Leszek Błażyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leszek Błażyński
Data i miejsce urodzenia 5 marca 1949
Ełk
Data i miejsce śmierci 6 sierpnia 1992
Katowice
Dyscypliny boks
Dorobek medalowy

Leszek Błażyński (ur. 5 marca 1949 w Ełku, zm. 6 sierpnia 1992 w Katowicach) – mechanik, bokser wagi muszej.

Dwukrotny brązowy medalista olimpijski z Monachium (1972) i Montrealu (1976). Mistrz Europy - Halle 1977) i wicemistrz (Madryt 1971), uczestnik Mistrzostw Europy Belgrad 1973 i Mistrzostw Świata 1978 (waga kogucia); dwukrotny mistrz Polski (1971, 1973) i trzykrotny wicemistrz 1969 (waga papierowa), 1972 i 1980; i 11-krotny reprezentant kraju w meczach międzypaństwowych.

Zawodnik klubów: Mazur Ełk (1964-1969), BBTS Włókniarz Bielsko-Biała (1969-1974) i Szombierek Bytom (1976-1983)

Łącznie stoczył 317 walk (282 zwycięstwa, 4 remisy, 31 porażek). Ostatnią - 30 października 1983.

Odznaczony został m.in. Złotym, Srebrnym i Brązowym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe oraz Krzyżem Kawalerskim OOP w 1976.

6 sierpnia 1992 w Katowicach popełnił samobójstwo. Został pochowany 11 sierpnia 1992 na cmentarzu w Katowicach przy ul. Murckowskiej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]