Wsiewołod Bobrow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wsiewołod Bobrow
RR5110-0096R.png
Imię i nazwisko Wsiewołod Michajłowicz Bobrow
Data i miejsce
urodzenia
1 grudnia 1922
Morszańsk,  ZSRR
Data i miejsce
śmierci
1 lipca 1979
Moskwa,  ZSRR
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1945-1949
1950-1952
1953
CDKA Moskwa
WWS Moskwa
Spartak Moskwa
79 (82)
32 (14)
4 (3)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1952  ZSRR 3 (5)
Wsiewołod Bobrow
Pozycja lewoskrzydłowy
Uchwyt kija prawy
Wzrost 181 cm
Masa 78 kg

Wsiewołod Michajłowicz Bobrow (ros. Всеволод Михайлович Бобров, ur. 1 grudnia 1922 w Morszańsku, zm. 1 lipca 1979 w Moskwie) - rosyjski sportowiec, piłkarz, hokeista oraz trener, reprezentant ZSRR w piłce nożnej i hokeju na lodzie.

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Zarówno jako piłkarz, jak i hokeista występował na pozycji napastnika. W młodości bronił barw klubów Dynamo Leningrad i Progres Omsk. W czasie wojny z Niemcami (1941-1945) służył w radzieckiej armii. Do sportu powrócił w 1945 jako zawodnik wojskowego zespołu CSKA Moskwa (wówczas pod nazwą CDKA). W późniejszych latach związany był także z innym zespołami moskiewskimi: WWS i Spartakiem, by na koniec kariery powrócić do zespołu CSKA (wówczas pod nazwą CDSA).

Piłkarz[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodnik CDKA zdobył 3 razy Mistrzostwo ZSRR (1946, 1947, 1948) oraz 2 razy Puchar ZSRR (1945 i 1948). W barwach Spartaka zdobył Mistrzostwo ZSRR w 1953. W 1945 i 1947 zdobył tytuł króla strzelców ligi. W rozgrywkach o Mistrzostwo ZSRR ogółem rozegrał 116 meczów, strzelił 97 bramek. W 1952 został powołany do reaktywowanej reprezentacji Związku Radzieckiego. Rozegrał w niej 3 mecze, strzelając 5 bramek (wszystkie w ramach turnieju piłkarskiego Igrzysk Olimpijskich w Helsinkach). Karierę piłkarską zakończył w 1953.

Hokeista[edytuj | edytuj kod]

Występy jako hokeista kontynuował do 1957. W ciągu całej kariery zawodniczej zdobył 6 tytułów Mistrza ZSRR (1948, 1949, 1951, 1952, 1955, 1956), zaś 3 razy Puchar ZSRR (1952, 1954, 1955). Był jednym z najskuteczniejszych zawodników w historii rozgrywek o hokejowe Mistrzostwo Związku Radzieckiego: trzykrotnie był królem strzelców (1948, 1951, 1952), ogółem w 130 meczach strzelił 254 bramki. POdczas występów w klubie WWS Moskwa uniknął katastrofy samolotu 5 stycznia 1950, gdyż spóźnił się na odlot samolotu.

Odniósł również wiele sukcesów jako zawodnik reprezentacji ZSRR: w latach 1954-1957 rozegrał w niej 59 meczów i zdobył 89 bramek, złoty medalista Igrzysk w Cortina d'Ampezzo w 1956, dwukrotny Mistrz Świata (1954, 1956) i Wicemistrz Świata (1955, 1957), trzykrotny Mistrz Europy (1954, 1955, 1956) oraz Wicemistrz Europy (1957). W 1954 został wybrany najlepszym napastnikiem Mistrzostw Świata.

Dla upamiętnienia jego osoby władze powstałej w 2008 roku rosyjskiej ligi hokejowej KHL stworzyły w ramach rozgrywek Dywizję Bobrowa w Konferencji Zachód[1].

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy raz jako trener pracował podczas pobytu w WWS Moskwa. Przez dwa sezony pełnił tam funkcję grającego trenera w obu sekcjach, w których występował. W późniejszych latach pracował jako trener w obu uprawianych przez siebie dyscyplinach.

Piłka nożna[edytuj | edytuj kod]

Jako trener piłki nożnej związany był przede wszystkim z drużyną CSKA, gdzie pełnił funkcje kierownika drużyny, członka sztabu szkoleniowego i pierwszego trenera. Przez pewien czas prowadził również zespoły Czernomorca Odessa i Kajrat Ałma-Ata.

Hokej na lodzie[edytuj | edytuj kod]

Po kilku latach pracy w futbolu objął funkcję szkoleniowca hokejowej drużyny Spartaka Moskwa, z którą w 1967 zdobył Mistrzostwo ZSRR. Największe sukcesy jako trener hokeja na lodzie odniósł w latach 1972-1974 z reprezentacją Związku Radzieckiego. W 1972 zdobył wicemistrzostwo świata i Europy, zaś w 1973 i 1974 Mistrzostwo Świata i Europy.

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Władysław Zieleśkiewicz, Encyklopedia sportów zimowych, Warszawa 2002

Przypisy

  1. Divisions (ang.). en.khl.ru. [dostęp 2012-11-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]