojechał na punktowanej pozycji, zajmując czwarte i piąte miejsce. W klasyfikacji generalnej został sklasyfikowany na 17. pozycji. Z tą samą ekipą wziął też udział w trzech ostatnich rundach sezonu World Series by Renault. Podczas sześciu wyścigów, Jean-Éric Vergne czterokrotnie stanął na podium (w tym raz zwyciężył, na brytyjskim torze Silverstone, po dyskwalifikacji Argentyńczyka Estebana Guerrieri). Ostatecznie w klasyfikacji generalnej zajął 8. miejsce.

W sezonie 2011 Vergne został etatowym zawodnikiem zespołu Carlin. Francuz do ostatniego wyścigu walczył o tytuł mistrzowski ze swoim partnerem Robertem Wickensem, jednak ostatecznie przegrał z nim rywalizację o dziewięć punktów. W trakcie zmagań Vergne dziewięciokrotnie znalazł się na podium, w tym odnosząc pięć zwycięstw (z czego dwa na węgierskim torze Hungaroring).

Formuła 1[edytuj | edytuj kod]

14 grudnia 2011 został potwierdzony jako kierowca wyścigowy Scuderia Toro Rosso w Formule 1. W pierwszym sezonie startów czterokrotnie kończył wyścigi na ósmym miejscu (w Malezji, Belgii, Korei Południowej i Brazylii). Ostatecznie uzbierane szesnaście punktów dało mu siedemnaste miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców. Rok później walka pomiędzy Vergne a Danielem Ricciardo o posadę kierowcy w Red Bull Racing rozgorzała na dobre, ponieważ Mark Webber ogłosił zakończenie kariery. W pierwszej części sezonu lepiej spisywał się Francuz, który Grand Prix Kanady ukończył na szóstej pozycji. Jednak w drugiej połowie sezonu Vergne w ogóle nie zdobywał punktów, a Ricciardo niejednokrotnie plasował się w pierwszej dziesiątce. Ostatecznie to Australijczyk przeszedł do zespołu mistrzowskiego, jednak Francuzowi udało się wynegocjować przedłużenie kontraktu.

Przed sezonem 2014 Francuz był świadomy, że będzie to najprawdopodobniej jego ostatni sezon w Toro Rosso, który odgrywał rolę juniorskiego zespołu Red Bulla. Toteż wiedział, że jedyną rzeczą, która może przedłużyć jego przyszłość w Formule 1 mogą być regularne, dobre wyniki w nowym sezonie. Jego sytuację pogorszyły jednak nowe przepisy dotyczące wagi bolidu, podjął więc próby zrzucenia kilogramów, które spowodowały nawet, że przez krótki okres musiał przebywać w szpitalu. Sezon 2014 rozpoczął od ósmej pozycji w wyścigu o Grand Prix Malezji. Jednak bardziej zwrócono uwagę na debiutującego partnera Francuza - Daniiła Kwiata, który zdobył swoje pierwsze punktu. W kolejnych wyścigach Francuz zdobywał punkty dwukrotnie częściej niż Rosjanin. Jednak ku jego niezadowoleniu, gdy ogłoszono odejście Vettela z Red Bull Racing, to Rosjanin został zatrudniony jako etatowy kierowca austriackiej ekipy. Dzięki tej sytuacji znowu liczył się jako kandydat do przyszłorocznego bolidu Toro Rosso, a zakontraktowany Max Verstappen popierał jego kandydaturę, ze względu na duże doświadczenie Vergne'a. Ponadto zdobyte 22 punkty w sezonie były najlepszym wynikiem Francuza w karierze. Gdy sprawa nowego kontraktu Francuza wydawała się tylko kwestią czasu, 28 listopada włoska ekipa ogłosiła zatrudnienie Carlosa Sainza Jr, co oznaczało pożegnanie Francuza z posadą kierowcy w Toro Rosso.

Starty w Formule 1[edytuj | edytuj kod]

Stan: 23 listopada 2014

Tablica wyników[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Samochód Silnik Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2012 Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR7 Ferrari V8 Type 056 Australia
AUS
Malezja
MAL
Chińska Republika Ludowa
CHN
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Kanada
KAN
Unia Europejska
EUR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Japonia
JPN
Korea Południowa
KOR
Indie
IND
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ABU
Stany Zjednoczone
USA
Brazylia
BRA
16 17
11 8 16 14 12 12 15 NU 14 14 16 8 NU NU 13 8 15 12 NU 8
2013 Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR8 Ferrari V8 Type 056 Australia
AUS
Malezja
MAL
Chińska Republika Ludowa
CHN
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Kanada
KAN
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Korea Południowa
KOR
Japonia
JPN
Indie
IND
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ABU
Stany Zjednoczone
USA
Brazylia
BRA
13 15
12 10 12 NU NU 8 6 NU NU 12 12 NU 14 18 12 13 17 16 15
2014 Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR9 Renault Energy F1-2014 1.6T V6 Australia
AUS
Malezja
MAL
Bahrajn
BHR
Chińska Republika Ludowa
CHN
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Kanada
KAN
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Japonia
JPN
Rosja
RUS
Stany Zjednoczone
USA
Brazylia
BRA
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ABU
22 13
8 NU NU 12 NU NU 8 NU 10 13 9 11 13 6 9 13 10 13 12

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Sezon
Zgł.
Starty
PKT
P.
P1
P2
P3
Punkt.
PP
NO
NS
DK
Zespoły
2012 2020 2020 1616 1717 000-- 000-- 000-- 0044 000-- 000-- 0044 000-- Włochy Scuderia Toro Rosso
2013 1919 1919 1313 1515 000-- 000-- 000-- 0033 000-- 000-- 0055 000-- Włochy Scuderia Toro Rosso
2014 1919 1919 2222 1313 000-- 000-- 000-- 0077 000-- 000-- 0055 000-- Włochy Scuderia Toro Rosso
Sezony Zgł. Starty PKT Najwyższa pozycja
(mistrzostwa)
P1 P2 P3 Punkt. PP NO NS DK Zespoły
3 61 58 51 13 - - - 14 - - 14 - 1

Podsumowanie[edytuj | edytuj kod]

Ważne wyścigi
Debiut Australia Grand Prix Australii 2012
Pierwsze punkty Malezja Grand Prix Malezji 2012
Najwyższe pozycje
Kwalifikacje 6 – Australia Grand Prix Australii 2014
Wyścig 6 – Kanada Grand Prix Kanady 2013
Inne
Kierowca testowy 2011Toro Rosso

Wyniki w GP3[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2010 Tech 1 Racing Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Turcja
TUR
Turcja
TUR
Hiszpania
VAL
Hiszpania
VAL
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
9 17
5 21 - - 4 17 - - - - - - - - - -

Wyniki w Formule Renault 3.5[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2010 Tech 1 Racing Hiszpania
ARA
Hiszpania
ARA
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Monako
MON
Czechy
CZE
Czechy
CZE
Francja
FRA
Francja
FRA
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Hiszpania
CAT
Hiszpania
CAT
53 8
- - - - - - - - - - - 11 5 1 3 3 2
2011 Carlin Hiszpania
ARA
Hiszpania
ARA
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Monako
MON
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Francja
FRA
Francja
FRA
Hiszpania
CAT
Hiszpania
CAT
232 2
6 7 2 1 2 3 12 NU 4 1 1 12 4 1 3 2 NU

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2007 Formuła Renault Campus Formule Campus 13 6 5  ? 10 189 1
2008 Europejska Formuła Renault SG Formula 14 0 0 0 1 58 6
Formuła Renault WEC 15 0 0 0 3 95 4
2009 Europejska Formuła Renault SG Formula 14 4 5 2 9 128 2
Formuła Renault WEC 14 3 2 0 10 143 2
2010 Brytyjska Formuła 3 Carlin 30 13 11 13 20 392 1
Masters of Formula 3 1 0 0 1 0 N/A 4
Grand Prix Makau 1 0 0 0 0 N/A 7
Seria GP3 Tech 1 Racing 4 0 0 0 0 9 17
Formuła Renault 3.5 6 1 0 0 4 53 8
2011 Formuła Renault 3.5 Carlin 17 5 4 1 9 232 2
Formuła 1 Scuderia Toro Rosso Kierowca testowy
2012 Formuła 1 Scuderia Toro Rosso 20 0 0 0 0 16 17
2013 Formuła 1 Scuderia Toro Rosso 19 0 0 0 0 13 15
2014 Formuła 1 Scuderia Toro Rosso 19 0 0 0 0 22 13

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]