Fryderyk I Barbarossa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fryderyk I Barbarossa
Divina favente clementia Romanorum imperator semper Augustus/Z łaski Bożej cesarz rzymski, po wieki August
Barbarossa.jpg
król Niemiec
Okres panowania od 4 marca 1152
do 10 czerwca 1190
Poprzednik Konrad III
Następca Henryk VI Hohenstauf
Święty Cesarz Rzymski
Okres panowania od 18 czerwca 1155
do 10 czerwca 1190
Poprzednik Konrad III
Następca Henryk VI Hohenstauf
Książę Szwabii
Okres panowania od 4 kwietnia 1147
do 1152
Poprzednik Fryderyk II Jednooki
Następca Fryderyk IV Szwabski
Dane biograficzne
Dynastia Hohenstaufowie
Urodziny ok. 1125
Śmierć 10 czerwca 1190
Ojciec Fryderyk II Jednooki
Matka Judyta
Żona Beatrycze I Burgundzka
Dzieci Henryk VI Hohenstauf
Filip Szwabski
Fryderyk V Szwabski
Konrad II Szwabski
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Fryderyk I Barbarossa (Rudobrody) (ur. ok. 1125, zm. 10 czerwca 1190) – z dynastii Hohenstaufów, syn księcia Szwabii - Fryderyka II i księżniczki Judyty, córki księcia Bawarii Henryka IX Czarnego (zm. 1126) z rodu Welfów, konkurencyjnego w tamtym okresie wobec Hohenstaufów. Po śmierci ojca (1147) przyjął tytuł księcia Szwabii (jako Fryderyk III), 4 marca 1152 został wybrany na króla niemieckiego, a 18 czerwca 1155 został koronowany na Świętego Cesarza Rzymskiego. W latach 1154–1186 był również królem Włoch. W swych rządach wzorował się na najważniejszych cesarzach, między innymi Justynianie I Wielkim i Karolu Wielkim.

Koronacja cesarska[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z ugodą zawartą z papieżem Eugeniuszem III w Konstancji w 1153 roku, w następnym roku Fryderyk wkroczył do Włoch. W trakcie działań zbrojnych w jego ręce wpadł Arnold z Brescii, którego wydał papieżowi Hadrianowi IV i został ukoronowany w Rzymie na cesarza 18 czerwca 1155 roku.

Konflikt z papiestwem[edytuj | edytuj kod]

Konflikt rozpoczęło starcie z legatem papieskim Rolandem (późniejszym papieżem Aleksandrem III) podczas sejmu Rzeszy w Besançon w roku 1157. Wtedy to legat papieski oświadczył, że korona cesarska stanowi kościelne "beneficjum" (słowem cesarz jest lennikiem papieża), odnawiając tym samym spór o inwestyturę. Kolejne starcie nastąpiło podczas sejmu na Polach Ronkalskich w roku 1158. Konflikt został zakończony ukorzeniem się Fryderyka I przed papieżem Aleksandrem III 24 lipca 1177 roku w Wenecji.

Wojna o wpływy w północnych Włoszech[edytuj | edytuj kod]

Od 1167 prowadził wojny z miastami północnowłoskimi, które w obronie przed nim zawiązały Ligę Lombardzką. Po odmowie króla Anglii - Henryka II, który nie przysłał swoich wojsk na pomoc Fryderykowi, cała kampania była skazana na klęskę. Poniósł on dotkliwą porażkę pod Legnano, niedaleko Mediolanu, 29 maja 1176, w bitwie tej sam został ranny i przez krótki czas sądzono nawet, że nie żyje. Fryderyk musiał negocjować z papieżem Aleksandrem III, jednak udało mu się narzucić miastom lombardzkim swoje zwierzchnictwo, choć zachowały autonomię.

Rządy w Niemczech[edytuj | edytuj kod]

W aktach cesarskich w 1157 roku po raz pierwszy pojawiła się formuła "Święte Cesarstwo" na określenie Rzeszy Niemieckiej. Podczas Sejmu Cesarstwa w 1158 roku cesarz Fryderyk I musiał zgodzić się na to, aby książęta mogli dzielić swoje państewka pomiędzy potomstwo, zgodnie z regułami patrymonialnymi. Była to formalna sankcja ze strony Cesarstwa dla rozdrobnienia feudalnego w Niemczech.

III krucjata[edytuj | edytuj kod]

Śmierć Fryderyka Barbarossy

Chcąc pokazać swą mocną pozycję jako cesarza Fryderyk zorganizował III krucjatę. Jej celem było odzyskanie utraconej w 1187 Jerozolimy. Po zawarciu pokoju z papieżem, wyprawa wyruszyła w 1189, przewodzili jej również: król Francji - Filip II August i król Anglii - Ryszard I Lwie Serce. Wojska przemaszerowały przez Węgry, Serbię, Rumunię, oraz dotarły do Konstantynopola jesienią 1189 roku. Krucjatę tę zakończyło utonięcie cesarza w rzece Salef. Dokładne okoliczności śmierci nie są znane. Źródła historyczne podają, iż nastąpiło to w trakcie kąpieli lub podczas upadku z konia do rzeki.

Na tych wydarzeniach opiera się legenda mówiąca, że Fryderyk nie utonął, natomiast śpi skamieniały w jaskini w górach Kyffhäuser w Turyngii; siedzi tam przy stole z sześcioma rycerzami, czekając, aż wypełnią się czasy. Ma z niej wyjść z chwilą, gdy jego ruda broda owinie się trzy razy wokół stołu, by wyratować Niemcy z opresji i zapewnić im najwyższe miejsce wśród narodów świata.

Małżeństwa i potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Fryderyk Barbarossa miał dwie żony: pierwszą była poślubiona ok. 1147 r. Adela von Vohburg (zm. 1190), z którą jednak nie doczekał się potomstwa i z którą się rozstał (unieważnienie małżeństwa) w 1153 r., drugą żoną była poślubiona w 1156 r. Beatrycze I Burgundzka (zm. 1184), córka Renaud III, hrabiego Burgundii i Macon (zob. Hrabstwo Burgundii).

Z drugiego małżeństwa pochodzili:

  • Fryderyk V, książę Szwabii (1164 - 1170),
  • Henryk VI (Listopad 1165–1197), cesarz niemiecki,
  • Fryderyk V, książę Szwabii (1167–1191),
  • Otto I, palatyn Burgundii (1170 - 1200),
  • Konrad II, książę Szwabii i Rothenburga (1173 - zamordowany w 1196),
  • Filip Szwabski (1177– zamordowany w 1208), od 1198 król Niemiec,
  • Beatrycze (1162–1174), była zaręczona z Wilhelmem II, królem Sycylii, ale zmarła zanim się pobrali,
  • Agnieszka (zm. październik 1184), była zaręczona z Emerykiem Arpadowiczem, królem Węgier, ale zmarła zanim się pobrali.

Przodkowie[edytuj | edytuj kod]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Fryderyk z Büren
 
 
 
 
 
 
 
Fryderyk I Szwabski
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Hildegarda
 
 
 
 
 
 
 
Fryderyk II Jednooki
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Henryk IV Salicki
 
 
 
 
 
 
 
Agnieszka von Waiblingen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Berta Sabaudzka
 
 
 
 
 
 
 
Fryderyk I Barbarossa
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Welf I
 
 
 
 
 
 
 
Henryk IX Czarny
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jadwiga
 
 
 
 
 
 
 
Judyta
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Magnus Billung
 
 
 
 
 
 
 
Wulfhilda Billung
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Zofia węgierska
 
 
 
 
 
 


Poprzednik
Fryderyk II Jednooki
Coa Swabia.png książę Szwabii
1147–1152
Coa Swabia.png Następca
Fryderyk IV Szwabski
Poprzednik
Konrad III
Holy Roman Empire Arms-single head.svg król Niemiec
1152–1190
Holy Roman Empire Arms-single head.svg Następca
Henryk VI Hohenstauf
Poprzednik
Lotar III
Holy Roman Empire Arms-double head.svg Święty Cesarz Rzymski
1155–1190
Holy Roman Empire Arms-double head.svg Następca
Henryk VI Hohenstauf