Władysław Komar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władysław Komar
Data i miejsce urodzenia 11 kwietnia 1940
Kowno
Data i miejsce śmierci 17 sierpnia 1998
Ostromice
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Monachium 1972 lekkoatletyka
(pchnięcie kulą)
Mistrzostwa Europy
Brąz
Budapeszt 1966 pchnięcie kulą
Brąz
Helsinki 1971 pchnięcie kulą
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Władysław Komar (ur. 11 kwietnia 1940 w Kownie, zm. 17 sierpnia 1998 pod Ostromicami) – polski sportowiec, jeden z najlepszych polskich miotaczy kulą w historii tej konkurencji, mistrz olimpijski z Monachium w 1972, rugbysta, aktor, artysta estradowy. Absolwent liceum ogólnokształcącego w Pruszczu Gdańskim.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę sportową rozpoczął od boksu. Trafił nawet do młodzieżowej reprezentacji Polski.

W 1959 zmienił dyscyplinę i pod okiem trenera Sławomira Zieleniewskiego rozpoczął treningi lekkoatletyczne. Reprezentował klub sportowy Polonia Warszawa. W roku 1963 był rekordzistą Polski w dziesięcioboju. Na swoich pierwszych igrzyskach w Tokio startował już w konkurencji pchnięcia kulą i zajął 9 miejsce z wynikiem 18,20 m. 8 września (eliminacje) i 9 września (finał) 1972 na igrzyskach w Monachium odbył się konkurs, w którym Władysław Komar już pierwszym pchnięciem (21,18 m) pokonał miotaczy amerykańskich i niemieckich.

Władysław Komar był trzykrotnym olimpijczykiem: Tokio 1964, Meksyk 1968, Monachium 1972. Zdobył dwa brązowe medale na mistrzostwach Europy w Budapeszcie 1966 i Helsinkach 1971 oraz pięć na halowych mistrzostwach Europy. Był 14-krotnym mistrzem i 16-krotnym rekordzistą Polski. Obok boksu i lekkiej atletyki uprawiał wyczynowo także rugby (mistrzostwo Polski).

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Na stadionie
W hali
  • pchnięcie kulą – 20,32 m

Kariera estradowa i filmowa[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery sportowej występował w filmie, teatrze oraz jako licencjonowany aktor na estradzie kabaretowej (namówiony do tego przez Tadeusza Drozdę). Razem z Janem Otałęgą i Ireneuszem Pawlikiem współautor książki "Alfabet Władysława Komara. Sportowcy, artyści, prominenci" (Wydawnictwo Venus, Kraków 1991).

Role filmowe[edytuj | edytuj kod]

Grób Władysława Komara i Tadeusza Ślusarskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Teatr TV[edytuj | edytuj kod]

  • 1989: Żegnaj laleczko jako Myszka Malloy
  • 1987: Kabotyni

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W wyborach parlamentarnych w 1993, jako członek Polskiej Partii Przyjaciół Piwa[2], bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy Samoobrony - Leppera w województwie szczecińskim (otrzymał 9676 głosów).

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Zginął w wypadku samochodowym pod Przybiernowem w powiecie goleniowskim na drodze krajowej nr 3 (E65) 17 sierpnia 1998, razem z innym znanym sportowcem, mistrzem olimpijskim z Montrealu 1976 w skoku o tyczce Tadeuszem Ślusarskim. Trzecią ofiarą wypadku był prowadzący drugi samochód Jarosław Marzec, reprezentant Polski w biegu na 400 m. W miejscu gdzie rozbił się samochód Komara i Ślusarskiego ustawiono pomnik pamięci wybitnych sportowców.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 1998, za wybitne zasługi w działalności na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, został pośmiertnie odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[3]. Odznaczono go także m.in. Złotym Krzyżem Zasługi oraz Złotym i Srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny pieczętującej się kiedyś herbem Komar. Jego rodzice byli sportowcami - zarówno jego ojciec Władysław, jak i matka Wanda mieli wybitne osiągnięcia szczebla krajowego. Jego syn, Mikołaj (ur. 1977), jest fotografem oraz redaktorem naczelnym magazynu o sztuce, kulturze, modzie – K MAG. Wcześniej podobne stanowisko piastował w magazynie A4, Fluid, czy Dos Dedos.

Film dokumentalny[edytuj | edytuj kod]

  • 1996: Władysław Komar (seria Gwiazdozbiór polskiego sportu), reż. Janusz Horodniczy, Krzysztof Wojciechowski[4]

Przypisy

  1. Zbigniew Jonik: All-Time Lists / Tabele najlepszych w historii. zbjonik.republika.pl. [dostęp 29 lipca 2012].
  2. Co łączy Krzysztofa Ibisza z Leszkiem Bublem?. polskapartianarodowa.org.
  3. M.P. z 1998 r. Nr 32, poz. 473
  4. Władysław Komar w bazie filmpolski

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]