Transcendencja (religia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Transcendencja - istnienie poza. Odnosi się najczęściej do Boga, który jest odrębny wobec świata stworzonego, widzialnego. Transcendencja Boga jest w tym znaczeniu poniekąd synonimem Jego świętości[1]. We współczesnej teologii padają zarzuty wobec pojęcia transcendencji Boga, jako że postuluje ono obojętność Boga wobec historii człowieka i świata, zamykając Go w Jego pozaświatowej sferze egzystencji. Jednak transcendencję Boga należy poprawnie rozumieć jako przesłankę Jego tajemnicy, która udziela się człowiekowi w historii[2].

Przypisy

  1. J. Kudasiewicz, J. A. Ihnatowicz: Świętość. W: Słownik teologiczny. T. 2. s. 301.
  2. Por. Transcendencja. W: Rahner K., Vorgrimler H.: Mały słownik teologiczny. s. 500.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Kudasiewicz, J. A. Ihnatowicz: Świętość. W: Słownik teologiczny. A. Zuberbier (red.). T. 2. Katowice: Księgarnia św. Jacka, 1989, s. 301. ISBN 83-7030-015-4.
  • Transcendencja. W: Rahner K., Vorgrimler H.: Mały słownik teologiczny. T.Mieczkowski, P. Pachciarek (przekład). Warszawa: IW "PAX", 1987, s. 500-501. ISBN 83-211-0828-8.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]