Mimas (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mimas
Zdjęcie Mimasa przekazane przez sondę Cassini.
Zdjęcie Mimasa przekazane przez sondę Cassini.
Planeta Saturn
Odkrył William Herschel
Data odkrycia 17 września 1789
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 185 539[1] km
Mimośród 0,0196[1]
Perycentrum 181 900 km
Apocentrum 189 180 km
Okres obiegu 0,942[1] d
Prędkość orbitalna 14,32 km/s
Nachylenie do płaszczyzny Laplace'a 1,574[1]°
Długość węzła wstępującego 173,027[1]°
Argument perycentrum 332,499[1]°
Anomalia średnia 14,848[1]°
Własności fizyczne
Wymiary 414,8 × 394,4 × 381,4 km
Masa (3,7493 ± 0,0031)×1019 kg
Średnia gęstość 1,17 g/cm3
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni 0,0636 m/s2
Prędkość ucieczki 0,159 km/s
Okres obrotu wokół własnej osi synchroniczny
Albedo 0,962 ± 0,004
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
12,5m
Temperatura powierzchni 64 K
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mimas (Saturn I) – siódmy, pod względem wielkości, księżyc Saturna, odkryty razem z Enceladusem w 1789 roku przez Williama Herschela. Jest on najmniejszym znanym ciałem, zdolnym utrzymać kształt bliski sferycznemu (znajdującym się w równowadze hydrostatycznej) dzięki własnej grawitacji.

Odkrycie i nazwa[edytuj | edytuj kod]

Mimas został odkryty wraz z Enceladusem w 1789 roku przez W. Herschela, słynnego odkrywcę Urana. Nastąpiło to aż 105 lat po odkryciu Tetydy i Dione. Nazwy siedmiu znanych wówczas księżyców Saturna zasugerował w 1847 syn odkrywcy, John Herschel, w publikacji "Rezultaty Astronomicznych Obserwacji". Nazwa księżyca wywodzi się z mitologii greckiej. Mimas był jednym z gigantów, brał udział w gigantomachii.

Mimas
Mimas i pierścienie, zdjęcie z sondy Cassini
Mimas i pierścienie, zdjęcie z sondy Cassini

Charakterystyka fizyczna[edytuj | edytuj kod]

Mała gęstość Mimasa wskazuje na to, że jest to księżyc lodowy, składający się głównie z lodu wodnego z niewielką domieszką skał. Powierzchnia księżyca pokryta jest kraterami uderzeniowymi, z których największy - krater Herschel - ma średnicę 130 km, co stanowi ponad 1/3 średnicy całego Mimasa i sześciokilometrowej wysokości wzniesienie centralne. Pozostałe kratery mają rozmiary rzędu 40 km, z wyjątkiem rejonów bieguna południowego, gdzie zazwyczaj nie przekraczają 20 km.

Mimas krąży stosunkowo blisko Saturna, w obszarze pierścieni. Jest on odpowiedzialny za istnienie Przerwy Cassiniego pomiędzy pierścieniami A i B. Ciała krążące na wewnętrznym skraju przerwy znajdują się w rezonansie 2:1 z Mimasem, a te, które znalazły się w obszarze przerwy, są z niej konsekwentnie usuwane.

Badania Mimasa[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostka[edytuj | edytuj kod]

Ogromny krater Herschel na północnej półkuli sprawia, że Mimas przypomina z wyglądu Gwiazdę Śmierci (stację kosmiczną, zdolną niszczyć całe planety) z filmu Gwiezdne Wojny[2]. Pierwsze zdjęcia Mimasa ujrzały światło dzienne dopiero trzy lata po premierze filmu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2011-12-14. [dostęp 2012-08-05].
  2. Tiny Moon is No Space Station (ang.). 27 lipca 2004.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

http://ksiezyce.astrowww.pl/saturn/mimas.html