Stephen Huss

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stephen Hus
Państwo  Australia
Miejsce zamieszkania Melbourne, Australia
Data i miejsce urodzenia 10 grudnia 1975
Bendigo, Australia
Wzrost 180 cm
Masa ciała 80 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 2000
Trener Peter Lumsden
Gra pojedyncza
Najwyżej w rankingu 807 (19 marca 2001)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 21 (26 czerwca 2006)
Australian Open 2R (2005, 2007, 2009, 2010)
Roland Garros 3R (2008, 2010, 2011)
Wimbledon W (2005)
US Open 1R (2002, 2005, 2006, 2008-2011)

Stephen Huss (ur. 10 grudnia 1975 w Bendigo) - tenisista australijski, specjalista gry podwójnej, zwycięzca wielkoszlemowego Wimbledonu 2005 w deblu.

Karierę tenisową rozpoczął w roku 2000, skupiając się głównie na grze podwójnej. W singlu najwyższą pozycję osiągnął w marcu 2001 - nr 807.

Wraz ze swoim południowoafrykańskim partnerem Wesley Moodiem w roku 2005 wygrał wielkoszlemowy Wimbledon w grze podwójnej, przechodząc na samym początku eliminacje. W drodze po tytuł pokonał pięć rozstawionych par deblowych, w tym najwyżej rozstawionych Szweda Björkmana z Białorusinem Mirnym (w półfinale), nr 3. turnieju Francuza Llodrę i reprezentanta Wysp Bahama Knowlesa (w ćwierćfinale), a w finale amerykańskich bliźniaków Mike i Boba Bryanów. Dzięki zwycięstwu na wimbledońskich kortach awansował w rankingu deblowym o 68 pozycji - ze 101. na miejsce nr 33.

Przed triumfem w Londynie Huss miał już na koncie wygrany turniej rangi ATP World Tour; w kwietniu 2002 wygrał rozgrywki na kortach ziemnych w Casablance, występując w parze z Mylesem Wakefieldem. Swoje trzecie turniejowe zwycięstwo w deblu odniósł w roku 2008 na kortach twardych w Pekinie, grając w parze z Rossem Hutchinsem. W meczu finałowym pokonał Ashley Fishera i Bobby Reynoldsa. W październiku 2010 Australijczyk wygrał swoje czwarte zawody tej rangi podczas rywalizacji w Montpellier, gdzie razem z Hutchinsem pokonał w decydującym meczu Marca Lópeza i Eduardo Schwanka. Ponadto Huss grał w 8 zakończonych ostatecznie porażką finałach rozgrywek ATP World Tour, w tym prestiżowego turnieju w Miami.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu deblowym był pod koniec czerwca 2006 na 21. miejscu.

Spis treści

Statystyki turniejowe [edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra podwójna [edytuj]

Zwycięzca (4) [edytuj]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2002 Maroko Casablanca Ceglana Republika Południowej Afryki Myles Wakefield Argentyna Martín García
Argentyna Luis Lobo
6:4, 6:2
2. 2005 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Republika Południowej Afryki Wesley Moodie Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
7:6(4), 6:3, 6:7(2), 6:3
3. 2008 Chińska Republika Ludowa Pekin Twarda Wielka Brytania Ross Hutchins Australia Ashley Fisher
Stany Zjednoczone Bobby Reynolds
7:5, 6:4
4. 2010 Francja Montpellier Twarda Wielka Brytania Ross Hutchins Hiszpania Marc López
Argentyna Eduardo Schwank
6:2, 4:6, 10-7

Finalista (8) [edytuj]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2005 Szwajcaria Bazylea Dywanowa Republika Południowej Afryki Wesley Moodie Argentyna Agustín Calleri
Chile Fernando González
5:7, 5:7
2. 2007 Stany Zjednoczone Delray Beach Twarda Wielka Brytania James Auckland Stany Zjednoczone Hugo Armando
Belgia Xavier Malisse
3:6, 7:6(4), 5-10
3. 2007 Japonia Tokio Twarda Kanada Frank Dancevic Australia Jordan Kerr
Szwecja Robert Lindstedt
4:6, 4:6
4. 2008 Rosja Moskwa Twarda Wielka Brytania Ross Hutchins Ukraina Serhij Stachowski
Włochy Potito Starace
6:7(4), 6:2, 6-10
5. 2008 Francja Lyon Dywanowa Wielka Brytania Ross Hutchins Francja Michaël Llodra
Izrael Andy Ram
3:6, 7:5, 8-10
6. 2009 Stany Zjednoczone Miami Twarda Australia Ashley Fisher Białoruś Maks Mirnyj
Izrael Andy Ram
7:6(4), 2:6, 7-10
7. 2010 Stany Zjednoczone Houston Ceglana Republika Południowej Afryki Wesley Moodie Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 5:7
8. 2011 Nowa Zelandia Auckland Twarda Szwecja Johan Brunström Hiszpania M. Granollers-Pujol
Hiszpania Tommy Robredo
4:6, 6:7(6)

Linki zewnętrzne [edytuj]