Johan Brunström

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Johan Brunström
Johan Brunström
Państwo  Szwecja
Miejsce zamieszkania Göteborg
Data i miejsce urodzenia 3 kwietnia 1980
Fiskebackskil
Wzrost 193 cm
Masa ciała 89 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2005
Zakończenie kariery aktywny
Trener Peter Rejmer
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 377 (24 września 2007)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5
Najwyżej w rankingu 31 (22 marca 2010)
Australian Open 3R (2010)
Roland Garros 2R (2009)
Wimbledon 2R (2008, 2009, 2012, 2014)
US Open 1R (2008–2014)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Johan Brunström (ur. 3 kwietnia 1980 w Fiskebackskil) – szwedzki tenisista specjalizujący się w grze podwójnej.

Karierę tenisową rozpoczął w roku 2005, skupiając swoje umiejętności na grze deblowej. Wygrał od tego czasu pięć turniejów rangi ATP World Tour. Ponadto Brunström jest uczestnikiem trzynastu innych deblowych finałów.

Najwyżej w rankingu gry podwójnej został sklasyfikowany 22 marca 2010 roku, na 31. miejscu.

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (5)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2010 Szwajcaria Gstaad Ceglana Finlandia Jarkko Nieminen Brazylia Marcelo Melo
Brazylia Bruno Soares
6:3, 6:7(4), 11-9
2. 2013 Francja Nicea Ceglana Republika Południowej Afryki Raven Klaasen Kolumbia Juan Sebastián Cabal
Kolumbia Robert Farah
6:3, 6:2
3. 2013 Francja Metz Twarda (hala) Republika Południowej Afryki Raven Klaasen Francja Nicolas Mahut
Francja Jo-Wilfried Tsonga
6:4, 7:6(5)
4. 2014 Indie Ćennaj Twarda Dania Frederik Nielsen Chorwacja Marin Draganja
Chorwacja Mate Pavić
6:2, 4:6, 10-7
5. 2014 Szwecja Båstad Ceglana Stany Zjednoczone Nicholas Monroe Francja Jérémy Chardy
Austria Oliver Marach
4:6, 7:6(5), 10-7

Finalista (13)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2008 Szwecja Båstad Ceglana Antyle Holenderskie Jean-Julien Rojer Szwecja Jonas Björkman
Szwecja Robin Söderling
2:6, 2:6
2. 2008 Szwecja Sztokholm Twarda (hala) Szwecja Michael Ryderstedt Szwecja Jonas Björkman
Zimbabwe Kevin Ullyett
1:6, 3:6
3. 2009 Serbia Belgrad Ceglana Antyle Holenderskie Jean-Julien Rojer Polska Łukasz Kubot
Austria Oliver Marach
2:6, 6:7(3)
4. 2009 Holandia 's-Hertogenbosch Trawiasta Antyle Holenderskie Jean-Julien Rojer Republika Południowej Afryki Wesley Moodie
Belgia Dick Norman
6:7(3), 7:6(8), 5-10
5. 2009 Chorwacja Umag Ceglana Antyle Holenderskie Jean-Julien Rojer Czechy František Čermák
Słowacja Michal Mertiňák
4:6, 4:6
6. 2009 Rumunia Bukareszt Ceglana Antyle Holenderskie Jean-Julien Rojer Czechy František Čermák
Słowacja Michal Mertiňák
2:6, 4:6
7. 2010 Szwecja Sztokholm Twarda (hala) Finlandia Jarkko Nieminen Stany Zjednoczone Eric Butorac
Antyle Holenderskie Jean-Julien Rojer
4:6, 6:7(4)
8. 2011 Nowa Zelandia Auckland Twarda Australia Stephen Huss Hiszpania Marcel Granollers
Hiszpania Tommy Robredo
4:6, 6:7(6)
9. 2011 Stany Zjednoczone Newport Trawiasta Kanada Adil Shamasdin Australia Matthew Ebden
Stany Zjednoczone Ryan Harrison
6:4, 3:6, 5-10
10. 2012 Francja Metz Twarda (hala) Dania Frederik Nielsen Francja Nicolas Mahut
Francja Édouard Roger-Vasselin
6:7(3), 4:6
11. 2013 Nowa Zelandia Auckland Twarda Dania Frederik Nielsen Wielka Brytania Colin Fleming
Brazylia Bruno Soares
6:7(1), 6:7(2)
12. 2013 Francja Montpellier Twarda (hala) Republika Południowej Afryki Raven Klaasen Francja Marc Gicquel
Francja Michaël Llodra
3:6, 6:3, 9-11
13. 2013 Tajlandia Bangkok Twarda (hala) Polska Tomasz Bednarek Wielka Brytania Jamie Murray
Australia John Peers
3:6, 6:3, 6-10

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]