Kadłub samolotu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kadłub samolotu jest podstawowym zespołem łączącym wszystkie jego części. Do kadłuba jest przymocowany centropłat (do niego z kolei skrzydła, czasem silnik), usterzenie ogonowe lub przednie, Mieszczą się w nim kabina załogi, w samolotach pasażerskich kabina pasażerska i inne pomieszczenia (np. ładownie, komory bombowe, zbiorniki paliwa, pomocnicze zespoły napędowe, komory podwozia oraz większość wyposażenia i instalacji).

W zależności od szerokości kadłuba rozróżniamy samoloty wąskokadłubowe (jednokadłubowe) (o szerokości od 3 do 4 m z jednym przejściem) – najpopularniejsze, szerokokadłubowe (dwukadłubowe) (od 5 do 6 m z dwoma przejściami między rzędami foteli) oraz rzadko spotykane bezkadłubowe (tzw. latające skrzydło).

Przeważnie do burt kadłuba – w dolnej, środkowej lub górnej części jego wysokości – przymocowane są skrzydła. Samolot nazywa się wówczas odpowiednio: dolnopłatem, średniopłatem lub górnopłatem.