Mimas (księżyc)
| Mimas | |
 Zdjęcie Mimasa przekazane przez sondę Cassini. |
|
| Planeta | Saturn |
| Odkrył | William Herschel |
| Data odkrycia | 17 września 1789 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 185 539[1] km |
| Mimośród | 0,0196[1] |
| Perycentrum | 181 900 km |
| Apocentrum | 189 180 km |
| Okres obiegu | 0,942[1] d |
| Prędkość orbitalna | 14,32 km/s |
| Nachylenie do płaszczyzny Laplace'a | 1,574[1]° |
| Długość węzła wstępującego | 173,027[1]° |
| Argument perycentrum | 332,499[1]° |
| Anomalia średnia | 14,848[1]° |
| Własności fizyczne | |
| Wymiary | 414,8 × 394,4 × 381,4 km |
| Masa | (3,7493 ± 0,0031)×1019 kg |
| Średnia gęstość | 1,17 g/cm3 |
| Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni | 0,0636 m/s2 |
| Prędkość ucieczki | 0,159 km/s |
| Okres obrotu wokół własnej osi | synchroniczny |
| Albedo | 0,962 ± 0,004 |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
12,5 m |
| Temperatura powierzchni | 64 K |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Mimas (Saturn I) – siódmy, pod względem wielkości, księżyc Saturna, odkryty razem z Enceladusem w 1789 roku przez Williama Herschela. Jest on najmniejszym znanym ciałem, zdolnym utrzymać kształt bliski sferycznemu (znajdującym się w równowadze hydrostatycznej) dzięki własnej grawitacji.
Spis treści |
Odkrycie i nazwa [edytuj]
Mimas został odkryty wraz z Enceladusem w 1789 roku przez W. Herschela, słynnego odkrywcę Urana. Nastąpiło to aż 105 lat po odkryciu Tetydy i Dione. Nazwy siedmiu znanych wówczas księżyców Saturna zasugerował w 1847 syn odkrywcy, John Herschel, w publikacji "Rezultaty Astronomicznych Obserwacji". Nazwa księżyca wywodzi się z mitologii greckiej. Mimas był jednym z gigantów, brał udział w gigantomachii.
Mimas i pierścienie, zdjęcie z sondy Cassini
Charakterystyka fizyczna [edytuj]
Mała gęstość Mimasa wskazuje na to, że jest to księżyc lodowy, składający się głównie z lodu wodnego z niewielką domieszką skał. Powierzchnia księżyca pokryta jest kraterami uderzeniowymi, z których największy - krater Herschel - ma średnicę 130 km, co stanowi ponad 1/3 średnicy całego Mimasa i sześciokilometrowej wysokości wzniesienie centralne. Pozostałe kratery mają rozmiary rzędu 40 km, z wyjątkiem rejonów bieguna południowego, gdzie zazwyczaj nie przekraczają 20 km.
Mimas krąży stosunkowo blisko Saturna, w obszarze pierścieni. Jest on odpowiedzialny za istnienie Przerwy Cassiniego pomiędzy pierścieniami A i B. Ciała krążące na wewnętrznym skraju przerwy znajdują się w rezonansie 2:1 z Mimasem, a te, które znalazły się w obszarze przerwy, są z niej konsekwentnie usuwane.
Badania Mimasa [edytuj]
- 1980 - Voyager 1 (pierwsze zdjęcia)
- 16 stycznia 2005 - przelot w odległości 213 000 km
- sierpień 2005 - kolejny przelot sondy Cassini
Ciekawostka [edytuj]
Ogromny krater Herschel na północnej półkuli sprawia, że Mimas przypomina z wyglądu Gwiazdę Śmierci (stację kosmiczną, zdolną niszczyć całe planety) z filmu Gwiezdne Wojny[2]. Pierwsze zdjęcia Mimasa ujrzały światło dzienne dopiero trzy lata po premierze filmu.
Zobacz też [edytuj]
- ukształtowanie powierzchni Mimasa
- chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
- księżyce Saturna – zestawienie podstawowych danych
- największe księżyce Saturna: Tytan, Rea, Japet, Dione, Tetyda i Enceladus
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
http://ksiezyce.astrowww.pl/saturn/mimas.html
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
