Stephen Huss

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stephen Hus
Państwo  Australia
Miejsce zamieszkania Melbourne
Data i miejsce urodzenia 10 grudnia 1975
Bendigo
Wzrost 180 cm
Masa ciała 80 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 2000
Zakończenie kariery 2011
Gra pojedyncza
Najwyżej w rankingu 807 (19 marca 2001)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 21 (26 czerwca 2006)
Australian Open 2R (2005, 2007, 2009, 2010)
Roland Garros 3R (2008, 2010, 2011)
Wimbledon W (2005)
US Open 1R (2002, 2005, 2006, 2008–2011)

Stephen Huss (ur. 10 grudnia 1975 w Bendigo) – australijski tenisista specjalizujący się w grze podwójnej, zwycięzca wielkoszlemowego Wimbledonu z 2005 roku w deblu.

Karierę tenisową rozpoczął w roku 2000, a zakończył w 2011 po US Open.

Wraz ze swoim południowoafrykańskim partnerem Wesleye Moodiem w roku 2005 wygrał wielkoszlemowy Wimbledon w grze podwójnej, przechodząc na samym początku eliminacje. W drodze po tytuł para pokonała pięć rozstawionych par deblowych, w tym najwyżej rozstawionych Jonasa Björkmana z Maksem Mirnym (w półfinale), a w finale amerykańskich bliźniaków Mike'a i Boba Bryanów. Dzięki zwycięstwu na wimbledońskich kortach debel awansował w rankingu o 68 pozycji - ze 101. na 33. pozycję.

Oprócz triumfu w Londynie Australijczyk zwyciężył w trzech innych zawodach z cyklu ATP World Tour, a także awansował do ośmiu finałów.

W rankingu gry pojedynczej Huss najwyżej był na 807. miejscu (19 marca 2001), a w klasyfikacji gry podwójnej na 21. pozycji (26 czerwca 2006).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Nazwa
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (4)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2002 Maroko Casablanca Ceglana Republika Południowej Afryki Myles Wakefield Argentyna Martín García
Argentyna Luis Lobo
6:4, 6:2
2. 2005 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Republika Południowej Afryki Wesley Moodie Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
7:6(4), 6:3, 6:7(2), 6:3
3. 2008 Chińska Republika Ludowa Pekin Twarda Wielka Brytania Ross Hutchins Australia Ashley Fisher
Stany Zjednoczone Bobby Reynolds
7:5, 6:4
4. 2010 Francja Montpellier Twarda (hala) Wielka Brytania Ross Hutchins Hiszpania Marc López
Argentyna Eduardo Schwank
6:2, 4:6, 10-7

Finalista (8)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2005 Szwajcaria Bazylea Dywanowa (hala) Republika Południowej Afryki Wesley Moodie Argentyna Agustín Calleri
Chile Fernando González
5:7, 5:7
2. 2007 Stany Zjednoczone Delray Beach Twarda Wielka Brytania James Auckland Stany Zjednoczone Hugo Armando
Belgia Xavier Malisse
3:6, 7:6(4), 5-10
3. 2007 Japonia Tokio Twarda Kanada Frank Dancevic Australia Jordan Kerr
Szwecja Robert Lindstedt
4:6, 4:6
4. 2008 Rosja Moskwa Twarda (hala) Wielka Brytania Ross Hutchins Ukraina Serhij Stachowski
Włochy Potito Starace
6:7(4), 6:2, 6-10
5. 2008 Francja Lyon Dywanowa (hala) Wielka Brytania Ross Hutchins Francja Michaël Llodra
Izrael Andy Ram
3:6, 7:5, 8-10
6. 2009 Stany Zjednoczone Miami Twarda Australia Ashley Fisher Białoruś Maks Mirny
Izrael Andy Ram
7:6(4), 2:6, 7-10
7. 2010 Stany Zjednoczone Houston Ceglana Republika Południowej Afryki Wesley Moodie Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 5:7
8. 2011 Nowa Zelandia Auckland Twarda Szwecja Johan Brunström Hiszpania Marcel Granollers
Hiszpania Tommy Robredo
4:6, 6:7(6)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]