Klemens Aleksandryjski
| Święty Klemens Aleksandryjski |
|
| Titus Flavius Clemens | |
| Ojciec Kościoła święty mnich[1] |
|
 |
|
| Data urodzenia | ok. 150 Aleksandria |
| Data śmierci | ok. 212 Anatolia |
| Kościół / wyznanie | katolicki, prawosławny |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Klemens Aleksandryjski, właśc. Titus Flavius Clemens (ur. prawdopodobnie 150 w Aleksandrii, zm. ok. 212 w Azji Mniejszej) – piszący po grecku teolog wczesnochrześcijański, Ojciec Kościoła opiewany przez Leona VI, poeta; zaliczany w poczet świętych katolickich oraz prawosławnych.
Spis treści |
[edytuj] Życie
Już jako dorosły, nie znalazłszy filozofii pełnej odpowiedzi na poszukiwania prawdy, nawrócił się na chrześcijaństwo. Nie porzucił swego umiłowania filozofii. Jego nauczycielem był Panten, założyciel aleksandryjskiej szkoły katechetycznej, jednej z najważniejszych w starożytności. Po Pantenie kierownikiem szkoły został Klemens. W czasie prześladowania za Septymiusza Sewera, w roku 202 opuścił Aleksandrię i udał się do Azji Mniejszej, gdzie zmarł ok. 212 r. Nauczał filozofii greckiej, traktując ją jako wprowadzenie do chrześcijaństwa. Jego uczniem był Orygenes[2].
[edytuj] Poglądy
Klemens jest uznany za pierwszego chrześcijańskiego teologa, który podłożył podwaliny pod teologię poprzez analizę Objawienia za pomocą pojęć zaczerpniętych z filozofii greckiej. Był obrońcą dogmatu o Trójcy Świętej oraz jednym z pierwszych ortodoksyjnych głosicieli świętości małżeństwa chrześcijańskiego[3]; pisał także o równouprawnieniu kobiet i bezwzględnej ochronie życia poczętego. Wyznawał wiarę w ukrytą obecność zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa także w innych religiach poza chrześcijańską. Chrześcijan nazywał "prawdziwymi filozofami", stosując termin gnoza na oznaczenie wtajemniczenia, jakie posiedli dzięki poznaniu Syna Bożego. Zachęcał pogan do nawrócenia; jego dzieło skierowane do Greków, było pierwszym pismem wczesnochrześcijańskim, które nie miało polemicznego stosunku do kultury greckiej.
[edytuj] Dzieła
Autor zachowanych dzieł: Słowo zachęty dla pogan, Wychowawcy i Kobierców. Jego dzieło skierowane do Greków, było pierwszym pismem wczesnochrześcijańskim, które nie wyśmiewało kultury greckiej.
[edytuj] Wydania krytyczne
- Protrepticus ad Graecos (Zachęta Greków) – SCh 2bis (2004 r.) – wyd. P. Claude Mondésert, M. André Plassart.
- Paedagogus (Wychowawca): t. 1 SCh 70 (1960 r.); t. 2. SCh 108 (1965 r.); t. 3 SCh 158 (1970 r.) – wyd. O. Stählin.
- Stromata (Kobierce)
30 (ks. I) – wyd. C. Mondésert, M. Caster, P. Th. Camelot /1951 r./
38 (ks. II) – wyd. C. Mondésert, M. Caster, P. Th. Camelot /1954 r./
463 (ks. IV) – wyd. A. van Den Hoek /2001 r./
278-279 (ks. V)
446 (ks. VI) – wyd. P. Descourtieux /1999 r./
428 (ks. VII)
- Wypisy z Teodota - SCh 23 - wyd. P. François Sagnard /1948 r./
[edytuj] Przekłady polskie
- Zachęta Greków (Protreptikos pros Hellenas) w: Apologie. M. Szarmach, A. Świderkówna, J. Sołowianiuk (przekład); M. Szarmach, J. Sołowianiuk (wstępy i oprac.); E. Stanula (red.). Warszawa: ATK, 1988, seria: PSP 44.
- Kobierce zapisków filozoficznych dotyczących prawdziwej wiedzy, t. 1-2, Janina Niemirska-Pliszczyńska (przekład, wstęp, komentarz, indeksy) PAX ATK, Warszawa 1994. ISBN 978-83-2110-681-6
- Który człowiek bogaty może być zbawiony?, ks. Jan Czuj (przekład), ks. Józef Naumowicz (wstęp, opracowanie), w. Mała biblioteka Ojców Kościoła, t. 2, Wydawnictwo M, Kraków 1999.
- Wypisy z Theodota, WAM, Kraków 2001. ISBN 83-7097-930-0
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Por. Kategorie i tytuły świętych prawosławnych
- ↑ Por. Klemens Aleksandryjski, w: Słownik wczesnochrześcijańskiego piśmiennictwa. J. M. Szymusiak SJ, M. Starowieyski (oprac.). Poznań: Księgarnia św. Wojciecha, 1971, s. 249-251.
- ↑ Por. F. Drączkowski. Świętość małżeństwa i rodziny według Klemensa Aleksandryjskiego. „Vox Patrum”. 8-9 (1985). S. 95-125.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Katecheza Benedykta XVI o Klemensie Aleksandryjskim
- Dzieła Ojców Kościoła z II wieku (ang.) Pisma Klemensa: Protrepticus (Exhortation to the Heathen), Paedagogus (The Instructor), Stromata (The Stromata, or Miscellanies).
