Konkatedra Matki Bożej Zwycięskiej w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konkatedra Matki Boskiej Zwycięskiej w Warszawie
konkatedra,
kościół parafialny
rejestr zabytków
Distinctive emblem for cultural property.svg 983 A z 23.06.1979[1]
Konkatedra Matki Boskiej Zwycięskiej
Konkatedra Matki Boskiej Zwycięskiej
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie Matki Boskiej Zwycięskiej
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Konkatedra Matki Boskiej Zwycięskiej w Warszawie
Konkatedra Matki Boskiej Zwycięskiej w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Konkatedra Matki Boskiej Zwycięskiej w Warszawie
Konkatedra Matki Boskiej Zwycięskiej w Warszawie
Ziemia 52°14′48″N 21°03′10″E/52,246667 21,052778Na mapach: 52°14′48″N 21°03′10″E/52,246667 21,052778
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Konkatedra Matki Bożej Zwycięskiej na Kamionku w Warszawie
Kościół Matki Bożej Zwycięskiej, widok od strony Parku Skaryszewskiego
Tablica pamiątkowa poświęcona gen. Tadeuszowi Rozwadowskiemu

Konkatedra Matki Boskiej Zwycięskiej w Warszawie – kościół rzymskokatolickiej parafii Bożego Ciała na warszawskim Kamionku znajdujący się przy ulicy Grochowskiej 365.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół Matki Boskiej Zwycięskiej został zbudowany w pobliżu dawnego pola elekcyjnego, w miejscu gdzie do XVIII wieku stał najstarszy kościół na Pradze, a później kaplica cmentarna, od 1917 pełniąca rolę kościoła parafialnego.

Świątynię wzniesiono według projektu Konstantego Jakimowicza w latach 1929-1931 w stylu modernistycznym z elementami architektury romańskiej jako wotum za zwycięstwo w Bitwie Warszawskiej 1920 roku. Budowa nigdy nie została ukończona w zamierzonej formie. Nie wzniesiono bowiem zaprojektowanej przez architekta wysokiej dzwonnicy oraz krużganka mającego połączyć kościół i plebanię.

Od 1992 roku świątynia jest konkatedrą diecezji warszawsko-praskiej.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Kościół został wzniesiony w układzie bazylikowym. Posiada trójdzielną fasadę, której część środkowa jest dodatkowo ryzalitowana i ozdobiona strunowym laskowaniem, tworzącym formę krzyża łacińskiego. Ponad krzyżem widnieje herb Piusa XI, który przed wyborem na papieża był nuncjuszem apostolskim w Polsce.

Elewacje boczne świątyni zostały ozdobione wysokimi, boniowanymi cokołami, ponad którymi umieszczone są wysokie, zamknięte łukiem okna.

We wnętrzu kościoła znajdują się projektowane przez Józefa Trenarowskiego ołtarze i ambona, oraz niezwykle cenne w skali miasta zabytki malarstwa:

Na fasadzie kościoła umieszczona jest tablica pamiątkowa z płaskorzeźbą przedstawiającą gen. broni Tadeusza Jordan-Rozwadowskiego, dowódcy obrony Lwowa w latach 1918-1919 i szefa Sztabu Generalnego WP podczas bitwy warszawskiej 1920 roku. Jest to jedyny pomnik gen. Rozwadowskiego w Polsce.

Pomnik katyński przed kościołem na Kamionku[edytuj | edytuj kod]

Przed kościołem na Kamionku znajduje się pomnik upamiętniający ofiary zbrodni katyńskiej zamordowane wiosną 1940 roku przez radziecką policję polityczną NKWD[2]. Autorami monumentu, którego głównym elementem jest granitowy krzyż, są artyści rzeźbiarze Adam Myjak i Janusz Pastwa; na pomniku znajduje się napis: Żołnierzom polskim spoczywającym w ziemi katyńskiej[3].

Pomnik ten powstał w pierwszej połowie lat 80. XX wieku i pierwotnie miał stanąć w Dolince Katyńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, lecz władze PRL zażądały od artystów zmiany napisu na fałszywy, przypisujący sprawstwo zbrodni katyńskiej Niemcom[3]. Adam Myjak i Janusz Pastwa nie wyrazili na to zgody i stworzony przez nich monument został wywieziony z Dolinki Katyńskiej i umieszczony na kilka lat w magazynach cmentarza Powązkowskiego[2]. W 1995 roku pomnik ustawiono przed kościołem na Kamionku z inicjatywy Stefana Melaka[3]. W wyniku skomplikowanej historii monumentu, w swojej obecnej formie jest on niepełny, pozbawiony części elementów zawartych w pierwotnym projekcie autorów[3].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rejestr zabytków nieruchomych m. st. Warszawy. [dostęp 2010-01-23].
  2. 2,0 2,1 Andrzej Przewoźnik, Jolanta Adamska: Katyń. Zbrodnia, prawda, pamięć, Warszawa: 2010, s. 424. ISBN 978-83-247-2036-1
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Adam Myjak: Konkurs na pomnik katyński, [w:] Kombatant, nr 4 (244), 2011, str. 9–12