Manuel II Patriota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Manuel II Patriota
35- Rei D. Manuel II - O Patriota.jpg
Królestwo Portugalii
Król Portugalii
Okres panowania od 1 lutego 1908
do 4 października 1910
Poprzednik Karol I Dyplomata
Następca republika
Dane biograficzne
Dynastia Bragança
Urodziny 15 listopada 1889
w Lizbonie
Śmierć 2 lipca 1932
w Fulwell Park
Ojciec Karol I Dyplomata
Matka Amelia Orleańska
Żona Augusta Wiktoria
Odznaczenia
Wstęga Trzech Orderów (Portugalia) Wielka Kollana Wojskowego Orderu Wieży i Miecza (Portugalia) Krzyż Wielki Wojskowego Orderu Aviz (Portugalia) Krzyż Wielki Królewskiego Orderu Rycerzy Pana Naszego Jezusa Chrystusa Wielka Kollana Wojskowego Orderu Świętego Jakuba od Miecza (Portugalia) Wielki Mistrz Orderu Niepokalanej Matki Boskiej z Vila Viçosa (Portugalia) Wielki Mistrz Orderu Świętego Michała od Skrzydła (Portugalia)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Manuel II Patriota, port. Manuel Maria Filipe Carlos Amélio Luís Miguel Rafael Gonzaga Xavier Francisco de Assis Eugénio de Bragança (ur. 15 listopada 1889 w Lizbonie, zm. 2 lipca 1932) − ostatni król Portugalii, panował od 1 lutego 1908 do 4 października 1910 roku. Nazwany nieszczęśliwym w przeciwieństwie do swojego XV-wiecznego poprzednika, Manuela I.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Młody książę Manuel, rok 1901

Urodził się w ostatnim roku panowania swojego dziadka – Ludwika I. Otrzymał tradycyjne wykształcenie, typowe dla członka portugalskiej rodziny królewskiej, bez trosk politycznych, które spotkały jego starszego brata, który został przeznaczony od urodzenia, by zostać królem. Studiował historię i języki. Mówił biegle i pisał w języku francuskim. Pobierał lekcje muzyki u pianisty Aleksandra Rey Colaço. Był wielkim miłośnikiem muzyki. Słuchał Beethovena i Ryszarda Wagnera. W przeciwieństwie do starszego brata, który lubił ćwiczenia fizyczne, Manuel wolał literaturę, czytanie i pisanie. Napisał między innymi "przewodnik" po średniowiecznej i renesansowej literaturze portugalskiej. Jeździł konno, pływał i grał w tenisa.

Dużo podróżował. W 1903 roku wraz z matką i jej bratem wyjechał do Egiptu na pokładzie królewskiego jachtu Amelia, poszerzając swoją wiedzę o starożytnych cywilizacjach. W 1907 rozpoczął naukę w Portugalskiej Szkole Marynarki Wojennej pod kątem przyszłej służby wojskowej.

Panowanie[edytuj | edytuj kod]

Odziedziczył tron w 1908 roku, po śmierci swojego ojca, króla Karola I, i starszego brata, księcia Ludwika Filipa, diuka Braganza, którzy zginęli z rąk radykalnych republikanów w zamachu. W tym samym zdarzeniu Manuel został lekko ranny. Wraz z tronem odziedziczył poważne problemy w polityce wewnętrznej i zagranicznej. W polityce wewnętrznej było to kształtowanie się i stały rozrost ideologii liberalnej i republikańskiej, a w polityce zagranicznej przede wszystkim zmiany terytorialne i ekonomiczne w afrykańskich terytoriach zamorskich, zachodzące już w czasach króla Ludwika I.

Manuel od razu po objęciu władzy zdymisjonował dyktatora João Franco i cały jego gabinet, chcąc umocnić słabą pozycję rodu królewskiego. Ogłosił nowe, wolne wybory, w których republikanie i socjaliści odnieśli porównywalny sukces. Rewolucja wybuchła 4 października 1910 roku, zmuszając Manuela do abdykacji i ucieczki na brytyjski Gibraltar. Do śmierci żył na wygnaniu w Wielkiej Brytanii.

Małżeństwo[edytuj | edytuj kod]

4 września 1913 poślubił księżniczkę Augustę Wiktorię Hohenzollern-Sigmaringen (ur. 19 sierpnia 1890 w Poczdamie; zm. 29 sierpnia 1966 w Eigeltingen), córkę księcia Wilhelma Hohenzollerna-Sigmaringen (ur. 1864- zm. 1927) i jego żony – księżniczki Królestwa Obojga Sycylii, Marii Teresy Burbon.

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Zmarł młodo, 2 lipca 1932 w Fulwell Park w Middlesex w Anglii.


Poprzednik
Karol I Bragança
Armoiries Portugal 1247.svg król Portugalii
1908–1910
Armoiries Portugal 1247.svg Następca
republika
Poprzednik
brak
Armoiries Portugal 1247.svg Pretendent do tronu Portugalii
1910–1932
Armoiries Portugal 1247.svg Następca
Duarte Nuno / Maria Pia