Jérémy Chardy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jérémy Chardy
Jérémy Chardy
Jérémy Chardy podczas Wimbledonu 2012
Państwo  Francja
Miejsce zamieszkania Liège
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1987
Pau
Wzrost 187 cm
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2005
Zakończenie kariery aktywny
Trener Frederic Fontang
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 25 (28 stycznia 2013)
Australian Open QF (2013)
Roland Garros 4R (2008)
Wimbledon 4R (2014)
US Open 3R (2012)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 58 (20 września 2010)
Australian Open 3R (2013)
Roland Garros 2R (2014)
Wimbledon 1R (2008, 2010)
US Open 3R (2010)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jérémy Chardy (ur. 12 lutego 1987 w Pau) − francuski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa.

Jako junior został w roku 2005 mistrzem Wimbledonu w grze pojedynczej. W finale pokonał Holendra Robina Haase. W tym samym sezonie rozpoczął karierę profesjonalną.

Jego najlepszym rezultatem Francuza w turnieju wielkoszlemowym jest ćwierćfinał Australian Open z 2013 roku. Francuz wyeliminował m.in. Juana Martína del Potro, a przegrał z Andym Murrayem. W lipcu 2009 roku Chardy wygrał swój pierwszy turniej rangi ATP World Tour w grze pojedynczej, pokonując w finale w Stuttgarcie Rumuna Victora Hănescu 1:6, 6:3, 6:4. Ponadto w tym samym roku doszedł do finału rozgrywek w Johannesburgu.

Na początku sezonu 2010 Chardy wygrał deblowy turniej w Brisbane, partnerując Marcowi Gicquelowi. W lipcu 2012 roku Francuz wygrał drugi deblowy turniej, a dokonał tego z Łukaszem Kubotem w Stuttgarcie. Chardy jest również trzykrotnym uczestnikiem finałów ATP World Tour w grze podwójnej.

W rankingu gry pojedynczej Chardy najwyżej był na 25. miejscu (28 stycznia 2013), a w klasyfikacji gry podwójnej na 58. pozycji (20 września 2010).

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Masters 1000
Igrzyska olimpijskie
ATP World Tour 500
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (1)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 2009 Niemcy Stuttgart Ceglana Rumunia Victor Hănescu 1:6, 6:3, 6:4

Finalista (1)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 2009 Republika Południowej Afryki Johannesburg Twarda Francja Jo-Wilfried Tsonga 4:6, 6:7(5)

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (2)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2010 Australia Brisbane Twarda Francja Marc Gicquel Czechy Lukáš Dlouhý
Indie Leander Paes
6:3, 7:6(5)
2. 2012 Niemcy Stuttgart Ceglana Polska Łukasz Kubot Słowacja Michal Mertiňák
Brazylia André Sá
6:1, 6:3

Finalista (3)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2010 Niemcy Hamburg Ceglana Francja Paul-Henri Mathieu Hiszpania Marc López
Hiszpania David Marrero
3:6, 6:2, 8-10
2. 2011 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj Ceglana Hiszpania Feliciano López Rosja Michaił Jużny
Ukraina Serhij Stachowski
6:4, 3:6, 3-10
3. 2012 Rumunia Bukareszt Ceglana Polska Łukasz Kubot Szwecja Robert Lindstedt
Rumunia Horia Tecău
6:7(2), 3:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]