Eric Butorac

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eric Butorac
Eric Butorac
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Rochester
Data i miejsce urodzenia 22 maja 1981
Rochester
Wzrost 190 cm
Masa ciała 82 kg
Gra leworęczna
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery aktywny
Trener Ryan Dussault
Gra pojedyncza
Najwyżej w rankingu 935 (16 stycznia 2006)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 15
Najwyżej w rankingu 17 (29 sierpnia 2011)
Australian Open F (2014)
Roland Garros 3R (2012)
Wimbledon 3R (2007, 2014)
US Open 2R (2007, 2011–2013)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Eric Butorac (ur. 22 maja 1981 w Rochester) – amerykański tenisista specjalizujący się w grze podwójnej.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Zawodową grę rozpoczął w 2003 roku. W grze pojedynczej Amerykanin nie osiągnął większych wyników. Najwyżej w rankingu był na 935. miejscu w połowie stycznia 2006 roku.

W grze podwójnej Butorac wygrał 15 turniejów rangi ATP World Tour, począwszy od lutego 2007 roku, kiedy to wspólnie z Jamiem Murrayem wygrali zmagania o mistrzostwo w San José, a kończąc na zwycięstwie w Memphis w lutym 2014 roku. Partnerem deblowym Amerykanina był wówczas Raven Klaasen. Ponadto Butorac 9–krotnie dochodził do finałów zawodów ATP World Tour, w których został pokonany. Najwyżej w zestawieniu deblistów był na 17. pozycji w sierpniu 2011 roku.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (15)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2007 Stany Zjednoczone San José Twarda (hala) Wielka Brytania Jamie Murray Republika Południowej Afryki Chris Haggard
Niemcy Rainer Schüttler
7:5, 7:6(6)
2. 2007 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Wielka Brytania Jamie Murray Austria Julian Knowle
Austria Jürgen Melzer
7:5, 6:3
3. 2007 Wielka Brytania Nottingham Trawiasta Wielka Brytania Jamie Murray Wielka Brytania Joshua Goodall
Wielka Brytania Ross Hutchins
4:6, 6:3, 10-5
4. 2008 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Indie Rohan Bopanna Stany Zjednoczone Travis Parrott
Serbia Dušan Vemić
7:6(5), 7:6(5)
5. 2009 Indie Ćennaj Twarda Stany Zjednoczone Rajeev Ram Szwajcaria Jean-Claude Scherrer
Szwajcaria Stanislas Wawrinka
6:3, 6:4
6. 2009 Portugalia Estoril Ceglana Stany Zjednoczone Scott Lipsky Czechy Martin Damm
Szwecja Robert Lindstedt
6:3, 6:2
7. 2009 Tajlandia Bangkok Twarda (hala) Stany Zjednoczone Rajeev Ram Hiszpania Guillermo García López
Niemcy Mischa Zverev
7:6(4), 6:3
8. 2010 Japonia Tokio Twarda (hala) Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer Włochy Andreas Seppi
Rosja Dmitrij Tursunow
6:3, 6:2
9. 2010 Szwecja Sztokholm Twarda (hala) Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer Szwecja Johan Brunström
Finlandia Jarkko Nieminen
6:4, 7:6(4)
10. 2011 Portugalia Estoril Ceglana Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer Hiszpania Marc López
Hiszpania David Marrero
6:3, 6:4
11. 2011 Francja Nicea Ceglana Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer Meksyk Santiago González
Hiszpania David Marrero
6:3, 6:4
12. 2011 Malezja Kuala Lumpur Twarda (hala) Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer Czechy František Čermák
Słowacja Filip Polášek
6:1, 6:3
13. 2012 Brazylia São Paulo Ceglana (hala) Brazylia Bruno Soares Słowacja Michal Mertiňák
Brazylia André Sá
3:6, 6:4, 10-8
14. 2013 Malezja Kuala Lumpur Twarda (hala) Republika Południowej Afryki Raven Klaasen Urugwaj Pablo Cuevas
Argentyna Horacio Zeballos
6:2, 6:4
15. 2014 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Republika Południowej Afryki Raven Klaasen Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:4, 6:4

Finalista (9)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2006 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Wielka Brytania Jamie Murray Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
2:6, 4:6
2. 2010 Niemcy Monachium Ceglana Niemcy Michael Kohlmann Austria Oliver Marach
Hiszpania Santiago Ventura
7:5, 3:6, 14-16
3. 2010 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
7:6(6), 2:6, 7-10
4. 2011 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer Białoruś Maks Mirny
Kanada Daniel Nestor
2:6, 7:6(6), 3-10
5. 2011 Hiszpania Walencja Twarda (hala) Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
4:6, 6:7(9)
6. 2012 Tajlandia Bangkok Twarda (hala) Australia Paul Hanley Chińskie Tajpej Lu Yen-hsun
Tajlandia Danai Udomchoke
3:6, 4:6
7. 2013 Australia Brisbane Twarda Australia Paul Hanley Brazylia Marcelo Melo
Hiszpania Tommy Robredo
6:4, 1:6, 5-10
8. 2013 Niemcy Monachium Ceglana Cypr Markos Pagdatis Finlandia Jarkko Nieminen
Rosja Dmitrij Tursunow
1:6, 4:6
9. 2014 Australia Australian Open, Melbourne Twarda Republika Południowej Afryki Raven Klaasen Polska Łukasz Kubot
Szwecja Robert Lindstedt
3:6, 3:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]